วันหลายวันก่อนผู้นำนักศึกษาของ มอ.ปัตตานี มานั่งคุยกับผม ปรับทุกข์ถึงความคับข้องใจในสถานการณ์ปัจจุบันที่นักศึกษาโดยส่วนมากไม่สนใจทำกิจกรรม  ทั้งที่กิจกรรมเหล่านั้นมีประโยชน์ในการพัฒนาตนเอง  สังคม  และประเทศชาติ

   

ผมฟังแล้วก็ไม่รู้ว่าจะให้ข้อเสนอแนะในการดึงนักศึกษาเหล่านั้นกลับมาได้อย่างไร  เพราะปัญหาเช่นนี้มันไม่ได้เพิ่งเกิดกับนักศึกษารุ่นนี้เท่านั้น  แต่มันสะสมมาอย่างยาวนาน  เพราะในฐานะที่เคยทำกิจกรรมนักศึกษามาบ้างเหมือนกันก็ประสบปัญหาเหล่านี้มาตลอด

ปัญหาหนึ่งที่พอมองเห็นลาง ๆ ก็คือสังคมสมัยใหม่ที่พวกเราอาศัยอยู่ มันไม่ใช่สังคมแห่งการแสวงหาความรู้  แต่เป็นสังคมแห่งการรับรู้  ไม่ใช่สังคมแห่งจิตสำนึกสาธารณะ  แต่เป็นสังคมตัวใครตัวมัน เอารัดเอาเปรียบกัน จึงไม่ต้องแปลกใจว่าทำไมนักศึกษาในเวทีกิจกรรมจึงร่อยหรอลงเรื่อย ๆ ในขณะที่เธค ห้าง ร้านเกมส์ หรือเวทีคอนเสิร์ต มีนักเรียนนักศึกษาเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ

            

ก็ไม่รู้ว่าปัญหานี้จะโทษใครดี  โทษพ่อแม่ไม่สั่งสอน โทษครู-อาจารย์ ไม่อบรม  โทษสังคมประเทศชาติไม่จัดการ  หรือจะโทษใจตัวเองว่า "จะเก็บมาคิดทำไมวะ"   ใครมีแนวคิดดี ๆ ช่วยบอกทีครับ