นาย (7)
การอยู่กับนายที่เอาแต่ใจตัวเอง มีความเครียดเป็นเรือนกาย ยังไม่ยุ่งยากเหมือนอยู่กับนายที่ป่วย เพราะจะอย่างไร นายก็คือนาย เขาไม่รู้ตัวว่าป่วย จึงสั่งการสั่งงานและตัดสินใจไม่เป็นไปในทิศทางที่ปกติ วิทยากรพี่เลี้ยงฝึกอบรมเตรียมผู้ช่วยศึกษาธิการจังหวัด สอนว่า ต้องคิดว่านายเป็นพ่อเรา เราก็ไม่ต้องไปบอกใครต่อใครว่าพ่อเราไม่สบาย แต่ต้องช่วยพาไปรักษาหาหมอ เราจึงต้องมีความอดทน รอบคอบ เมตตา หอบหิ้วกันไปให้ถึงฝั่ง
เจ้านายผมเป็นคนเรียนเก่ง เคยเป็นนักเรียนทุน จบปริญญาโทจากสหรัฐอเมริกา พูดจาดี สนุก ยิ้มแย้มแจ่มใสตลอดเวลา ใจดี มีเรื่องมาเล่าให้ฟังไม่ซ้ำ เป็นที่รักของผู้ใหญ่ เพราะวิธีไหว้ของท่าน ไม่เหมือนคนทั่วไป เวลาไหว้จะเอาแขนแนบลำตัวจนเกือบชิดกัน ดึงไหล่ให้งุ้มดึงหลังให้โค้งลงมา สองมือประกบ น้อมศีรษะนิด ๆ รู้สึกได้ว่าเป็นการไหว้แบบเคารพจริง ๆ หลังประสบอุบัติเหตุ ความจำของท่านเสื่อมแบบเล็กน้อยจนถึงขั้นรุนแรง สลับกันไป การตัดสินใจรวดเร็วเหมือนคนเก่งทั้งหลาย แต่มักเปลี่ยนใจในภายหลัง ก่อนผมย้ายมาทำงานกับท่าน ก็มีคนเล่าให้ฟังถึงสภาพที่จะพบเจอบ้างเหมือนกัน ผมอยู่หัวหินมา 5 ปี คิดเถียงในใจว่าจะมีอะไรหนักหน่วงกว่านี้ คงไม่มีอีกแล้ว เรียกว่าประมาทนิด ๆ
งานแรกเป็นการทดสอบรับน้องใหม่ คนขับรถเข้ามาขออนุญาต ออกไปเอารถตู้ที่จอดทิ้งไว้ริมถนน ข้างสนามกีฬา รายละเอียดต่อมา ทราบว่า เจ้านายขับไปทำธุระเมื่อวานเป็นวันอาทิตย์ น้ำมันหมดตรงนั้นพอดี จึงทิ้งรถตู้เรียกมอเตอร์ไซด์ไปทำธุระจนเสร็จแล้วกลับบ้านไปเลย ลืมว่าทิ้งรถตู้ไว้ จนมีคนในสำนักงานพบเห็น
เวลาเสนองานด้วยวาจา แม้เราจะมีเหตุผลดีอย่างไร ก็สู้ท่านไม่ได้ ท่านจะคุยแบบเราเถียงไม่ทัน ครั้นลุกหนีออกจากห้อง ท่านก็มายืนขวางประตูไว้ ผมใคร่ครวญแล้ว หาวิธีใหม่ ทำเป็นบันทึกเสนอ อธิบายรายละเอียดถึงผลดีผลเสียที่จะเกิดกับตัวท่านในการตัดสินใจแต่ละทางเลือก ได้ผลครับ ท่านจะอ่านใช้ปากกาวงข้อความที่สำคัญไว้ แล้วเลือกแนวทางที่ปลอดภัยกับตัวเอง วิธีนี้ใช้ตลอดแนว
วันหนึ่ง ผมถูกมอบหมายให้ไปราชการที่กรุงเทพฯ กลับลงมาปรากฏว่า มีความระส่ำระสายเกิดขึ้นในการเลือกตั้งกรรมการคุรุสภาจังหวัด เจ้านายไปปัดเศษให้หน่วยเลือกตั้งจนเกินจำนวนที่คุรุสภากำหนด ผู้ได้รับเลือกมาแล้วก็โวยวาย ผมรีบแก้ไขเพื่อให้คุรุสภาประกาศให้มีการเลือกตั้งใหม่เฉพาะจังหวัดนี้ ถึงกระทรวงพบว่าผู้เสียหายมานั่งฟ้องรัฐมนตรีอยู่แล้ว ช่างรวดเร็วมาก จึงต้องอธิบายทำความเข้าใจถึงพยาธิสภาพจนเขายินยอม พร้อมใจเลือกตั้งใหม่อีกครั้ง
จังหวัดเล็กถูกมอบหมายให้เป็นเจ้าภาพจัดงานศิลปหัตถกรรมนักเรียนประจำภาค ทุกหน่วยงานในจังหวัดต้องแบ่งงานแบ่งเงินกันไปทำ เหลือไว้กองกลางเล็กน้อย ผมประชุมที่กรุงเทพฯ กลับมา เจ้าหน้าที่รายงานว่า เงินกองกลางถูกจัดสรรไปหมดแล้ว จึงต้องแก้ปัญหาจนงานผ่านไปได้
เจอเพื่อนที่จังหวัดใกล้กรุงเทพฯ บอกว่าเจ้านายเขาหนักกว่าผมอีก ขับรถไปธุระแถวหัวลำโพง ขากลับนั่งรถไฟกลับเฉย ต้องไปติดตามหารถกันว่าจอดตรงไหน กว่าจะเจอแย่เลย การจำ การลืมมันไม่เข้าใครออกใครจริง ๆ ผมพยายามเอาความหลังมาขีดมาเขียนเพื่อป้องกันโรคนี้เหมือนกัน
หลังจากนั้นไม่นานทางกระทรวงก็ย้ายท่านไปทำงานทางวิชาการ ผมไปพบท่านครั้งสุดท้าย เพื่อให้ท่านประเมินผลการทำงานและความเหมาะสม ในการสอบตำแหน่งศึกษาธิการจังหวัด ท่านให้คะแนนผม 99 % ท่านว่าที่อเมริกาไม่มีคะแนนประเมินเต็ม 100
ปัจจุบันโรคลืมก็โจมตีผมเข้าแล้วเหมือนกัน สงสัยจะถูกความแก่พุ่งชน ท่านก็อยู่รอดปลอดภัยจนเกษียณอายุราชการ ยังระลึกถึง รักและนับถือเสมอ ขอบคุณที่ให้โอกาสได้ดูแลกันและกันจนถึงสถานีปลายทาง
