ตอนนี้เรามีหลายสิ่งหลายอย่างที่อึดอัดอยู่ในใจ แต่เราม่รู้ว่าเราจะเริ่ม บอกออกมาอย่างไร  มันมากมายจนเราเริ่มสับสน วันนี้ทุกวิ่งรอบการเราทำไมมันดูอึดอัดไปหมด ทำไมมันเหงา มันสับสน  ( อาจมีบางคนบอกออกมาว่าไม่อยากสับสนให้เอาขวานไปเก็บ ) ขอบอกว่ามุขนี้มันเชยแล้ว   เราไม่เข้าใจว่าเพื่อนเราเป็นอะไร โกรธไรเราหรือป่าว มันไม่เคยเป้นแบบนี้  มันไม่เคยมีความรู้สึกว่าห่างเหิน ไม่เคยมีความฌยวา มันมีแต่เสียงหัวเราะ  เมื่อวานเราเห็นเพื่อนเราร้องไห้ แต่เราทำไรไม่ได้ เพราะเพื่อนเรามันร้องไห้กับความจริงที่เราได้บอกให้มันรับรู้ เราไม่ได้ตั้งใจจะให้ทุกอย่างเป้นแบบนี้ เราคงผิดมากใช่มั้ย เราพาเพื่อนไปเที่ยวที่บ้าน เพื่อไม่อยากให้มันต้องอยู่คนเดียว แต่หลังจากที่มันกลับไปแล้ว คนที่ทุกข์ใจก็คือเรา คิดดูแล้วกัน ผู้ชายคนเดียวมีอิทธิพลทำให้ผู้หญิง 2 คนต้องทุกข์ใจคนหนึ่งต้องทุกข์ใจเพราะผิดหวัง  แต่อีกคนต้องทุกข์ใจเพราะความผิดที่เคยก่อ  เราบอกตามตรงเราไม่สบายใจที่เพื่อนเป็นแบบนี้ เราไม่รู้ว่าหลังจากเกิดเรื่องนี้แล้ว เราเสียน้ำตากับคามผิดของเรามามากเท่าใหร่ เรารู้ว่าแม้เพื่อนจะคอยบอกเราว่าเราไม่ผิด แต่ความรู้สึกมันติดอยู่ข้างใน คงไม่มีใครหรอกที่นั่งยิ้มได้เมื่อเห็นเพื่อนร้องไห้  คงไม่มีใครหรอกที่หัวเราะ กับความทุกข์ของเพื่อน โดยเฉพาะความทุกข์อันนั้นเราเป็นคนก่อให้เพื่อนเอง เราต้องขอบคุณ คนๆ หนึ่งที่คอยปลอบเราและคอยอยู่กับเราตลอด พี่โน้ต  ขอบคุณจริง ๆ

   แม้ทุกคนอาจบอกว่าสิ่งที่เราทำกับซินมันไม่ผิด  แต่ความรู้สึกที่มันติดอยู่ในใจ มันไม่มีทางลบออกไปได้หรอกนะ น้ำตาที่มันใหลออกมาจากตาของเพื่อน มันยังบอกให้รู้ว่า เพื่อนเรามีความทุกข์  แต่เราน้ำตามันตกข้างใน ที่ไม่มีวันที่ใครจะรู้ได้

   เลิกร้องไห้สักที่เถอะเพื่อน กลับมาเป็นเหมือนเดิมสักที ตราบใดที่แกยังเป็นแบบนี้ เพื่อนคนนี้จะเป็นหนักยิ่งกว่าแก