ก่อนจะเล่าเรื่องขยะ  แม้จะพยายามพูดให้มันง่าย  ก็ยังจำเป็นต้องอธิบายศัพท์บางคำ  เพื่อว่าต่อๆไปเวลาพูดถึงจะได้เข้าใจตรงกัน  ไม่แน่ใจว่าเรื่องขยะเป็นเรื่องเข้าใจยากจริงๆ  เป็นเรื่องที่ไม่สนใจ  ไม่พยายามทำความเข้าใจ  เป็นเรื่องที่รู้ เข้าใจ  แต่ทำใจยอมรับลำบาก  หรือจะเข้าข่าย รู้ แต่ไม่ทำ

           วันนี้ขอพูดเรื่องปิรามิดขยะ 

     ปิรามิดขยะ    

          อธิบายง่ายๆ  พื้นฐานการจัดการขยะ  คือการกำจัดขยะอย่างถูกวิธี  ถูกหลักวิชาการและไม่ก่อให้เกิดปัญหาด้านสิ่งแวดล้อม ( การกำจัดขยะแบบถูกหลักสุขาภิบาล )  เป็นสิ่งที่ทุกองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นต้องทำให้ได้  ภายใต้นโยบาย  แผนแม่บทการจัดการขยะมูลฝอย  การชี้แนะและการกำกับดูแลของรัฐบาลกลาง

          เมื่อทำได้แล้วก็เริ่มพัฒนามาสู่ขั้นตอนที่สูงขึ้น   มีการนำขยะมาใช้เป็นพลังงาน  มีการลดปริมาณขยะด้วยการนำกลับมาใช้ใหม่  อาจมีการแปรรูปก่อนนำมาใช้ก็ได้  เช่นการนำเศษกระดาษมาผลิตเป็นกระดาษใหม่  หรือการนำพลาสติกมาทำเป็นของใช้อย่างอื่นที่มีคุณภาพลดลงบ้าง  หรือการทำปุ๋ยหมักแล้วนำมาใช้ในการเกษตรเป็นต้น

          สุดยอดหรือที่อยู่บนสุดของปิรามิดก็คือการลดการก่อขยะ  เช่นการลดหรือปรับปรุงบรรจุภัณฑ์  การหิ้วตะกร้าหรือถุงผ้าไปจ่ายตลาดหรือซื้อของ  การหิ้วปิ่นโตไปซื้อกับข้าว ( คนละความหมายกับหิ้วปิ่นโตที่เราๆเข้าใจกันนะครับ )  

          ทั้งนี่หมายความว่า  ถึงจะมีหลุมฝังกลบขยะแบบถูกหลักสุขาภิบาลแล้ว  ก็ยังต้องคิดพัฒนาต่อให้มีการนำมาใช้เป็นพลังงาน พยายามลดปริมาณขยะลงด้วยการคัดแยกแล้วนำกลับมาใช้ใหม่  และพยายามลดการก่อขยะด้วย  คือต้องทำควบคู่กันไป

           ในประเทศไทย  ยังคงเวียนว่ายตายเกิดอยู่แต่ในระดับพื้นฐาน  คือแค่การกำจัดขยะให้ถูกวิธี  ส่วนใหญ่ยังทำไม่ได้เลย  แล้วจะทำที่มันยากขึ้นหรือขั้นสูงขึ้นได้อย่างไร  น่าเป็นห่วงครับ