ผู้รับส่วนบุญกุศลที่เราแผ่ให้ในภพภูมิต่างๆ

เปรตที่ชื่อ ปรทัตตุปชีวิก วินิปาติกอสุรา และ เวมานิกเปรต ที่เป็นพวกเทวดาชั้นต่ำในเทวดาชั้นที่ 1 ที่เรียกว่า ชั้นจาตุมหาราชิกาภูมิ

ส่วนในหมู่มนุษย์ด้วยกันเมื่อแผ่บุญความดีให้ที่เรียกอนุโมทนาบุญที่เขาแบ่งให้แล้ว บุญนั้นมิได้เกิดเป็นข้าวของเงินทอง อาหารการกิน ที่อยู่อาศัย แต่ประการใด สิ่งที่เกิดขึ้นคงเป็นความสุขทางจิตใจเป็นส่วนใหญ่ คือมี่การนิยมชมชอบว่าเป็นคนใจบุญ ใจดี ใจกว้าง เป็นที่รักใคร่ในหมู่ชนทั้งปวง ผู้อุทิศส่วนบุญอนุโมทนาส่วนบุญ คือแผ่บุญความดีให้ต่างมีใจเบิกบาน สุขสบายไม่เดือดร้อน พลอยให้หน้าตาผิวพรรณชุ่มชื่นแจ่มใสไม่ขุ่นมัว

คำกล่าวอุทิศส่วนบุญโดยเจาะจงอิทัง เม ปุญญัง มาตาปิตุ อาจริย ญาติมิตต สมูหานัง เทมิ ฯขออุทิศส่วนแห่งการกระทำบุญเกี่ยวกับทาน ศีล ภาวนา ของข้าพเจ้าให้แก่ มารดา บิดา ครูอาจารย์ ญาติมิตรที่ล่วงลับไปแล้ว หรือที่ยังมีชีวิตอยู่นั้นด้วยเทอญ(การกล่าวอย่างเจาะจงนั้น บางคนนิยมเอ่ยชื่อผู้ที่ต้องการอุทิศให้นั้นไปด้วย ในกรณีที่ผู้นั้นตายไปแล้ว)

คำกล่าวแผ่อุทิศอย่างไม่เจาะจงอิทัง เม ปุญญัง สัพสัตตานิ เทมิ ฯขออุทิศส่วนบุญที่เกี่ยวกับทาน ศีล ภาวนา ของข้าพเจ้านี้ ให้แก่บรรดาสรรพสัตว์ทั้งหลายด้วยกันทั้งหมดเทอญ……………………