ในโลกแห่งความคิด

คือสิทธิส่วนบุคคลอิสระเสรีไร้พรมแดน เราต้องการให้ความคิดปราดเปรียวแล่นไหลท่องไปในโลกเสรี แต่ไม่มีอะไรมาจุดประการความคิด มันก็ติดขัด
คิดไม่ออก ต้องมีข้อมูลมาให้ความคิดขบเคี้ยว ข้อมูลมาจากไหนก็มาจากการแสวงหาตาดูหูฟังค้นคว้าจากตำรับตำรา หรือสนทนาแลกเปลี่ยนความคิดเห็น

ร่างกายมีอาหารกายมาหล่อเลี้ยงไว้ สมองก็ต้องมีอาหารสมองมารับรองไว้ มิฉะนั้น ร่างกายก็ร่วงโรย สมองก็ฝ่อ เราจึงต้องมีข้อมูลมาเป็นฐานความคิด และหมั่นคิดพิจารณาไตร่ตรอง มิใช่หามาก็เก็บไว้ไม่นำมาแปรสภาพไปเป็นอย่างอื่น จำแต่ไม่คิดก็ไม่ต่างอะไรกันนกแก้วนกขุนทอง คิดแต่ไม่จำก็สับสนอีก
อย่างไรก็ตาม

การจะหาอาหารสมองมาเติมก็ต้องคัดเลือกอยู่เหมือนกัน ใช่ว่าจะเป็นอะไรก็ได้ บางคนมีความคิดก้าวร้าว เพราะมีอาหารสมองกักขฬะกระดาง อาหารสมองดีมีสาระก่อให้เดความคิดริเริ่มสร้างสรรค์ในทางดีงาม นั้นแหละเป็นที่พึงประสงค์