เมื่อไม่กี่เดือนก่อน มีคนไปหาซื้อวิตามินมากิน ผมอยู่เวรพอดี

เขายื่นโพยรายการให้ผมดู ในนั้น จดรายการวิตามินที่จะขอซื้อไว้นับสิบรายการ แต่ละรายการเป็นวิตามินขนาดสูง ๆ ผิดปรกติทั้งนั้น

ผมดูแล้วรู้สึกตกใจ ถามเขาว่าใช้เองไหม เขาบอกว่าใช้เอง จะกินเป็นอาหารเสริม

ผมต้องใช้เวลาอยู่นาน เพื่อจะบอกเขาว่า ถ้าเขากินตามนั้น คงตายเพราะพิษของวิตามินในเวลาอันสั้น เพราะขนาดที่ใช้ ต้องเรียกว่า เป็นแบบ "ยาผีบอก"

คือ ผีมาบอก ผีมาหลอก ผีมาออกปากชวนให้ไปอยู่ด้วยกัน ด้วยการให้กินวิตามินขนาดสูง ๆ ให้ตายเร็ว ๆ

เพราะหลาย ๆ ตัวที่ไม่ละลายน้ำ เป็นรายการที่ร่างกายกำจัดส่วนเกินไม่ทันแล้วจะสะสมจนเป็นพิษ หรือแม้แต่ตัวที่ละลายน้ำได้หลาย ๆ ตัว บางตัวก็มีประวัติไม่ดีเรื่องเป็นพิษได้เหมือนกันที่ขนาดสูงผิดปรกติ เช่น กรณีของ B6 (ทดลองในสุนัข; Annals of Plastic Surgery. 47(2):153-160, August 2001)

ตอนหลังก็ดูเหมือนว่าเขาเข้าใจ ยอมถอย

สิ่งที่น่ากังวลก็คือ เขาเล่าให้ฟังว่า อ่านมาจากหนังสือพิมพ์...

นึกถึงเรื่องนี้ ผมนึกถึง ดร. แสวง รวยสูงเนิน ขึ้นมาจับใจ

ท่านพูดถึง การใช้สารพิษ ความรู้ที่เป็นพิษ และเทคโนโลยีที่เป็นพิษ

ท่านคงตกหล่น ข่าวเป็นพิษ ไปรายการนึง...

เวลาบุคลากรการแพทย์แนะนำให้คนกินยาอะไรสักตัว คนกินขึ้นผื่น เดี๋ยวนี้เป็นเรื่องเป็นราวใหญ่โต ต้องป้องกันตัวกันอุตลุด

แต่เวลาหามากินเองแบบไม่รู้เรื่องไม่รู้ราว กินเพราะผีบอก ตายไป ผมไม่เคยได้ยินว่ามีการฟ้องร้อง

ก็แปลกดี...