เพียงเสียงเล็กๆ เสียงเดียวเท่านั้นที่หลายคนอาจจะได้อ่านผ่านสายตา หรือเคยเขียนความคิดเห็นในบันทึกของคนอื่นๆ

ถ้าเสียงเล็กๆ เสียงนั้น เป็นแรงบันดาลใจให้เกิด blog  ใหม่  1  blog
คุณจะรู้สึกอย่างไร ?

หลายท่านคงจะมีความเห็นต่างๆนานา
- โอเวอร์
- บ้ารึเปล่า
- โม้อีกแล้ว
- โลกแห่งฝัน
ฯลฯ

การได้อ่านบันทึกใน blog  แล้วตามด้วยการเขียนความคิดเห็นลงไป ใครๆก็สามารถทำได้

แต่ความคิดเห็นที่จะทำให้เกิดแรงบันดาลใจ สร้าง blog ใหม่ นั้น.....
เป็นข้อความประมาณไหน

.... เพียงข้อความที่สามารถสื่อสารถึงกันระหว่างใจสู่ใจได้ เพียงแค่นี้ อะไรก็เกิดขึ้นได้ทั้งนั้น
ไม่ต้องยิ่งใหญ่ หรือสำคัญอะไรมากมาย
เพียงความจริงใจสู่ใจเท่านั้น

นายบอนเขียนบันทึก มองกลยุทธ์จาก ต่าย- อรทัย #4 ส่งใจมาใกล้ชิด สานสัมพันธ์ที่เหนียวแน่น - ทำไมถึงครองใจคนฟังเพลงได้มากมายถึงเพียงนี้ ด้วยความชื่นชอบส่วนตัว




มีแฟนเพลงของต่าย อรทัย ค้นข้อมูลมาเจอบันทึกนี้ บางคนก็เขียนความเห็นฝากไว้
ปริมาณความเห็นที่ปรากฏ หากเทียบกับบันทึกอื่นๆใน gotoknow แล้ว ถือว่า น้อยเหลือเกิน...

.... แต่ความเห็นที่ได้ มาจากผู้อ่านที่ไม่ได้ติดตามอ่าน gotoknow เป็นประจำ แต่ละข้อความใช่ว่า จะได้มาง่ายๆ

และคลิกดแสดงสถิติของหน้าเพจนั้น ต้องทึ่ง เพราะบันทึกธรรมดาชิ้นนี้ มีคนเปิดดูถึง 2470 ครั้ง ..นับถึง เวลาที่เขียนบันทึกนี้

และที่ประทับใจ และทึ่งมากๆ เมื่อมีชาวเขมรที่มาศึกษาต่อในเมืองไทย เข้ามาเขียนความเห็นไว้ ดังนี้


Mr.sut sorin เมื่อ ส. 13 ม.ค. 2550 @ 16:00 

I'm cambodain student study in sisaket rajabhat university. I like your sound so much ,Miss tai oritai.your sound is so great  ,anyway ,the meaning of the songs  so sweet ,too.you're the first  thai singer that I like to listen. I like nearly all of your songs,especially ,หน้าจอรอสายใplease  enjoy in new year.


แสดงว่า แฟนเพลงลูกทุ่ง เหนียวแน่นจริงๆ

และอีกหนึ่งแรงบันดาลใจ
จากการที่นายบอนชอบเขียนบันทึกเกี่ยวกับพี่นาง ศิริพร-อำไพพงษ์  ด้วยความชื่นชอบอย่างมาก
ชอบๆๆๆๆๆๆๆๆ จนต้องหยิบมาเขียนถึงบ่อยๆ



และแล้ว มีเสียงเล็กๆจากคนบ้านเดียวกัน น้องปุ๊ จาก อ. คำม่วง  กาฬสินธุ์ เขียนเมล์มาทักทาย ให้เบอร์โทร และนัดไปดูคอนเสิร์ตพี่นางในงานกาชาดกาฬสินธุ์ด้วยกัน และเขียนย้ำมาว่า รักน้านางที่สุดในโลก

และน้องต้อง-กาฬสินธุ์ ก็ส่งเมล์มาทักทาย แนะนำว่า เป็นแฟนเพลงของ แม่นาง ศิริพร-อำไพพงษ์  มาถึง 6 ปีแล้วนะ อยากรู้จักนายบอน พร้อมให้เบอร์โทรมาพร้อม


จะว่าไปแล้ว เป็นเสียงตอบรับเล็กๆ จำนวนไม่มาก แต่
 .... เพียงข้อความที่สามารถสื่อสารถึงกันระหว่างใจสู่ใจได้ เพียงแค่นี้ อะไรก็เกิดขึ้นได้ทั้งนั้น
เพราะชื่นชอบพี่นาง ศิริพร เหมือนกัน
เพราะชื่นชอบเพลงลูกทุ่งเหมือนๆกัน....

คนที่ชื่นชอบเพลงลูกทุ่งนั้น เป็นกลุ่มเฉพาะ ที่เหนียวแน่น ตามแบบคนลุกทุ่ง ถ้ารักและชื่นชอบใครแล้ว ก็รักจริง.... เหนียวแน่น

เสียงตอบรับเล็กๆ เลยเปิด blog คนรักเพลงลูกทุ่ง
เพื่อสื่อสารกับคนลูกทุ่งที่แวะเวียนมาทักทายกันโดยเฉพาะ
เป็นการแยกบันทึกที่เขียนบันทึกเกี่ยวกับเพลงลูกทุ่งใน blog keep in mind by bon แห่งนี้ออกมาเลย
แม้จำนวนผู้อ่านจะไม่ได้มากมายนัก หากเทียบกับบันทึกแนวอื่นๆ
แต่เป็นการทำตามหัวใจเรียกร้องเท่านั้นเอง

แบ่งปัน สื่อสาร มอบความรู้สึกดีๆในหมู่คนฟังเพลงลูกทุ่งก็เท่านั้นเองครับ