วันนี้ วงสนทนาอาหารกลางวันได้หยิบยกประเด็นที่นักศึกษาบางคนทำชิ้นงานของผู้ป่วยเสียหาย  แต่ไม่กล้าสารภาพกับอาจารย์ กว่าจะรู้ก็เวลาผ่านไปนาน  หรือบางคนทำสมุดรวบรวมปริมาณงานหาย  ก็ไม่กล้าที่จะบอกอาจารย์  แต่กลับยอมปล่อยไปจนเวลาล่วงเลยตอนใกล้ตัดเกรด  ซึ่งสุดท้ายตนเองก็เลยต้องลำบาก เพราะไม่มีคะแนนส่ง

ฟังเรื่องนี้แล้ว  อ. สมเกียรติพูดถึงคำว่า responsibility ขึ้นมาทันที  เพราะอาจารย์เคยพูดถึงคำๆ นี้อยู่บ่อยๆ ว่าคำนี้เป็นคำสนธิระหว่าง "respond" กับ "ability"  หากแปลตามตัวก็หมายถึง "ความสามารถในการตอบสนอง" เรามักใช้คำนี้ในความหมายของ "ความรับผิดชอบ"

ความสามารถหรือศักยภาพในการตอบสนองต่อเหตุการณ์ในชีวิตของคนบางคนอาจจะต่ำ  ทำให้เพิกเฉยต่อสิ่งรอบตัว  ไม่สนใจว่าเขาจะทำให้เกิดอะไร กับใคร   ซึ่งคุณลักษณะเช่นนี้ถือเป็นลักษณะที่ขัดขวางการเรียนรู้ของมนุษย์เป็นอย่างมาก  หากหมายถึงการไม่ตอบสนองต่อสิ่งที่ตัวเองทำผิดพลาดด้วย  ก็จะทำให้เกิดความผิดซ้ำซากและสร้างความวุ่นวายให้กับผู้อื่นอยู่เสมอ  เพราะไม่ได้เรียนรู้

การที่นักศึกษาทำผิดแล้วไม่กล้าตอบสนองต่อการกระทำนั้นอย่างเหมาะสม หรือไม่แสดงความรับผิดชอบ  ถือเป็นทัศนคติที่ควรปรับปรุง เพราะการปล่อยละเลยจะส่งผลถึงพฤติกรรมของเขาต่อเหตุการณ์อื่นๆ ในชีวิตอีกด้วยโดยไม่รู้ตัว 

การฝึกให้เรามี responsibility ต่อการกระทำของเรานั้น ต้องอาศัยความ "กล้า" ที่จะยอมรับความผิด  "กล้า" ที่จะรับฟังคำแนะนำของผู้อื่น  และ "กล้า" ที่จะปรับปรุงตนเอง  แม้อาจารย์จะดุ และว่ากล่าว ก็ไม่ควรเป็นเหตุผลที่เราจะใช้เป็นข้ออ้างและเพิกเฉยต่อการกระทำผิดพลาดของเรา   เพราะลึกๆ แล้วเราต่างหากที่ขาดความ "กล้า" จะโทษใครไม่ได้