สองยาม เสียงนกแฝกแทรกอากาศ คนอาพาธนอนตัวสั่นจนขวัญหาย
สัญญาณเตือนภัยน่ากลัวจนตาลาย ดุจเสือร้ายอสรพิษปลิดชีวัน
เมื่อเกิดมาต้องตายกันทุกผู้ จะมีใครอยู่ค้ำฟ้าหามิได้
ทำความดีมากไว้เป็นเพื่อนตาย มรณานุสติเจริญใจใฝ่คุ้นเคย
ถึงคราวอยู่ต่อหน้าพระยามัจจุราช จะองอาจเชื่อมั่นไม่หวั่นไหว
ใจสงบ สติอยู่เพื่อนคู่กาย จิตผ่อนคลายด้วยกุศลผลบุญ
นักเลงเก่าเล่าขานว่าเก่งกล้า เวลานี้สิ้นลายคลายพิษสง
ความชั่วทำสะสมไว้ตามมาปลง เตรียมก้าวลงนรกตกอบาย
ดูตัวสั่นงันงกเหมือนนกป่วย น้ำตาไหลร้องช่วยด้วย เสียงขรม
กรรมตัดสินพิพากษาอย่างแหลมคม ให้ลงจมในอบายชดใช้กรรม
เจริญธรรม เจริญพร
Phra Mana Wisuthisaro
