บันทึกของบุปผากับสะพานสันติภาพ
สวัสดีค่ะ คุณครู
หนูไม่เข้าใจเลยว่าทำไมเหตุการณ์มันต้องเป็นแบบนี้ ประธานหมู่บ้านไม่ให้พวกหนูข้ามมาเรียน
ทั้งที่โรงเรียนยังเปิดอยู่ หนูกับน้องคงไม่ได้กินข้าวกลางวันที่อร่อยเหมือนทุกวัน หนูคิดถึงครูคิดถึงเพื่อนทุกคน โรงเรียนให้หนูทุกอย่าง ให้ชุดนักเรียนและหนังสือเรียน ให้ทุนการศึกษาและพาหนูไปทัศนศึกษา หนูอ่านเขียนภาษาไทยได้ก็เพราะโรงเรียน หนูไม่เคยลืมบุญคุณของโรงเรียนเลย
ข่าวบอกว่าโรงเรียนถูกสั่งปิดแล้ว เพราะสถานการณ์ไม่สู้ดี หนูสงสัยจังทำไมต้องสู้รบกันแบบนี้ ทำไมต้องทิ้งระเบิดใส่กัน ยุคสมัยนี้มันต้องทำสงครามแบบนี้ด้วยหรือ เราต้องเป็นเพื่อนบ้านที่ดีต่อกันมิใช่หรือ
วันนี้พ่อออกไปทำงานในไร่ไม่ได้ แม่หนูไม่มีรายได้จากงานรับจ้างทางฝั่งไทยอีกแล้ว ทหารไทยควบคุมด่านเข้มงวดมาก สะพานที่ผู้คนข้ามไปข้ามมาอย่างสะดวกสบาย หนูกับเพื่อนเคยวิ่งเล่นทุกวัน ตอนนี้สะพานเงียบเหงา ไร้ผู้คน เหมือนสะพานร้างเลยค่ะครู หนูจะอยู่อย่างนี้ไปอีกนานแค่ไหน โรงเรียนก็ไม่ได้ไป อาหารการกินก็ลำบาก ความทุกข์ยากแบบนี้เกิดขึ้นเพราะใครกัน
วันที่ระเบิดลงในโรงเรียน หนูได้ยินเสียงดังชัดเจน หนูเป็นห่วงครูและเพื่อนทุกคน ศูนย์เด็กที่น้องเรียนอยู่จะเป็นอย่างไรบ้างก็ไม่รู้
ครอบครัวของหนูมีญาติเป็นทหาร หนูไม่ชอบเลยที่เขามาทำแบบนี้กับประเทศไทย
ไม่มีใครอยากเห็นสงครามกันทั้งนั้น เพราะคนที่ลำบากที่สุดคือประชาชนที่อยู่ตรงชายแดน
แต่เมื่อทุกอย่างมาถึงจุดนี้แล้ว มันต้องทำอะไรบ้าง วันนี้คนไทยได้รับบาดเจ็บแล้วหลายคน รัฐบาลไทยจะปล่อยให้เพิ่มมากกว่านี้อีกหรือ หนูคิดว่าแค่ประณามแล้วฝั่งฮุนเซนจะหยุด เขาคงจะหยุดไปนานแล้วนะคะ
หนูจึงเห็นด้วยค่ะที่คนไทยต่างก็บอกว่า ไทยนี้รักสงบ แต่ถึงรบไม่ขลาด คือเพลงชาติไทยที่หนูร้องที่โรงเรียนทุกวันได้บอกไว้แบบนั้น ซึ่งความหมายชัดเจนและหนูก็เข้าใจแล้วค่ะ
๒.
วันนี้พ่อกับแม่ให้หนูดูภาพทหารกัมพูชาที่ถืออาวุธมายั่วยุทหารไทย จนได้รับรางวัลจากหัวหน้าทหารเป็นกาแฟ ๑ ห่อ พร้อมเงินสดเป็นรางวัล ๘๘ บาท พ่อหนูโมโหมาก พ่อบอกว่าพวกมันคิดได้ยังไง เวลาพวกเขาไม่สบายก็ข้ามไปรักษาที่ฝั่งไทย ทางโรงพยาบาลก็ไม่เคยคิดเงินเลย
ทหารเหล่านั้นมีพ่อ มีแม่ มีลูกมีเมียรออยู่ที่บ้าน พวกเขาคือคนที่เคยเดินข้ามสะพานไปฝั่งไทย มาซื้อของ พวกเขาหลายคนเป็นคนดีมีน้ำใจ ทุกชีวิตมีค่า แม่บอกว่ากลุ่มทหารที่ยั่วยุเหล่านั้นตอนนี้ตายหมดแล้ว หนูคิดว่าพวกเขาไม่ควรตายค่ะ แต่เผอิญเขาเกิดผิดประเทศ
ครูคะ หนูกับครอบครัวและคนในหมู่บ้านตกใจมาก เมื่อเห็นข่าวคนไทย ๗ คน เสียชีวิตในเซเว่น อีเลฟเว่นที่ปั๊มน้ำมัน สาเหตุเพราะจรวด BM-21 ที่ทหารกัมพูชายิงเข้ามาในพรมแดนไทย บอกตามตรงว่าพวกหนูรับไม่ได้กับเหตุการณ์นี้
ในกลุ่มคนที่เสียชีวิต ส่วนหนึ่งเป็นพนักงานเซเว่นที่เข้ามาทำงานตามปกติ ไม่มีใครคิดว่า นี่จะเป็นการทำงานวันสุดท้ายของพวกเขา
หนูเห็นภาพด้านในร้านที่ไฟลุกท่วม มีสองแม่ลูก ที่กอดกันเสียชีวิต แม่พยายามกอดปกป้องลูกอย่างเต็มที่แล้ว แต่ด้วยพลังของระเบิด สุดท้ายก็ไม่มีปาฏิหาริย์ ทั้งคู่เสียชีวิตไปพร้อมกัน
หนูสงสารจนน้ำตาไหล คือแม่แค่พาลูกมาซื้อของด้วยกันแค่นั้นเอง หนูนึกออกเลยค่ะ แม่ของหนูก็เคยทำแบบนั้น แม่พาน้องกับหนูเข้าไปเซเว่นหลังเลิกเรียนอยู่บ่อยๆ มันเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นในชีวิตประจำวัน เป็นเรื่องธรรมดา แต่ทำไมพวกเขาต้องมาจบชีวิตแบบนี้ด้วยคะ
ความรู้สึกของคนเป็นพ่อ หัวใจจะสลายแค่ไหน เมื่อรู้ข่าวว่าภรรยากับลูกตัวเอง ต้องตายเพราะแค่ไปซื้อของในร้านสะดวกซื้อ
พ่อบอกว่าสงครามนี้เกิดจากผู้นำรัฐบาลเลวของกัมพูชา ผสมโรงด้วยผู้นำเลวของไทยค่ะ และคนไทยแถบชายแดนถูกกระทำก่อนซ้ำๆมาหลายเดือนแล้ว แต่คนไทยส่วนใหญ่ ไม่ได้มีการสนับสนุนให้มีสงครามอะไรทั้งนั้น
ทำไมที่ผ่านมา ประเทศไทยอดทนกับฝั่งกัมพูชามากเหลือเกิน มากเกินไปหรือเปล่าคะ
๓.
ครูคะ สิ่งที่หนูเห็นคือทั้งทหารและรัฐบาลของกัมพูชา พยายามยั่วยุไทยอย่างเต็มที่ มากบ้าง น้อยบ้าง แต่ไทยก็พยายามอดทนมากที่สุดเท่าที่จะทำได้
ในหมู่บ้านของหนูไม่มีใครคาดคิดหรอกว่ากัมพูชาประเทศของหนูจะยิงจรวดถล่มใส่บ้านเรือน ร้านค้าของไทยแบบนั้น มันไม่น่าจะเป็นวิธีการรบของทหาร
วันนี้นอกจากจะถล่มบ้านคนกับเซเว่นแล้ว ฝั่งทหารกัมพูชาเอาจรวด BM-21 มายิงถล่มโรงพยาบาลซึ่งอยู่ใกล้เขตชายแดน จนมีประชาชนและทหารได้รับบาดเจ็บ สุดท้ายต้องเคลื่อนย้ายทุกคนในโรงพยาบาลไปอยู่ในเขตปลอดภัย
หนูคิดว่าถ้าไทยจะถล่มคืนให้ยับแบบที่กัมพูชาทำ ทำไมจะทำไม่ได้ ทหารไทยใช้เครื่องบินรบจากกองทัพอากาศไปถล่มหมู่บ้าน ถล่มโรงพยาบาลให้กัมพูชาเละเลยก็ได้ แต่ไทยไม่ทำแบบนั้น เพราะประเทศไทยมีจิตสำนึก และมีมโนธรรม
แต่ฝั่งทหารกัมพูชา พวกเขาไม่ได้แคร์เรื่องนี้เลย
หนูได้ยินพ่อกับแม่พูดคุยกัน รัฐบาลกัมพูชาเองมีความน้อยเนื้อต่ำใจเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว เพราะพวกเขาด้อยกว่าไทยทุกๆ อย่าง ทั้งความเจริญ ความเป็นอยู่ของประชาชน ยิ่งทุกปีต้องเสียดุลการค้าให้ไทยอยู่เสมอ ยิ่งสั่งสมความคับแค้นใจ
แต่เอาล่ะ พวกคุณจะแค้นใจ จะไม่ชอบไทยหรืออะไรก็ตาม จะยั่วยุยังไงคนไทยก็พอจะทนได้ แต่เขาน่าจะนึกถึงพวกหนูบ้าง ได้เรียนฟรีได้รับสวัสดิการทางการศึกษาจากรัฐบาลไทยทุกอย่าง เหมือนเด็กไทยทั่วไป ได้รับสิทธิเท่าเทียมและได้รับโอกาสที่จะได้พัฒนาตนเองและครอบครัวให้เจริญก้าวหน้า
ทำไมรัฐบาลกัมพูชาเขาไม่คิดถึงเรื่องนี้บ้างเลย
วันนี้ทหารและรัฐบาลกัมพูชา เข่นฆ่าประชาชนคนไทย ที่ใช้ชีวิตธรรมดาเหมือนพวกหนู พวกเขาจะไม่ได้รับความรักและความศรัทธาจากพวกหนูอีกต่อไปแล้ว
๔.
ประธานหมู่บ้านพาเจ้าหน้าที่มาที่บ้านของหนู เพื่อส่งข่าวเรื่องญาติพี่น้องของพ่อที่เป็นทหาร ตอนนี้เสียชีวิตในป่าจากการสู้รบเมื่อสองวันก่อน ให้พ่อช่วยไปบอกพ่อแม่และลูกเมียของเขาด้วย รีบไปติดต่อขอรับศพมาทำพิธี
หนูเห็นสีหน้าของพ่อกับแม่เรียบเฉย ไม่มีอาการโศกเศร้าใดๆ แต่หนูรู้สึกเศร้าใจนะคะ หนูไม่ได้เสียใจต่อการจากไปของเขาผู้เป็นทหารแนวหน้า หนูเศร้าใจที่มีผู้นำรัฐบาลที่ชื่อฮุนเซนกับลูกชายของเขา
ไร้มนุษยธรรมและเป็นอาชญากรสงคราม ตามที่ทั่วโลกได้ประณามเอาไว้จริงๆ
หนูได้ยินประธานหมู่บ้านเล่าให้พ่อฟังว่า ทางฝั่งไทยมีทั้งคลิปทั้งภาพ มีอยู่ทั่วอินเตอร์เน็ตเลย เป็นหลักฐานที่บอกว่ากัมพูชาเป็นผู้เริ่มรังแกไทยก่อน ยิงปืนเข้าไปในชุมชนฝั่งไทย ทำให้ชาวบ้านได้รับบาดเจ็บ บ้านเรือนเสียหาย วันก่อนทหารไทยก็ตายอีก ๔ คน ตอนนี้ประเทศทั่วโลกรับรู้ความเลวทรามของกัมพูชากันหมดแล้ว
พ่อบอกว่าอารมณ์ของคนไทยตอนนี้ เข้าใจได้เลย คงจะโมโหและโกรธแค้น หลายคนคงรู้สึกว่า ต้องอดทนไปถึงขนาดไหน คนไทยโดนเข่นฆ่าขนาดนี้ มันมากพอที่ไทยจะต้องตอบโต้บ้างแล้ว
พอไทยตอบโต้ไปบ้าง ทำให้ทหารกัมพูชาตายไปหลายร้อยคน ชาวบ้านบางคนพูดว่าน่าจะไม่ต่ำกว่าห้าร้อยคนด้วยซ้ำ
หนูคิดว่าที่ผ่านมา คนไทยคงอดทนกับคนของกัมพูชามานานแล้ว ไม่ว่าจะเป็นประชาชนที่เข้ามาเป็นขอทาน กอบโกยเงินกันเป็นอาชีพ สร้างความเดือดร้อนรำคาญ และสร้างความสกปรกให้บ้านเมืองของไทยเป็นอย่างมาก
สิ่งที่หนูไม่ชอบเลยก็คือรัฐบาลของกัมพูชาเท่าที่หนูรู้มา เขาให้การสนับสนุนแก๊งคอลเซ็นเตอร์ มีการตั้งอาคารบ้านเรือนกันเป็นล่ำเป็นสัน หลอกลวงเงินคนไทยไม่รู้กี่แสนล้านบาท หนูยังจำได้เลยที่ครูเคยเล่าให้ฟังว่า พ่อแม่ของครูก็เคยโดนแก๊งนี้หลอกลวงด้วยเหมือนกัน
หนูยอมรับว่าคนไทยอดทนกับพฤติกรรมของฝั่งกัมพูชามานานแล้วจริงๆค่ะ แต่การสังหารผู้บริสุทธิ์ ๑๒ ศพ แบบนี้ หนูว่ามันเกินความอดทนอดกลั้นที่จะรับได้อีกต่อไปแล้วนะคะ
๕.
ครูคะ หลายวันแล้วที่สงครามจากความขัดแย้งตามแนวชายแดน ยังไม่มีทีท่าจะสงบลงเลย เมื่อเช้าหนูยังได้ยินเสียงปืนและระเบิดดังมาจากชายป่า ในเส้นทางเข้าตัวปราสาทของไทย
พ่อติดตามข่าวจากหนังสือพิมพ์ แม่กับหนูนั่งดูทีวี ตอนนี้ยังดูข่าวและละครจากฝั่งไทยได้ค่ะ ยิ่งติดตามข่าวสารมากเท่าใด หนูก็ยิ่งรู้ว่าเมืองไทยน่าอยู่มากเลยนะคะ เมื่อไหร่ด่านพรมแดนจะเปิดให้หนูข้ามสะพานไปฝั่งโน้นได้เสียที หนูเบื่อที่ต้องอยู่แบบนี้
หนูดูทีวีอย่างเพลิดเพลิน จู่ๆพ่อก็อ่านหนังสือพิมพ์ให้ฟังนิดนึง จบแล้วพ่อก็พูดว่าเขาเขียนดีมาก ตรงไปตรงมา จากนั้นพ่อก็ลุกเดินไปนอกบ้าน หนูก็เลยหยิบหนังสือพิมพ์มาอ่านบ้าง ตอนหนึ่งเขาเขียนว่า...
ผู้นำรัฐบาลไทยกับฮุนเซนสนิทชิดเชื้อกัน ลึกซึ้งและแนบแน่นเหมือนญาติพี่น้อง ฮุนเซนเคยแต่งตั้งทักษิณเป็นที่ปรึกษาส่วนตัวและปรึกษาด้านเศรษฐกิจแก่รัฐบาลกัมพูชาในปี ๒๕๒๒ และในช่วงทักษิณถูกโค่นอำนาจ ฮุนเซนก็ยังคงให้การต้อนรับและช่วยเหลือ
การพึ่งพาอาศัยกันเสมือนญาติทั้งสองตระกูลจึงมีบุญคุณต่อกัน และมีเบื้องหลังการเอื้อประโยชน์กันหลายวาระ รวมถึงแนวคิดแบ่งปันผลประโยชน์ในอ่าวไทยด้วย
ฮุนเซน แสดงความผิดหวังว่าถูกทักษิณหักหลัง สร้างความเจ็บปวดและแตกหักอย่างถาวร ฮุนเซนกล่าวหาทักษิณหลอกใช้ตนเอง จึงประกาศว่าจะเปิดโปงข้อมูลอ่อนไหวหลายเรื่อง ตอกย้ำว่ามิตรภาพ ๓๐ ปีได้สิ้นสุดลงแล้ว....
หนูจึงเข้าใจแล้วค่ะ การสู้รบกันครั้งนี้ เกิดขึ้นเพราะคนสองคนแค้นเคืองและบ้าคลั่ง ไร้คุณธรรมสิ้นดี
ครูคงจำได้นะคะ ตอนที่พวกเขาหาเสียงเขาบอกว่า ทุกคนจะมีกินมีใช้ มีเกียรติมีศักดิ์ศรีไปพร้อมๆกัน แล้วตอนนี้มันเกิดอะไรขึ้นคะ หนูเชื่อว่าคนไทยทุกคนมีเกียรติมีศักดิ์ศรีอยู่แล้ว แต่ผู้นำรัฐบาลไทยกับพ่อของเขาไม่น่าจะมีเกียรติและศักดิ์ศรีเลยแม้แต่น้อย
หนูสงสารประเทศไทย แต่หนูก็สงสารตัวเองไม่น้อยเหมือนกัน ที่ไม่ได้ไปโรงเรียนหลายวันแล้ว
ทุกวันหนูเฝ้ามองแต่สะพานที่หนูเดินข้ามไปฝั่งไทย สะพานที่เชื่อมใจชุมชนสองฝั่งให้สมัครสมานสามัคคี แต่มีเพียงคนแค่สองคนที่หักหลังซึ่งกันและกัน ทำให้สันติภาพนั้นหายไป..
ครูคะ หนูคิดว่ามันไม่ได้พังทลายแค่ตัวบุคคลเท่านั้น แต่กำลังบ่อนทำลายเสถียรภาพของชาติที่อยู่ติดกัน ห่างกันแค่สะพานกั้นกลาง โดยที่ประชาชนเป็นผู้รับเคราะห์กรรมจากความเลวทรามของสองคนนั้น
ถ้าเลือกได้ เปลี่ยนได้ หนูขอเปลี่ยนเป็นคนไทยได้ไหมคะครู
ชยันต์ เพชรศรีจันทร์
