ลาก่อน..ผักตบชวา
ผมเห็นความขึงขังตั้งใจของรมว.กระทรวงเกษตรฯ เมื่อเดือนก่อนตอนรับตำแหน่งใหม่ๆ ในที่ประชุมผู้บริหารระดับสูงของกรมชลประทานฯ งานแรกที่รัฐมนตรีอยากทำคือ การกำจัดผักตบชวา
ภายใน ๓ เดือน หากกรมน้ำยังทำงานล่าช้า ผักตบชวายังลอยนวล คงต้องมีการสั่งย้ายกันบ้าง
ผมล่ะทึ่งเลย ที่คนใหญ่คนโตในรัฐบาลมีวิสัยทัศน์ดีเหลือเกิน แม้ว่าจะออกแอ๊คชั่นมากไปหน่อยก็ตาม เกรงว่าจะทำเรื่องเล็กให้กลายเป็นเรื่องใหญ่ ค่อยๆเป็นค่อยๆไปจะดีกว่าไหม
จริงๆผักตบชวา ก็ใช่ว่าจะเป็นเรื่องเล็กหรอก เคยเป็นวาระแห่งชาติมาแล้วด้วยซ้ำ แต่ทำไปทำมาก็เป็นไฟไหม้ฟางเหมือนเดิม พอเปลี่ยนผู้นำก็ทำเรื่องใหม่ไปเรื่อย
จนหลงลืมไปว่า เรื่องบางเรื่องต้องทำเป็นนโยบายหลัก ทำอย่างต่อเนื่องและสม่ำเสมอ
โดยเฉพาะผักตบชวา ลุกลามรวดเร็ว กระจายไปทุกหย่อมหญ้า ถ้าไม่ร่วมด้วยช่วยกัน ทั้งรัฐและราษฎร์ ทัศนียภาพในฝั่งคลองของไทยจะดูไม่สวยงาม การสัญจรทางน้ำที่จะช่วยพัฒนาการท่องเที่ยวอาจพบปัญหาและอุปสรรค
สัตว์น้ำไม่มีโอกาสพบแสงเงินแสงทอง สิ่งแวดล้อมจะดูมัวหมองยิ่งนัก จึงไม่ควรที่จะอนุรักษ์พืชชนิดนี้ไว้ เมื่อไหร่กรมชลประทานจะสำเหนียกในเรื่องนี้ โดยที่ไม่ต้องรอให้นักการเมืองมาสั่งการ
แค่ตั้งงบประมาณไปให้ชลประทานจังหวัด อนุมัติสั่งซื้อเรือหรือเครื่องยนต์กลไกเพื่อใช้งานกำจัดผักตบ งบไม่พอก็อนุญาตให้ใช้อุปกรณ์ร่วมกันได้ ให้เครื่องจักรไปช่วยราชการตามอำเภอหรือจังหวัดใกล้ๆ
เชื่อว่าไม่นาน ผักตบชวาก็จะอันตรธานไปจากแม่น้ำลำคลอง
ส่วนลำห้วย หนอง บึงและสระน้อยสระใหญ่ ก็ให้เป็นเรื่องของจิตอาสา โดยประสานผู้นำท้องถิ่น หรือไม่ก็เจ้าของบ้าน สะสางกันเอง หรือจะไม่ทำอะไรเลยก็สุดแต่ใจปรารถนา
สำหรับโคกหนองนาของผม ปีนี้ทำพิธีขับไล่ผักตบชวาเป็นรอบที่สามแล้ว ถือเป็นรอบใหญ่ที่สุดนับตั้งแต่ผมครอบครองโคกแห่งนี้เป็นของตนเอง ตลอดระยะเวลารวม ๖ ปี
ปลายฝนต้นหนาวพอดี ที่สัมผัสได้ถึงผิวน้ำอันเย็นยะเยือก แต่ผมมิได้ลงไปในคลองด้วยตนเองแต่อย่างใด จัดจ้างคนงาน ๓ คน ใช้เวลาบริหารจัดการอยู่ ๒ วันจึงแล้วเสร็จ คิดดูเถิดว่าผักตบจะมากน้อยขนาดไหน
แต่ละต้นแต่ละกอขนาดใหญ่ ชูกิ่งก้านใบท้าทายลมฝนมาหลายวัน ตอนนี้ลมหนาวมาแล้ว ก็ควรจะขึ้นจากน้ำมาผึ่งแดด และไม่ควรจะลงไปแช่น้ำอีก เรื่องเล็กก็จะได้ไม่ต้องกลายเป็นเรื่องใหญ่ ให้ต้องสะสางกันไม่รู้จบ
แรกๆที่ผักตบลอยตามน้ำมา ต้นเล็กต้นน้อยมองดูน่ารัก ผ่านไปไม่นานก็ออกลูกออกหลานจนเป็นครอบครัวใหญ่ ต่อจากนี้ไป ผมจะไม่ยอมให้มาขวางหูขวางตา ณ ลำคลองหน้าบ้านอีกแล้ว
เพราะเรือพายตรวจการณ์สีส้มของผม ลงไปสำรวจตรวจดูความเรียบร้อยอีกครั้ง ไม่พบร่องรอยหลงเหลือ ถือเป็นวันอำลา..ผักตบชวา อย่างเป็นทางการเสียที
ชยันต์ เพชรศรีจันทร์
๒๔ ตุลาคม ๒๕๖๘
