สมมุติและผลประโยชน์

📢บทกวี:”สมมุติและผลประโยชน์” “ธาตุแท้ แสร้งว่า เห็นแก่ตัว ทำลายครอบครัว ทำลาย ความสัมพันธ์สิ้น เงิน งาน งาน เงิน แสร้ง แค่หาความสุข ทุกข์ซ้ำร้าย ไกลกว่านั้น ยิ่งสิ่งเทียม สมมุติ ญาติ พี่น้อง เพื่อน พ้อง สิ่งใดกัน เพียงเปลือก เพียงกระพี้ ใช้แท่นเยื้อความสัมพันธ์สิ้น ก้าวจมลงสู่ อำนาจมิดแสงธรรม เงินและผลประโยชน์ไร้ซึ่งปราณี เพียงคำหลอก คำลวงยกเทียมศักดิ์ เพียงวันสำคัญ อ้างงานอ้างเงินสิ้น แท้จริงมัก ทำเพื่อตัว เพื่อตน และผลประโยชน์พวกพร้อง นายจ้าง ลูกจ้าง หัวหน้า ลูกน้อง จงระวังภัยร้ายกัดกิน ใจตน ผลประโยชน์ คำนี้แล หรือหวังอ้าง คำช่วยเพียงเพื่อพักพิง ช่วยด้วยใจ ช่วยด้วยหน้าที่ หรือช่วยเพียงหวัง คำตอบนี้แสนสั้น เมื่อวันสำคัญนั้นมาถึง… นี่หนอ…หมานุษย์…นี่หรือ…มนุษย์… นี่ล่ะมนุษสยชาติ จึงแลเห็น เช็ดเช่น ธรรม” ผู้ส่งสาร: เปลือยใจธรรม🙏🙏🙏 ประเภทกวี ✍️กวีนิพนธ์แบบ “กลอนเปล่า” (Free Verse Poetry) “เป็นกำลังใจแด่ผู้ถูกใช้แรง!”👈 (กวีนี้ขอยกเว้นผู้ที่เกี่ยวข้องกับราชการที่มีหน้าที่รับผิดชอบ)🤟