สอนเขียนอย่างไร ไม่เท่าสอนที่ใจอยากเขียน

  ติดต่อ

  ทำไมไม่ใช้หลักนี้กับเด็กของเรา ให้เขาเขียนในสิ่งที่เขาอยากเขียน ให้เขาเขียนในสิ่งที่เขารู้ สิ่งที่เขารู้สึกจะได้ผลดีกว่าที่ครูไปกำหนดให้เขา   

ยอมรับว่า

ในบางคราว  เขียนไม่ออก หรือเขียนแต่ไม่จบ

ถ้าเป็นกระดาษร่างก็คงเขียนแล้วขยำๆๆและทิ้งลงตระกร้า

เผลอๆเก็บมาอ่าน    อ่านแล้วกลับขยำทิ้ง เป็นอย่างนี้มาตลอด

เริ่มเขียนได้เป็นเรื่องเป็นราว ต่อเมื่อเขียนบทความลงวารสาร

และได้รับการพิจารณาจัดพิมพ์  แถมมีค่าตอบแทน(แม้ไม่มากแต่ก็ตื่นเต้น)  ตั้งแต่นั้นมา รู้สึกอยากจะเขียน และเขียนบ่อยขึ้น แต่ก็นั้นแหละหากใจไม่อยากเขียน  เขียนไปก็ไม่จบ

เห็นนักศึกษาหลายคนตอบข้อสอบแบบเขียนตอบ บางคนส่งกระดาษเปล่า เขียนเพียงว่า ขอโทษครับอาจารย์ ต่อไปผมจะตั้งใจเรียนให้มากกว่านี้  เขาเขียนอะไรไม่ออก  บางทีไม่ได้หมายความว่าเขาไม่มีความรู้   มันอาจจะหมายถึงเขาไม่อยากเขียน เหมือนบางอารมณ์ที่เราเป็น

การเขียน จึงเป็นทักษะที่ยากยิ่งทักษะหนึ่งของภาษา  และมักจะวัดผลสัมฤทธิ์ของความรู้ความเข้าใจด้วยการเขียนเช่น เขียนตอบ เขียนอธิบาย เขียนบรรยาย  เราคิดถึงสิ่งที่เราเขียน ถ้าได้เขียนในสิ่งที่เรารู้ เขียนในสิ่งที่เราประทับใจ เขียนในสิ่งที่เราอยากจะเขียนหรือมีความในใจอยากจะถ่ายทอด เราเขียนได้ดี 

นั่นเพราะเริ่มที่ใจอยากจะเขียน   ใช่หรือไม่

ทำไมไม่ใช้หลักนี้กับเด็กของเรา  ให้เขาเขียนในสิ่งที่เขาอยากเขียน ให้เขาเขียนในสิ่งที่เขารู้ สิ่งที่เขารู้สึก จะได้ผลกว่าที่ครูไปกำหนดให้เขา ซึ่งไม่ใช่ใจเขาอยากจะเขียน  ทำให้คิดถึงการเขียนเรียงความในสมัยเด็ก  เราถูกบังคับให้เขียนในสิ่งที่เรารู้ไม่จริง รู้ไม่ลึก และไม่ชอบเช่นเรียงความเรื่อง  วันเข้าพรรษา เรียงความเรื่องพระปิยมหาราช หรือเรื่องยาเสพติด ฯลฯ ล้วนเป็นสิ่งที่ค่อนข้างไกลตัว และไม่มีข้อมูลที่เป็นความจริงเกี่ยวกับเรื่องนั้นๆมากพอ 

วันนี้ อยากแลกเปลี่ยนกับเพื่อนครูลองสอนให้เขียนในสิ่งที่เด็กรู้ ให้เขียนในสิ่งที่เขาอยากเล่า อยากบอกความในใจ เขาจะเขียนได้มาก และอยากเขียนมากกว่าเรื่องที่ครูกำหนด  เพราะดิฉันค้นพบด้วยตัวเองว่า  สอนเขียนอย่างไร ไม่ได้ผลเท่าที่ใจอยากเขียน  เป็นเรื่องสำคัญ

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ปั๊บผญา (พจนานุทิน)

หมายเลขบันทึก: 76167, เขียน: , แก้ไข, 2012-02-11 17:15:43+07:00 +07 Asia/Bangkok, สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 6, อ่าน: คลิก

คำสำคัญ (Tags) #เขียนไม่ได้

บันทึกล่าสุด 

ความเห็น (6)

เจริญพร อาจารย์

ได้สาระมากเลย...

เพื่อนคนหนึ่งเคยเป็นนักเขียน แต่ตอนนี้เป็นนักอ่าน ท่องให้ฟังว่า

อ่านให้มาก

 นึกอยากเขียน

 เพียรฝึกฝน

 สนใจมนุษย์

 จุดหมายเด่น

 เน้นภาษา

 หาข้อมูล

 เพิ่มพูนความรู้....

ยังอีกวรรค สองวรรค แต่จำไม่ได้แล้ว...

เจริญพร

สวัสดีค่ะ อาจารย์
เห็นด้วยมากเลยค่ะว่าควรให้นักเรียนเขียนสิ่งที่เค้ารู้เค้าอยากเขียน ถ้าเรากฎเกณฑ์ มากจนเกินไป จะทำให้รู้สึกไม่อยากเขียนค่ะ แบบว่ากลัวผิดค่ะ
ninoy-
IP: xxx.29.60.45
เขียนเมื่อ 

นมัสการพระอาจารย์

กราบขอบพระคุณมากๆเลยค่ะที่กรุณา

เลยได้สรุปองค์ความรู้ใหม่

แม้ขณะนี้ ยามนี้ ยังต้องฝึกฝน พัฒนาการเขียนของตนอีกมาก  ถ้าจำได้ขอความเมตตาเพิ่มเติมอีกนะคะ

ninoy-
IP: xxx.29.60.45
เขียนเมื่อ 

เรียน คุณสุธรา

สอนกฏกณฑ์ก็ไม่กล้า  กลัวออกนอกกรอบ

นักเรียนมักจะเดินตามกรอบที่ครูกำหนด แล้วเมื่อไหร่

จะคิดได้ คิดเป็นเสียทีนะคะ ขอขอบคุณมากค่ะที่เข้ามาแวะเยี่ยม

นานะ
IP: xxx.144.130.184
เขียนเมื่อ 

เห็นด้วค่า 

แจกฟรี Screensavers, Wallpapers อินเตอร์มีมาแจกเพียบค่ะ!! อิอิFree Screensavers, Wallpapers Click!  http://www.thaiadpoint.com/tap7/html/pub_screensaver.php?u_id=213536
ยุ้ย
IP: xxx.151.232.70
เขียนเมื่อ 

ถูกต้องสุดๆเลยค่ะโดนมากๆเลยเพราะว่าถ้าเรากำหนดหัวข้อให้เด็กๆเขียนมันจะทำให้เครียดมากเลยค่ะซึ่งตอนนี้หนูกำลังเครียดมากกับการเขียนเรียงความอยู่ค่ะอยากให้อาจารย์ช่วยแนะนำขอบคุณล่วงหน้าค่ะ