เรื่องเล่าของช่างทอผ้า

เหอๆ  หลายคราวแล้วที่โดนคำถามเมื่อเจอเพื่อนพ้องพี่น้องชาวขอนแก่นที่รู้จักเมื่ออ่านบล็อกแล้วมักถามคำถามว่า พี่ออต บ้านอยู่ไหนทำไมทอผ้าเป็น หรือไม่ก็ถามว่า  ถามจริงเถอะทอผ้าเป็นจริง ๆเหรอ หรือไม่ก็ บ้านอยู่ไหนทำไมทอผ้าได้

เรื่องนี้เจอถามมาบ่อยจริง อย่างนี้ล่ะครับ หน้าตาไม่อีสานแต่ออกไปทางไทเมืองกรุง เมื่อมาเขียนเรื่องนี้ออกไปก็เหมือนจะโกหก(อิอิอิ)โกเจ็ดเขาไป วันนี้เอางานผ้าไหมไปส่งที่โรงแรมก็เจอเจ้าของโรงแรมถามเช่นกัน

เอาเป็นว่านี่ไม่ใช่เผยความลับอย่างที่เล่น ๆ กันเพื่อสร้างมิตรภาพใน G2k นะครับแต่มาเล่าเรื่องราวของตัวเองให้ฟัง ถือว่าเป็นหน้าประวัติก็แล้วกันนะครับ

ผมเกิดในบ้านนอกบ้านนา เป็นหมู่บ้านเล็ก ๆ แห่งหนึ่งในเมืองพล เดิมบ้านนี้ตั้งไม่เกินสองร้อยปีถือว่าเป็นบ้านใหม่ มีครัวเรือนไม่ถึงสองร้อย ดังนั้นอาจบอกว่าเป็นชุมชนเล็ก ๆ ก็ได้ครับ  หากเดินทางจากขอนแก่นด้วยรถยนต์เราจะใช้เวลาราวชั่วโมงบนเส้นทาง ขอนแก่น-บ้านไผ่-เมืองพล

ชุมชนแห่งนี้ตั้งอยู่ระหว่างที่ราบและที่ดอน  ดังนั้นพี่น้องที่นี่จึงเป็นชาวนาและชาวสวน เรามีบึงน้ำติดหมู่บ้านสองแห่งและมีป่าชุมชนสองแห่ง ส่วนใหญ่ก็อาชีพทำนากันหลังฤดูทำนาก็ออกไปรับจ้างนอกหมู่บ้านและทำงานหัตถกรรม

งานหัตถกรรมที่ทำอย่างต่อเนื่องจนถึงปัจจุบันคือการทอผ้า ผ้าทอที่นี่งดงามครับเป็นผ้าทอจากไหมด้วยเทคนิคมัดหมี่ คนทอที่นี่หลายคนเป็นช่างทอคือทองดงามมาก ดังนั้นคนที่นี่จึงมีอาชีพเสริมที่สร้างรายได้มากกว่าการทำนาเมื่อหักค่าใช้จ่ายแล้ว นำมาจุนเจือครอบครัว ส่งเสียนลูกหลานให้เรียนหนังสือ

ผมเป็นอีกหนึ่งผลผลิตของการทอผ้าส่งลูกเรียนของครอบครัว โดยทั้งพ่อและแม่สามารถทอผ้าเป็นทั้งคู่ และผมเองก็แวดล้อมไปด้วยช่างฝีมือหลายคนที่ผมแอบจดจำและลองทำจนพอมีวิชาติดตัวและพอที่จะทอผ้าได้

ตอนนี้ใคร ๆ ก็รู้ว่าเศรษฐกิจย่ำแย่โดยเฉพาะสินค้าจากหมู่บ้าน ราคาถูกประหนึ่งได้ฟรี ราคาผ้าทอก็เช่นกันเมื่อหักลบกลบหนี้ผไม่รวมค่าแรง)ก็ได้กำไรนิดหน่อยทั้งที่ใช้เวลาร่วมเดือนต่อกี่หูกหนึ่ง

ตอนนี้ผมเลยเปลี่ยนมาเป็นผู้ช่วยช่างทอ คือช่วยออกแบบลายผ้าใหม่ ๆ และช่วยเอาผ้าของช่างทอมาขาย โดยมีช่างทอที่ผมพอช่วยได้ห้าครอบครัว แต่ที่เหลือยังมีอีกหลายคนที่อยากให้ผมเป็นผู้ช่วย

นี่เป็นที่มาของชีวิตผมที่เกี่ยวข้องกับการทอผ้า ที่พอเล่าให้ฟังครับ