GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

อาทิตย์...วันพักสบาย ๆ

ใช่หรือไม่ว่า บางทีชีวิตเราก็มีการสะสมของที่ไม่เป็นประโยชน์กับชีวิตมากมายจนล้น

วันนี้ว่างแบบไม่ต้องเดินทางไปไหน  เลยถือโอกาสตามใจตัวเองสักวัน ใช้ชีวิตแบบที่เรียกว่าไม่เร่งรีบทำอะไร อ้อยอิ่งกับความงามของบรรยากาศยามเช้า พร้อมกาแฟกรุ่นหอม  แก้วโปรด   แต่งบทกวีลงสมุดบันทึก 1 บท  ด้วยรู้สึกคิดถึงใครบางคน .... มีคนบอกว่ายามเช้า เป็นยามที่สมองโลดแล่น จะคิดจะทำอะไรก็จะ รู้สึกโปร่ง โล่ง ....

ยามเช้าของฉัน ....

เป็นช่วงเวลาที่รู้สึกโปรดปรานที่สุด  มากกว่าเวลาใด หากเลือกได้  อยากให้โลกใบนี้มีบรรยากาศแบบ  ยามเช้าตลอดเวลา แดดอุ่น  ที่ค่อย ๆ เยี่ยมกราย ขณะที่หยาดน้ำที่เกาะพราวตามยอดหญ้าอ่อน ค่อย ๆ ทิ้งตัว ลาจาก เสียงนกร้องเซ็งแซ่  เติมแต่งโลกให้มีสีสัน...

สาย ๆ ของวัน....

ฉันสาละวนกับการจัดห้อง ... ต้องใช้เวลานานทีเดียวกว่าจะเสร็จ รู้สึกขัด ๆ ในใจ ว่าในรอบสัปดาห์  ฉันช่างหาอะไรมากมายมาสุมอยู่ในห้อง เพ่นพ่าน ระเกะระกะ ไม่เป็นระเบียบเอาเสียเลย ของบางอย่างที่ไร้ประโยชน์ ก็ยังคงอยู่ ใช่หรือไม่ว่า บางทีชีวิตเราก็มีการสะสมของที่ไม่เป็นประโยชน์กับชีวิตมากมายจนล้น ... จัดห้องเสร็จ  รู้สึกถึงความโล่ง ทั้งกายใจ ห้องดูมีระเบียบขึ้นมาก ของที่ไม่ได้ใช้ประโยชน์ก็โยนทิ้ง ... เลือกสรรเฉพาะของใช้ที่จำเป็นเก็บไว้ ...

ใช้เวลาที่เหลือก่อนเที่ยงมาเยี่ยมเยียนมิตร ใน GO TO KNOW และสื่อสาร อี-เมล์ ถึงมิตรเก่า ๆ

เที่ยงวัน.

เริ่มมองหาอาหารมื้อแรกของวัน เลยปั่นจักรยานฝ่าแดดร้อนไปที่โรงอาหารใกล้ ๆ ภายในมหาวิทยาลัย เสือกทานข้าวแกงจานอร่อย และซื้อสับปะรด กลับมา 2 ชิ้น .. คุณหมอแนะนำให้ทานสับปะรด เพราะช่วยให้โรคที่เป็นอยู่ดีขึ้น

บ่ายอ่อน ๆ แต่ร้อนแดด

นั่งเจ่าอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ ท่องเน็ต  ระหว่างนั้นมิตรเก่า ๆ โทรมาแนะนำให้ไปเที่ยวงาน  รำลึกนักเขียน กนกพงศ์ สงสมพันธ์  นักเขียนผู้ล่วงลับ ที่ตัวเมืองนครศรีธรรมราช ... ตอบรับว่าจะไป  ในภาคกลางคืน เพื่อจะได้ชมดนตรี  อย่าง  น้าหงา คาราวาน , จ๊อบ  บรรจบ และศิลปินท่านอื่น ๆ อีกมากมาย

*** วันสบาย ๆ วันอาทิตย์ วิถีชีวิตไม่เร่งรีบอะไร แต่ในห้วงคิด กลับมีเรื่องราวมากมาย  วิ่งพล่านอยู่ภายใน ***

 

ภีรตา

๒๕ กุมภา ๕0

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

คำสำคัญ (keywords): บันทึกประจำวัน
หมายเลขบันทึก: 80539
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 12
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (12)

ชีวิตสบายแบบที่ตัวเองออกแบบ  ทำให้ใจปลอดโปร่ง  สุขภาพจิตดี กายก็จะดีตามไปด้วยจริงมั้ยค่ะ

ให้กำลังใจ และ ขอให้มีความสุขในทุกวันนะค่ะ ^_*

                                                       อ.กรรณ

 

ขอบคุณครับ  เจอกันอีกแล้วน่ะครับ อ.กรรณ

กลับถึงมหาวิทยาลัยแล้วยังครับ

สนใจไปฟังเพลงด้วยกันจัง อย่าลืมชวนไปด้วยนะ

เธอมีความสามารถในการแต่งกลอน ขอชมเชย อยากอ่านกลอนเธออีกนะ

เป็นการใช้ชีวิตในวันสบาย ๆ ได้คุ้มค่าครับ...

ปล.คุณโดนผม Trick Tag แล้วครับ...

ตาม Link นี้ครับ...

http://gotoknow.org/blog/LifeLearning/81215

อ่านแล้วเกิดความรู้สึกอิจฉาเล็ก ๆ ... แต่ก็ยินดีด้วยที่นายได้อยู่กับความรู้สึกดีดีแบบนี้

...ยินดีที่ได้พบมิตรเดิม ในที่ใหม่...

สวัสดีครับ
P
เอาไว้ผมจะบอก Trick Tag ของผม วันหลังน่ะครับ
สวัสดีครับ คุณ
ไม่มีรูป
คนขี้คร้าน
รับรอง  บันยทึกต่อไปได้อ่านกลอนแน่ ๆ ครับ
สวัสดีครับ คุณ
ไม่มีรูป
นาราเศรษฐ์
ยินดีเช่นกันครับที่ได้พบ มิตรเดิม ในที่ใหม่ แม้จะไม้รู้ว่าเป็นใคร ซึ่งต้องขออภัยด้วยครับ

สวัสดีค่ะ...คุณภีรตา

       ได้อ่านบทความเล็กๆ ของคุณแล้วก็ให้รู้สึกถึงธรรมชาติที่แท้จริงจากการบรรยายกิจกรรม....ความรู้สึก..ช่วงเวลา...และภาษาในบทความ...ที่อ่านแล้วพลอยให้เห็นภาพดังกล่าวนั้นไปด้วย และแอบคิดเล็กๆ ว่าเราก็มีอารมณ์อย่างนี้อยู่เยอะเหมือนกัน..แต่ก็ได้แต่บรรยายอยู่ในใจ เพระไม่มีความสามารถในการสื่อออกมาได้อย่างเป็นธรรมชาติอย่างที่คุณภีรตาหรือนักเขียนต่างๆ ได้บรรยายในหนังสือ....

       อย่างไรก็ตามขอบอกว่าอ่านแล้วรู้สึกดีมากเลยค่ะ

สวัสดีเช่นกันครับ  คุณ รายาวดี

  • ขอชื่นชมสำหรับชื่อที่คุณใช้  "รายาวดี" เพราะมากครับ ละม้ายกับชื่อโรงแรมหรูที่ จ.กระบี่  บ้านเกิดผม ที่ชื่อ "ดุสิตรายาวดี"
  • ขอบคุณครับที่อ่านบันทึกเล็ก ๆ แล้วทำให้รู้สึกดี ผมก็อยากให้คุณรู้สึกดีอยู่อย่างสม่ำเสมอน่ะครับ
  • อยากให้ คุณ  รายาวดี ลองบันทึกสิ่งที่รู้สึก สิ่งที่เรียนรู้ หรือสิ่งที่อยู่ภายในใจบ้างน่ะครับ

" เราต่างก็มีความรู้สึกมากมายเกิดขึ้นในแต่ละวัน หากลองจรดปากกาเขียนในสิ่งที่อยากเขียน ตามความคิด  ความรู้สึก อย่างน้อย เราได้กลั่นกรองความคิด ความรู้สึก โดยร้อยเรียงออกมาเป็นภาษา  กลายเป็นบันทึกเล็ก ๆ เก็บไว้ให้ระลึกถึง และ  ถ้าหากได้แบ่งปันให้ผู้อื่นได้สัมผัสถึงความรู้สึกนั้นด้วยแล้ว ก็ยิ่งมีคุณค่าต่อการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ มากมายยิ่ง "

ขอบคุณอีกครั้งสำหรับข้อแลกเปลี่ยนน่ะครับ คุณ รายาวดี

ฉันสาละวนกับการจัดห้อง ... ต้องใช้เวลานานทีเดียวกว่าจะเสร็จ รู้สึกขัด ๆ ในใจ ว่าในรอบสัปดาห์  ฉันช่างหาอะไรมากมายมาสุมอยู่ในห้อง เพ่นพ่าน ระเกะระกะ ไม่เป็นระเบียบเอาเสียเลย .............................

 

***********อยากบอกว่า  ของดิฉัน

ห้องที่จัดไม่เสร็จ  อย่างไรอย่างนั้น***********