เมื่อเข้าสู่วัยผู้ใหญ่ เวลาได้พบปะกัน ไม่ว่าจะเป็นทางเดิน หรือบนรถโดยสารประจำทาง
เวลาที่ออกบ้านเป็นส่วนใหญ่ คงไม่พ้น "การออกมาหาหมอที่โรงพยาบาล"
และบทสนทนา คงเป็นเรื่องลูกหลาน และโรคภัยที่เข้ามาเยือนตามช่วงวัย
ฉันเอง ไปโรงพยาบาล ปีละ 1-2 ครั้ง เพื่อตรวจสุขภาพและฉีควัคซีนสำคัญประจำปี
และมีไปพร้อมคุณพ่อ - คุณแม่บ้างในบางคราว เพื่ออำนวยความสะดวกให้ท่านทั้งสอง
โรงพยาบาลที่ท่านเลือกทั้งสอง เป็นโรงพยาบาลของรัฐขนาดใหญ่ ตามสิทธิ์ของข้าราชการได้รับ
โรงพยาบาลมหาราชนครเชียงใหม่ หรือโรงพยาบาลในโรงเรียนแพทย์แห่งแรกของเชียงใหม่
เป็นโรงพยาบาลที่ท่านเข้ารับบริการ ฉันไปส่งคุณแม่ไม่บ่อยนัก แต่จะคอยปริ้นท์ใบนัดจากออนไลน์ให้ท่านทุกครั้ง
และทำการโอนส่วนต่างผ่านแอพลิเคชั่นของรัฐ และของทางโรงพยาบาล
ท่านไปตามนัดคุณหมอเกือบทุกครั้ง มีบางครั้งที่ติดธุระสำคัญ จึงโทรไปขอเลื่อนนัดของทางโรงพยาบาล
และกลับมาเล่า เรื่องราวที่พูดคุยกับคุณหมอ ตลอดจนผลตรวจที่สามารถทราบค่าแลปจากมือถือได้
เรื่องราวที่น่าประทับใจสำหรับฉัน คือ ตู้ปันสุข ของทางโรงพยาบาล
ในครั้งแรก ฉันรับอาสาในการนำของไปใส่ตู้ดังกล่าว และพบว่าเมื่อเสร็จธุระประมาณ 2-3 ชั่วโมง
พบว่าของที่ใส่ไว้ หมดเกลี้ยง
ครั้งถัดมาๆ คุณแม่จึงจัดเตรียมด้วยตนเอง เพื่อนำไปแบ่งปันให้กับผู้ป่วยหรือผู้ต้องการต่อ
นอกจากการเตรียมตัวสำหรับนัดตรวจของทางโรงพยาบาล เห็นท่านได้ร่วมส่งต่อและปันแบ่งก็สุขใจ
