แม่..ผู้มีพระคุณอันประเสริฐ
ผมกับแม่..ไม่รู้ใครจะตายก่อนกัน แต่ถ้าผมตายก่อน ผมก็นอนตายตาหลับอย่างแน่นอน เพราะได้ทำในสิ่งที่ผู้เป็นลูกพึงกระทำกับแม่ผู้มีพระคุณ ซึ่งผมก็รอวันนี้มานานแล้ว
แม่ ในวัย 86 ปี ได้น้องสาวผมดูแลมาตลอดหลายสิบปี แม่มีสุขภาพร่างกายที่แข็งแรง เจ็บป่วยไม่บ่อยนักและไปหาหมอตามนัด เพื่อวัดความดันและตรวจเบาหวาน
เดือนที่ผ่านมา คือจุดพลิกผันของชีวิตแม่ แม่ล้มในห้องนอน แม้จะบาดเจ็บแค่ใบหน้า แต่หมอบอกว่าแม่จะไม่เหมือนเดิม ให้ระมัดระวังเรื่องปอดและสมอง เพราะแม่เริ่มจะหลงลืมแล้ว
ส่วนน้องยังรับราชการครู และมีภาระงานพอสมควร ตลอดจนเหน็ดเหนื่อยกับการดูแลเอาใจใส่และปรนนิบัติแม่มานานมาก จึงถึงเวลาที่ผมจะรับแม่มาอยู่ด้วยได้ช่วยดูแลแบ่งเบาบ้าง
จึงเหมือนฟ้าเปิดทางสว่างไสว ให้โอกาสลูกชายแม่ที่เกษียณอายุราชการ ได้ทำงานที่เป็นมงคลอยู่ในบ้าน โดยมีแม่อยู่ร่วมชายคา คือสิ่งที่ผมเคยปรารถนา ถึงแม่จะมาช้า แต่ก็ยังดีกว่าไม่มา หรือไม่มีแม่ให้ลูกตอบแทนพระคุณ
ผมเคยดูแลแม่อยู่ห่างๆ พี่น้องและลูกหลานทราบดีว่าผมไม่เคยทอดทิ้ง ผมส่งเงินให้แม่ทุกเดือนนับตั้งแต่รับราชการครูปี ๒๕๒๙ และยังส่งอยู่จนถึงปัจจุบัน..แต่วันนี้ผมทำได้มากและดีกว่าเดิม
แม่เดินทางมาก่อนกำหนดเวลานัดหมาย 1 เดือน เพราะลูกหลานต้องการให้แม่มาเปลี่ยนบรรยากาศ ภายในสวนอันเงียบสงบ จะได้พักผ่อนเต็มที่ โดยมีผู้ช่วยพยาบาลที่ผมจ้างประจำ ให้มาช่วยดูแลทุกวันอย่างใกล้ชิด
ก่อนที่แม่จะมาถึงราว 48 ชั่วโมง พบว่าชั้นล่างของบ้านที่ผมต่อเติมใหม่ ทั้งห้องโถงและครัว ยังไม่มีใครได้ใช้ประโยชน์เลย นอกจากวางข้าวของระเกะระกะ จึงได้เวลาออกแบบห้องสูทหรือห้องพิเศษเพื่อแม่แล้ว
ทุกคนในบ้านลืมความเหน็ดเหนื่อย ช่วยกันคนละไม้ละมือ เหมือนจะล่วงรู้และเข้าใจเป็นอย่างดี ว่าแม่ของผมคนนี้ คือผู้มีพระคุณอันประเสริฐ เพราะตอนที่ผมเป็นเด็ก ผมขี้โรคมาก รอดตายและเติบโตมาได้ เพราะแม่ช่วยประคับประคอง
ห้องรับรองที่จะต้อนรับแม่จึงลงตัวอย่างเรียบร้อย พร้อมทุกสิ่งที่เลือกสรรมา ทั้งโต๊ะ ตู้และเตียง อีกทั้งเครื่องใช้ไฟฟ้าก็ตามมาเป็นลำดับ ทั้งทีวี ตู้เย็น แอร์ พัดลม และไมโครเวฟ
พอแม่มาถึงและยิ้มให้ลูกหลาน ความรู้สึกจึงเหมือนมีพระมาโปรด ให้บ้านของผมในทุ่งดินดำรีสอร์ต ที่เพิ่งจะเสร็จสมบูรณ์ได้ไม่นาน กลายเป็นบ้านที่อบอุ่นขึ้นมาในทันที
น้องบอกผมถึงเรื่องเวลาการกินยาของแม่ และแนวทางการดูแลที่คุณหมอแนะนำมา พร้อมเมนูอาหารที่แม่ชอบ ผมบันทึกรายละเอียดเอาไว้ จะได้ไม่พลาดกิจกรรมในแต่ละวัน.
สิ่งที่น้องฝาก ผมเขียนติดไว้ที่ข้างฝา ยังไงก็คงไม่ลืมอย่างแน่นอน
แม่ตื่นนอนตี 4-5 (ให้กินไข่ลวก + โอวัลติน) >ข้าวเช้า 7-8 โมง (มียา ก่อน-หลัง อาหาร) >ข้าวเที่ยง 11-12 โมง (ไม่มียา) >ข้าวเย็น 4-5 โมงเย็น (มียา ก่อน-หลัง อาหาร)
ขนมหวานระหว่างวันได้แต่ให้ครั้งละน้อยๆ) >ยานอนให้กินตอน 19.30-20.00 น. (เพื่อให้ระยะการนอนนานขึ้น) กลางคืนตื่นเข้าห้องน้ำ 2-3 ครั้ง >ตื่นดึกอาจจะหลงเวลา ให้บอกว่ายังดึกอยู่เพื่อให้นอนต่อ)
ต้องให้แม่กินน้ำวันละ 1.5 ลิตร >เก็บของมีคมออกให้พ้นมือ >คอยดูเรื่องถ่าย ต้องถ่ายทุกวัน >พูดจะเหมือนเข้าใจแต่เดี๋ยวก็จะลืม...
ผมรับทราบ...และปฏิบัติ นับจากวันนี้เป็นต้นไป
ชยันต์ เพชรศรีจันทร์
๑๙ เมษายน ๒๕๖๘
