สวยที่สุด สวยในซอย
หลากหลายบทเรียนในชีวิตประจำวัน ล้วนถอดแบบมาจากโรงเรียนขนาดเล็ก ที่ผมบริหารจัดการมาเกือบ ๒๐ ปี โชคดีเหลือเกินที่วันนั้นไม่ถอดใจเสียก่อน แม้จะเห็นผู้คนรอบข้างมากมายมีความเจริญก้าวหน้ากันไปเป็นลำดับ
แต่ตัวผมเองเลือกที่จะอยู่กับความท้าทาย เพื่อเรียนรู้สู้งาน จนหล่อหลอมเป็นทักษะชีวิตมาจนถึงทุกวันนี้ ประจักษ์พยานที่เห็นและเป็นอยู่ก็คือ ความขยันหมั่นเพียรและกิจกรรมเกษตรอินทรีย์ที่ทำอยู่และจะทำต่อไป
ทำทันทีเมื่อตื่นขึ้นมา จึงได้ยินเสียงจากคนในบ้านที่กำลังตากผ้าตรงระเบียง ร้องบอกลงมาเหมือนที่เคยบอกกล่าวมาหลายครั้งหลายคราแล้ว
“พ่อ เบาได้ก็เบานะ อายุมากแล้ว เดี๋ยวจะลืมตัว”
“อายุเป็นเพียงตัวเลข คนที่เขาอายุ ๗๐ กว่า เขายังทำงานได้เยอะแยะเลย” ผมแค่คิดในใจ
ไม่อยากต่อปากต่อคำ วางเฉยไว้จะปลอดภัยกว่า การต่อความยาวสาวความยืดกับคนในบ้าน อาจเป็นอันตรายหรือไม่ก็บั่นทอนกำลังใจ คิดเสียว่าเธอพูดด้วยความห่วงใยก็แล้วกัน
เพราะความขยันเป็นพิเศษในบางวันนั่นเอง มันเกิดขึ้นฉับพลันทันใด จึงต้องรีบฉกฉวยเอาไว้ ในเมื่อบริเวณบ้านของผมปลูกผักไม่ได้แล้ว ทิศทางลมร่มเงาไม้ไม่เอื้อให้ทำได้อย่างที่ต้องการ
เมื่อพี่สาวที่อยู่บ้านติดกัน เห็นผักที่ผมปลูกงามหยดย้อย จึงบริจาครองซีเมนต์ขนาดกว้าง ๑ เมตรให้ผมจำนวน ๓ ใบ ผมดีใจเหมือนถูกรางวัลเลขท้าย ๒ ตัว เพราะรอโอกาสแบบนี้มานานแล้ว
ผมรีบนำดินหมักใบไม้ใส่รถเข็นไปเติมให้เต็มรอง กว่าจะเต็มแต่ละรอง ก็ต้องใช้เรี่ยวแรงพอสมควร คงต้องใช้เวลาถึง ๓ วัน จึงจะปรุงดินให้ได้ครบทุกรอง เพื่อเตรียมความพร้อมสำหรับพืชผักสวนครัว
ดินที่ผมใช้ซึ่งได้จากการหมักใบไม้ ยังเน่าเปื่อยไม่เต็มที่ แต่พอผมตักออกไปจากบ่อที่หมักเพียงแค่ครึ่งเดียว ก็พบว่าก้นบ่อเป็นดินร่วนซุยทั้งหมด ผมจึงเกิดแรงบันดาลใจขึ้นมาใหม่ ด้วยการลงมือปลูกผักในบ่อเสียเลย
ขณะที่ทำก็คิดอยู่เหมือนกัน ว่าทำไมถึงเป็นคนขยันและรักที่จะทำงานแบบนี้ ที่ไม่รู้สึกเบื่อหน่าย
อาจเป็นเพราะเกษตรอินทรีย์วิถีพอเพียง เป็นเรื่องง่าย ทำแล้วไม่เหนื่อยใจ ไร้สารเคมี ปุ๋ยคอกที่ใช้ผมกำลังจะปรับปรุงใหม่ ด้วยการผสมแหนเป็ดคลุกเคล้าแล้วตากแห้งเพื่อนำไปใช้ควบคู่กับถ่านไบโอชาร์
สักวัน ถ้าผักของผมสวยงามตามท้องเรื่อง กับต้นไม้รอบบ้านและไม้ดอกไม้ประดับที่เฝ้าดูแลทั้งเช้าและเย็น อาจมีผู้คนสนใจมาแลกเปลี่ยนเรียนรู้ก็เป็นได้ จะทำให้งานเล็กๆมีการเผยแพร่และต่อยอดออกไป
จริงๆแล้ว บ้านของผมก็มีความพร้อมตลอดเวลา เรียกว่า สวย สะอาด และร่มรื่นอยู่เสมอ ไม่ว่าจะฤดูไหน อยู่ในทุ่งดินดำรีสอร์ต เลี้ยวซ้ายที่ซอยลั้ลลา ตรงแยกที่สองซ้ายมือ
เลี้ยวซ้ายเข้ามาในซอยผ่านที่ดินกว่า ๑๐ ไร่ของคนกรุงเทพฯ มองหาบ้านหลังที่สวยที่สุดจะมีอยู่เพียงหลังเดียว จากทั้งหมด ๓ หลัง บ้านฝั่งตรงข้ามเจ้าของบ้านจะมาเดือนละ ๒ ครั้ง เลยไปหน่อยก็จะเป็นบ้านร้าง ที่มีป่าปกคลุมมองไม่เห็นตัวบ้านแล้ว
เมื่อบ้านที่อยู่อาศัยสวยงาม ผมก็อยากเห็นบ้านใกล้เรือนเคียงสวยเหมือนกัน ทุกวันนี้ผมแอบไปรดน้ำต้นไม้ให้เขาทุกวัน เวลาเจ้าของบ้านมาเขาจะได้ดีใจที่มองเห็นต้นไม้สดชื่น โตวันโตคืนเหมือนต้นไม้ของผม
ที่สำคัญก็คือ ผมต้องมองเห็นต้นไม้บ้านเขาอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน ถ้ามันเหี่ยวเฉา จะทำให้บ้านของผมพลอยหงอยเหงาไปด้วย ไหนๆก็สวยในซอยแล้ว ก็ขอให้สวยไปด้วยกันทั้งบ้านเขาบ้านเรา
ชยันต์ เพชรศรีจันทร์
๒๒ มกราคม ๒๕๖๙
