เมื่อต้นเดือนพฤษภาคม 2569 ได้รับทาบทามจากเจ้าหน้าที่ศูนย์ศิลปวัฒนธรรม มหาวิทยาลัยขอนแก่น (มข.) ว่าจะชวนไปแลกเปลี่ยนประสบการณ์ในการ “เสวนา” บนเวที โครงการถ่ายทอดการปฏิบัติการการแลกเปลี่ยนเรียนรู้เชื่อมโยงเครือข่ายด้านศิลปวัฒนธรรม มหาวิทยาลัยขอนแก่น (ชมรมนักศึกษา) ที่จัดโดย ศูนย์ศิลปวัฒนธรรม มข. ร่วมกับองค์กรกิจกรรมนักศึกษา เพื่อต่อยอดพัฒนาศักยภาพเครือข่ายผู้นำนักศึกษา ด้านศิลปวัฒนธรรม และเพื่อสร้างความร่วมมือของเครือข่ายนักศึกษาในการส่งเสริมภารกิจด้าน ศิลปวัฒนธรรม มหาวิทยาลัยขอนแก่น ….. และได้รับแจ้งเบื้องต้นว่า มีวิทยากรร่วมอีก 2 คน คือ นายกฤตชัย ชุมแสง ครูโรงเรียนนครขอนแก่น ดร.เฉลิมพล แสงแก้ว กองการกีฬา ดำเนินรายการโดย นายฐัพไทย ถาวร ผู้จัดการหอศิลป์ มข. ….
เอาหละหว่า ห่างหายไปนานสักหน่อย สำหรับกิจกรรมด้านศิลปวัฒนธรรม แต่สายเลือดนนักกิจกรรม จะไม่ยอมให้เราสลัดปีกทิ้งขนสำหรับคนเคย เคย ได้อย่างหมดจด เพียงแค่เราหลบไปพักเหนื่อย หรือแวะไปทำงานด้านอื่น ๆ สักวันหนึ่งก็ต้องหวนกลับคืนมาจนได้
ก็ยังมองไม่ออกว่า ผู้ดำเนินรายการจะโยนคำถามอะไรมาให้เรา 3 คนตอบบ้างในเวลาประมาณ 1 ชั่วโมงครึ่ง เฉลี่ยก็คงคนละไม่เกิน 25 นาที เมื่อมีเวลาน้อย ก็คงต้องเตรียมตัวไปสักหน่อย เผื่อว่าจะได้หาประเด็นเบื้องต้นไปก่อน และเมื่อเราเข้าสู่ยุค AI ก็คงช่วยให้เรามีเครื่องมือช่วยคิด และมีมิตรคู่ใจช่วยนำทางเราบ้าง
AI ก็ช่วยเรานำทางได้ดี สรุปความได้ชัด เจนจัดเรื่องการนำเสนอ จึงเผลอชื่นชมความสามารถของ AI อีกครั้ง และก็ได้ประเด็นนำทางที่ค่อนข้างพอใจ และเดี๋ยวจะได้ทำต่อในวันพรุ่งรุ่งเช้า ให้ลุล่วง
เครือข่ายศิลปวัฒนธรรมของนักศึกษา จึงเป็นความท้าทายที่เท่มากสำหรับยุคสมัยที่ความศืวิไลซ์ของ AI เข้ามามีบทบาทสำคัญขอยุคสมัย แต่ AI ก็ไม่สามารถทำแทนมนุษย์ได้อย่างสมบูรณ์ เพราะศิลปวัฒนธรรมเอง ก็มีจุดแข็งที่สำคัญคือ อารมณ์ ความรู้สึก ความสุนรียะ และความศรัทธา
เอาเป็นว่า ขอบันทึกเรื่องราวของการเตรียมการไว้ก่อน เผื่อจะมีตอนที่ 2 และตอนสรุปมาเติมเต็ม
ขอบคุณครับ ที่ให้การสื่อสาร สืบสานอย่างดำรง.