GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

ความทะยานอยากเพดานสูง

หากลองตรึกตรองดูด้วยความละเมียดละไมแล้วจะเข้าใจได้ว่าความทะยานอยากเพดานสูงสามารถนำคุณไปสู่การเรียนรู้ได้เป็นอย่างดีทีเดียว

ความทะยานอยากเพดานสูง
             หากลองตรึกตรองดูด้วยความละเมียดละไมแล้ว จะเข้าใจได้ว่าความทะยานอยากเพดานสูงสามารถนำคุณไปสู่การเรียนรู้ได้เป็นอย่างดีทีเดียว หากคุณถอดบทเรียนแห่งลำดับขั้นตอนและวิธีการให้ได้มาซึ่งสิ่งที่คุณอยากได้หรืออยากป็น แล้วสรุปให้เป็นกระบวนการแห่งการเรียนรู้ในสิ่งหนึ่งๆตามแบบฉบับของคุณเสีย  แต่อย่าลืมคำนึงด้วยว่าไม่มีสิ่งใดที่คุณอยากได้แล้วต้องได้มาร้อยเปอร์เซนหรอกนะ ถ้าโชคดีคุณอาจได้มา 99 หรือถ้าโชคดีมากคุณจะได้เกินกว่าสิ่งที่คุณคาดหวัง ...มันเป็นอนัตตาเช่นนี้เสมอนี่คือความจริงแท้
            ผมได้เรียนรู้จากการอยากเล่นเกม delta force อย่างรุนแรง (เป็นเกมส์คอมพิวเตอร์ครับ)แต่เจ้ากรรมแผ่นซีดีที่มี(เก่ามาก 3 ปี) ไม่สามารถ Run โปรแกรมจนเสร็จสมบูรณ์ จึงเกิดการค้นหาวิธีการสารพัดสาระพันเพื่อแก้ปัญหาตามทรัพยากรเท่าที่มี และก็สามารถจัดการกับมันได้ โดยเจ้าความทะยานอยากนี้มันนำผมเข้าไปรู้จักกับโปรแกรมที่ช่วยจัดการกับแผ่นซีดีที่เจ๊งๆ(BadCD)อย่างว่า แต่ยังไม่สามารถสนองกับความอยากของผมได้ มันนำผมเข้าไปรู้จักกับการลักไก่ไฟร์คอมพิวเตอร์ พาผมไปรู้จักกับน้ำยาจัดการรอยขีดข่วนซีดีที่น่าทึ่งโดยคนขายโชว์การเอากระดาษทรายถูซีดีให้ดูกันจะจะ.เลย  มันพาให้ผมไปรู้จักกับผู้คนเยอะขึ้นแม้ทางโทรศัพท์ หรือทางตัวอักษรในโลกอินเตอร์เน็ต  และอีกมากมายกับเกร็ดเล็กเกร็ดน้อยที่ได้เก็บเกี่ยวในระหว่างทาง  นี่แหละครับการเรียนรู้ที่เป็นผลของความทะยานอยากเพดานสูงแบบเด็กๆของผม
......ทำให้นึกถึงเด็กร้องไห้โยเยเมื่ออยากได้ตุ๊กตาสักตัว..หรือตุ๊กตาของเธอสูญเสียแขนไป ...  หนุ่มน้อยฟูมฟายเพราะอยากได้ปืนฉีดน้ำสักกระบอก
...เด็กหนอเด็กน้อย....เราหนอเรา...หากเป็นเด็กเราคงฟูมฟายเช่นกัน

ด้วยจิตคารวะแด่ทุกสรรพสิ่งที่ทำให้ผมได้เรียนรู้

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 75464
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 3
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (3)

ผมอ่านเรื่องนี้แล้ว  นึกขึ้นได้..ตอนผมบวช.ผมใหม่.ๆ ผมขึ้นเขาไปได้ไม้แก่นดำมาท่อนนึง..(ท่อนเท่าขา) ด้วยความที่
ไม่มีไรทำ...เลยคิดดัดแปลงไม้แก่นดำเล่นๆ เอ้า.! ทำเป็นตะเกียบ ดีกว่า.แต่มีข้อจำกัดอยู่ที่ มีดวัดซึ่งก็รู้ดีว่าความคมขนาดปาดก้น(ภาษาอีสาน แปลว่า เฉือน)ยังไม่เห็นเลือด  ข้อจำกัดข้อสองคือทำยังไงจะเหลาตะเกียบได้เงียบที่สุด เพื่อเป็นการไม่รบกวรการภาวนา
พระท่านอื่น เลยปีนหน้าผาไปเหล่าอยู่ห่างเป็นกิโล เสียงก็ยังก้องอยู่ ถึงขนาดลงทุนมุดลงไปเหล่าในถ้ำ
เพื่อที่จะได้ตะเกียบคู่เดียว ใช้เวลาอยู่ 3 วันถึงเสร็จ..

เอ้..! อย่างนี้ถือเป็นความอยากเพดานสูง หรือเปล่า.
ขอรับ...

ขอบคุณครับ...คุณไม่แสดงตัว

ในทัศนะของผมคิดว่าน่าจะเพดานสูงครับ เพราะใช้ความพยายามอย่างสุดๆ บุกป่าผ่าดงขึ้นเขามุดถ้ำ..ฮาฮา แต่หวังว่าคุณคงไม่ได้มาเพียงตะเกียบหรอกนะ ผมมั่นใจว่าในขณะที่คุณหลาวตะเกียบตั้งสามวันคุณได้เรียนรู้อะไรต่อมิอะไรได้มากทีเดียว....อย่างน้อยคุณก็รู้ว่าหากจะหลาวตะเกียบอย่างว่าอีกสักคู่คุณจะเลือกที่จะไปในถ้ำมากกว่าปีนหน้าผา ฮะฮ่า...

 

นึกสงสัยอยู่ว่า  จะเอา "ข่วน" ไปทำไม  ตอนนี้รู้แล้ว