กลุ่มชาวบ้านที่ผมไปช่วยออกแบบลวดลายผ้าไหมทอมือนั้นมีราวห้าครอบครับลดบ้างเพิ่มบ้างตามเทศกาลงาน ทั้งหมดช่างเป็นผู้หญิง

ส่วนผู้ชายจะช่วยเหลืองานอย่างอื่นเช่นเตรียมอุปกรณ์ ซ่อมแซมอุปกรณ์หรือทำงานบ้านอื่น ๆ เช่น ทำอาหาร เลี้ยงสัตว์ เก็บกวาดบ้าน เพื่อให้แม่บ้านมีเวลามาทอผ้ามากขึ้น

ช่างทอแม่หญิงที่ผมคิดว่าทอเก่ง นี่วัดเฉพาะการทอโดยดูจากเนื้อผ้า ลวดลายและการแก้ไขปัญหาในการทอผ้า วันนี้ผมจึงเอามาให้รู้จักสักคนเพื่อจะได้รู้จักกันมากขึ้นนะครับ

คนแรกเป็นช่างทอที่ทอผ้ากับผมมานานนั้นคือป้านิ่ม หรือนางนิ่มนวล  ตาดี  คนนี้เป็นญาติของผมทางสายคุณยายเนื่องจากยายของป้านิ่มเป็นพี่สาวของยายผม จึงถือว่าเราเป็นเครือญาติกัน โดยมีศักดิ์เป็นป้า ผมจึงเรียกป้านิ่มไปตามศักดิ์นั้น

ป้านิ่มอายุสามสิบปลาย ยังไม่แก่มากถือว่าเป็นช่างทอรุ่นกลางที่มีฝีมือดีที่สุดของผมในตอนนี้ ครอบครัวของป้านิ่มมีห้าคนคือ ยายเสงี่ยมแม่ของป้านิ่ม ป้านิ่ม สามีป้านิ่ม ลูกสาวและลูกชาย ปัจจุบันป้านิ่มต้องดูแลครอบครัว สามีไปทำงานรับจ้างที่กรุงเทพฯ การทอผ้าถือเป็นรายได้ส่วนหนึ่งในการใช้จ่ายในครอบครัวและส่งเสียลูกทั้งสองให้เรียนหนังสือ

ลูกสาวคนโตเข้ามาเรียนที่ขอนแก่นและมาช่วยงานที่เล้าข้าวในวันเสาร์และอาทิตย์  ส่วนลูกชายคนเล็กเรียนอยู่มอหนึ่งในโรงเรียนที่ชุมชนและช่วยแม่ในการดูแลวัวที่เลี้ยงด้วย  หน้าที่การทอผ้าปัจจุบันของป้านิ่มผมให้ดูแลเรื่องการทอผ้าลวดลายโบราณที่ต้องอาศัยคนที่ใจเย็นมากกว่าผ้าทั่วไปและผลงานของป้านิ่มก็ออกมาเรื่อย ๆ เนื่องจากเป็นคนขยัน

(ยายเหงียม แม่ของป้านิ่มก็มาช่วยงานเล็ก ๆน้อย ๆที่พอทำได้ถือว่าเป็นงานว่างของคนแก่ให้ออกกำลังกาย พอให้ไม่เหงา)