เพียงข้อความที่สามารถสื่อสารถึงกันระหว่างใจสู่ใจได้ เพียงแค่นี้ อะไรก็เกิดขึ้นได้ทั้งนั้น

เพียงเสียงเล็กๆ เสียงเดียวเท่านั้นที่หลายคนอาจจะได้อ่านผ่านสายตา หรือเคยเขียนความคิดเห็นในบันทึกของคนอื่นๆ

ถ้าเสียงเล็กๆ เสียงนั้น เป็นแรงบันดาลใจให้เกิด blog  ใหม่  1  blog
คุณจะรู้สึกอย่างไร ?

หลายท่านคงจะมีความเห็นต่างๆนานา
- โอเวอร์
- บ้ารึเปล่า
- โม้อีกแล้ว
- โลกแห่งฝัน
ฯลฯ

การได้อ่านบันทึกใน blog  แล้วตามด้วยการเขียนความคิดเห็นลงไป ใครๆก็สามารถทำได้

แต่ความคิดเห็นที่จะทำให้เกิดแรงบันดาลใจ สร้าง blog ใหม่ นั้น…..
เป็นข้อความประมาณไหน

.... เพียงข้อความที่สามารถสื่อสารถึงกันระหว่างใจสู่ใจได้ เพียงแค่นี้ อะไรก็เกิดขึ้นได้ทั้งนั้น
ไม่ต้องยิ่งใหญ่ หรือสำคัญอะไรมากมาย
เพียงความจริงใจสู่ใจเท่านั้น

นายบอนเขียนบันทึก มองกลยุทธ์จาก ต่าย- อรทัย #4 ส่งใจมาใกล้ชิด สานสัมพันธ์ที่เหนียวแน่น - ทำไมถึงครองใจคนฟังเพลงได้มากมายถึงเพียงนี้ ด้วยความชื่นชอบส่วนตัว




มีแฟนเพลงของต่าย อรทัย ค้นข้อมูลมาเจอบันทึกนี้ บางคนก็เขียนความเห็นฝากไว้
ปริมาณความเห็นที่ปรากฏ หากเทียบกับบันทึกอื่นๆใน gotoknow แล้ว ถือว่า น้อยเหลือเกิน…

…. แต่ความเห็นที่ได้ มาจากผู้อ่านที่ไม่ได้ติดตามอ่าน gotoknow เป็นประจำ แต่ละข้อความใช่ว่า จะได้มาง่ายๆ

และคลิกดแสดงสถิติของหน้าเพจนั้น ต้องทึ่ง เพราะบันทึกธรรมดาชิ้นนี้ มีคนเปิดดูถึง 2470 ครั้ง ..นับถึง เวลาที่เขียนบันทึกนี้

<h2>และที่ประทับใจ และทึ่งมากๆ เมื่อมีชาวเขมรที่มาศึกษาต่อในเมืองไทย เข้ามาเขียนความเห็นไว้ ดังนี้</h2><div class="info">
Mr.sut sorin เมื่อ ส. 13 ม.ค. 2550 @ 16:00  </div> <div class="content">
I'm cambodain student study in sisaket rajabhat university. I like your sound so much ,Miss tai oritai.your sound is so great  ,anyway ,the meaning of the songs  so sweet ,too.you're the first  thai singer that I like to listen. I like nearly all of your songs,especially ,หน้าจอรอสายใplease  enjoy in new year.</div>

แสดงว่า แฟนเพลงลูกทุ่ง เหนียวแน่นจริงๆ

และอีกหนึ่งแรงบันดาลใจ
จากการที่นายบอนชอบเขียนบันทึกเกี่ยวกับพี่นาง ศิริพร-อำไพพงษ์  ด้วยความชื่นชอบอย่างมาก
ชอบๆๆๆๆๆๆๆๆ จนต้องหยิบมาเขียนถึงบ่อยๆ



และแล้ว มีเสียงเล็กๆจากคนบ้านเดียวกัน น้องปุ๊ จาก อ. คำม่วง  กาฬสินธุ์ เขียนเมล์มาทักทาย ให้เบอร์โทร และนัดไปดูคอนเสิร์ตพี่นางในงานกาชาดกาฬสินธุ์ด้วยกัน และเขียนย้ำมาว่า รักน้านางที่สุดในโลก

และน้องต้อง-กาฬสินธุ์ ก็ส่งเมล์มาทักทาย แนะนำว่า เป็นแฟนเพลงของ แม่นาง ศิริพร-อำไพพงษ์  มาถึง 6 ปีแล้วนะ อยากรู้จักนายบอน พร้อมให้เบอร์โทรมาพร้อม


จะว่าไปแล้ว เป็นเสียงตอบรับเล็กๆ จำนวนไม่มาก แต่
 …. เพียงข้อความที่สามารถสื่อสารถึงกันระหว่างใจสู่ใจได้ เพียงแค่นี้ อะไรก็เกิดขึ้นได้ทั้งนั้น
เพราะชื่นชอบพี่นาง ศิริพร เหมือนกัน
เพราะชื่นชอบเพลงลูกทุ่งเหมือนๆกัน….

คนที่ชื่นชอบเพลงลูกทุ่งนั้น เป็นกลุ่มเฉพาะ ที่เหนียวแน่น ตามแบบคนลุกทุ่ง ถ้ารักและชื่นชอบใครแล้ว ก็รักจริง…. เหนียวแน่น

เสียงตอบรับเล็กๆ เลยเปิด blog คนรักเพลงลูกทุ่ง
เพื่อสื่อสารกับคนลูกทุ่งที่แวะเวียนมาทักทายกันโดยเฉพาะ
เป็นการแยกบันทึกที่เขียนบันทึกเกี่ยวกับเพลงลูกทุ่งใน blog keep in mind by bon แห่งนี้ออกมาเลย
แม้จำนวนผู้อ่านจะไม่ได้มากมายนัก หากเทียบกับบันทึกแนวอื่นๆ
แต่เป็นการทำตามหัวใจเรียกร้องเท่านั้นเอง

แบ่งปัน สื่อสาร มอบความรู้สึกดีๆในหมู่คนฟังเพลงลูกทุ่งก็เท่านั้นเองครับ