• บ้านทุ่งครั้ง (ม.9 ต.เสาเภา อ.สิชล จ.นครศรีธรรมราช)  ณ วันนี้ท้องทุ่งกำลังเป็นสีทองเหลืองอร่าม  ด้วยนาข้าวที่กำลังอยู่ในช่วงของการเก็บเกี่ยว  แม่บ้านเกษตรกรต่างก็กำลังเก็บข้าว (เก็บเกี่ยวข้าวด้วยแกะ) ในแปลงนาของตนเอง  และบางแปลงมีให้เห็นคนหลายคนช่วยกันเก็บข้าว ชาวใต้เรียกกันว่า "ออกปาก" หรือการลงแขกนั้นเอง  ช่วยกันเก็บข้าวหมุนเวียนกันไป   ปีนี้ต่างก็พูดกันเป็นเสียงเดียวกันว่า "ข้าวสวย"  หมายความว่าให้ผลผลิตดีกว่าปีก่อนๆ มาก  ไม่เสียแรงที่ได้ลงมือทำกัน อย่างมีความหวังว่าจะต้องได้ผลผลิตดี  และที่ขาดไม่ได้คือผ่านกระบวนการโรงเรียนเกษตรกร ของสำนักงานเกษตรอำเภอสิชล มีการถ่ายทอดความรู้อย่างต่อเนื่อง ได้รับการสนับสนุนพันธุ์ข้าวเล็บนก  3,000  กิโลกรัม  ผลผลิตออกมาเป็นที่ดีใจของทุกคน  พูดหยอกล้อกันในระหว่างเก็บข้าว ว่า "ข้อมือจะหักแล้วเกษตรเห่อ" หมายความว่าระหว่างที่เอาข้าวที่เก็บมาที่ละรวงมารวมกันแล้วมัดเป็นเลียง  ข้าวมีน้ำหนักดีมากนั่นเอง คำว่าเกษตรเห่อ หมายถึงผม ซึ่งเป็นนักวิชาการส่งเสริมการเกษตร ที่ประสานงานตำบลครับ  เกษตรกรต้องมักเรียกว่าเกษตร
  • พื้นที่ทำนาของบ้านทุ่งครั้ง ปีนี้กว่า 800 ไร่ ครับ  และที่น่ายินดีก็คือที่นี่ชุมชนเข้มแข็ง เป็นอย่างมาก ให้การสนับสนุนพื้นที่ทำนาให้โรงเรียนบ้านทุ่งครั้ง มีการทำนาด้วย ช่วยกันไถ ช่วยกันหนักกล้า (หว่านกล้า) ช่วยกันดำนา  ช่วยกันดูแลรักษา  ทั้งชาวบ้าน ครู นักเรียน  เพื่อเอาข้าวมาใช้ในโครงการอาหารกลางวัน 
  • วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2550  จะให้มีการจัดงานวันเกี่ยวข้าวของโรงเรียน  และมีกิจกรรมภาคกลางคืน หลังจากเสร็จสิ้นภาระกิจ  ผมได้รับการติดต่อประสานงานจากคุณจรูญ  สุขสวัสดิ์ กรรมการบริหารศูนย์บริการและถ่ายทอดเทคโนโลยีการเกษตรประจำตำบลเสาเภา ซึ่งเป็นตัวแทนกลุ่มข้าวของบ้านทุ่งครั้ง ให้ทำตัวให้ว่างครับ  วันที่ 16 นี้ ต้องไปร่วมกิจกรรมให้ได้ครับ