(ว่าจะเขียนนานแล้ว เพิ่งมีเวลาว่างตอนนี้ ใช้ภาษาพูดล้วน ๆ เลย)
สมัยก่อนตอนเป็นนักศึกษาแพทย์ แพทย์ใช้ทุน และช่วงเรียนแพทย์ประจำบ้าน เราแทบไม่เข้าใจเลยว่างานคุณภาพคืออะไร ทำทำไม มีประโยชน์อะไร ไม่ชอบเลยให้ทำอะไรก็ไม่รู้
ความไม่รู้ ความไม่เข้าใจที่ต้องทำ หรือการโดนบังคับให้ต้องทำ กลับกลายเป็นว่า เราจะเกลียดสิ่งนั้นไปโดยปริยาย เพราะเราทำด้วยความไม่เข้าใจ แล้วคนที่ให้เราร่วมทำก็ไม่เข้าใจ เมื่อไม่เข้าใจว่าทำทำไม เป้าหมายคืออะไร ผลลัพธ์ก็ไม่เห็น มันจึงไม่สนุกและไม่ชอบ
มันเป็นคำถามในใจ
“ทำทำไมว่ะ”
“ทำแล้วมันดีขึ้นจริงไหม”
“หรือแค่เขียน ๆ ไปในกระดาษ”
“ทำไมหมอคนนี้ที่มาตรวจ พูดจาไม่ดีเลย”
“มันได้ประโยชน์อะไรจากการทำสิ่งนี้นะ”
เป็นคำถามที่ดูจะได้คำตอบแค่ว่า ก็เขาให้ทำ ก็ทำทำไป
จนกระทั่งวันหนึ่ง ฉันได้ร่วมงานกับทีมพัฒนาคุณภาพ DSC HIV/STIs ที่เริ่มตั้งแต่การพัฒนาคุณภาพระดับโรงพยาบาล การรับรองเฉพาะรายโรครายระบบ และการทำเครือข่ายคุณภาพ มันก็ทำให้มุมมองของฉันกับงานคุณภาพเปลี่ยนไป เพราะฉันได้เรียนรู้กับครู ที่ทำงานคุณภาพ DSC HIV/STIs มาตั้งแต่เริ่มตั้งไข่ เมื่อ 20 กว่าปีก่อน ในตอนที่ฉันยังเป็นเพียงเด็กประถมศึกษาคนหนึ่งเท่านั้น
การเรียนรู้ครั้งนี้ทำให้ได้เห็นผลลัพธ์ที่เกิดขึ้นจริง จับต้องได้ ซึ่งฉันมองเห็นว่า มันเป็นงานหนึ่งที่ให้ผลลัพธ์ Outcome จริง ๆ มิใช่เพียง Output คือการจัดการอบรมแล้วก็เลิกรากันไป ภาษาพูดคือ อบจบ อบจบ
เห็นคุณค่า และความหมายของการทำงานคุณภาพขึ้น
อาจารย์ที่สอนให้ฉันได้เรียนรู้งานคุณภาพ จนทำให้เห็นภาพและผลลัพธ์ที่เกิดขึ้นจริงคือ
อาจารย์ชลลดา นันทวิสัย
แพทย์หญิงรวิวรรณ หาญสุทธิเวชกุล
นายแพทย์อร่าม ลิ้มตระกูล
อาจารย์วรวรรณ ใฝ่กระโทก
อาจารย์นิตยา ฉันทกิจ
Part ต่อไปเราจะมาเล่าถึงขั้นตอนการเรียนรู้งานคุณภาพ ซึ่งจริง ๆ เรารู้เพียงเบื้องต้นเท่านั้น ยังต้องศึกษาและฝึกฝนต่อไป เพื่อพัฒนางานคุณภาพให้คนไข้ได้ประโยชน์มากที่สุด HA ไม่เพียงงานที่ดีมีคุณภาพเท่านั้น แต่ทำให้เราได้แนวคิดที่นำมาปรับใช้ในชีวิตอย่างมีคุณภาพอีกด้วย
สุพรรษา ศักดิ์ระพี
