บุคอรี 1225 สุญูดุสสะฮ์วีย์ ก่อนสลาม ***
จาก อับดุลลอฮ์ บิน บุฮัยนะฮ์ รอฎิยัลลอฮุ อันฮุ
เขากล่าวว่า “แท้จริงท่านรอซูลุลลอฮ์ ﷺ ได้ลุกขึ้นหลังจากสองร็อกอะฮ์ของละหมาดดุฮ์รฺ โดยไม่ได้ นั่ง (ตะชะฮูด) ระหว่างสองร็อกอะฮ์นั้น เมื่อท่านได้ละหมาดเสร็จแล้ว ท่านได้ทำสุญูดสองครั้ง แล้วจึงกล่าวสลามหลังจากนั้น”
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ ابْنِ بُحَيْنَةَ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّهُ قَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَامَ مِنِ اثْنَتَيْنِ مِنَ الظُّهْرِ لَمْ يَجْلِسْ بَيْنَهُمَا، فَلَمَّا قَضَى صَلاَتَهُ سَجَدَ سَجْدَتَيْنِ ثُمَّ سَلَّمَ بَعْدَ ذَلِكَ
Reference : Sahih al-Bukhari 1225
In-book reference : Book 22, Hadith 2
USC-MSA web (English) reference : Vol. 2, Book 22, Hadith 316
(หลงลืม นั่งตะชะฮูดแรก)
บุคอรี 1228 สุญูดุสสะฮ์วีย์ หลังสลาม ***
จาก อบู ฮุร็อยเราะฮ์ รอฎิยัลลอฮุ อันฮุ ว่า
แท้จริงท่านรอซูลุลลอฮ์ ﷺ ได้หันออก (สลามออกจากละหมาด) หลังจากสองร็อกอะฮ์ แล้วซุ้ล ยะดัยน์ได้กล่าวกับท่านว่า
“การละหมาดถูกย่อให้สั้นลง หรือท่านลืม โอ้ท่านรอซูลุลลอฮ์” ท่านรอซูลุลลอฮ์ ﷺ กล่าวว่า “ซุ้ล ยะดัยน์พูดจริงหรือไม่”
ผู้คนกล่าวว่า “ใช่” ดังนั้นท่านร่อซูลุลลอฮ์ ﷺ จึงลุกขึ้น และละหมาดเพิ่ม อีกสองร็อกอะฮ์
แล้วท่านได้กล่าวสลาม จากนั้นท่านได้กล่าวตักบีร และทำสุญูด เช่นเดียวกับสุญูดของท่าน หรือยาวกว่านั้น แล้วท่านก็ยกศีรษะขึ้น
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، أَخْبَرَنَا مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ، عَنْ أَيُّوبَ بْنِ أَبِي تَمِيمَةَ السَّخْتِيَانِيِّ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ. أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم انْصَرَفَ مِنِ اثْنَتَيْنِ فَقَالَ لَهُ ذُو الْيَدَيْنِ أَقُصِرَتِ الصَّلاَةُ أَمْ نَسِيتَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم “ أَصَدَقَ ذُو الْيَدَيْنِ ”. فَقَالَ النَّاسُ نَعَمْ. فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَصَلَّى اثْنَتَيْنِ أُخْرَيَيْنِ ثُمَّ سَلَّمَ ثُمَّ كَبَّرَ فَسَجَدَ مِثْلَ سُجُودِهِ أَوْ أَطْوَلَ ثُمَّ رَفَعَ
Reference : Sahih al-Bukhari 1228
In-book reference : Book 22, Hadith 5
USC-MSA web (English) reference : Vol. 2, Book 22, Hadith 319
(หลงลืม ละหมาดขาด ไม่ครบเราะกะอาต)
