เรียนรู้ระบบสุขภาพของประเทศบรูไน วันที่ ๒

 

วันที่ ๒ (๑๓ ธันวาคม) ทีมที่ ๒ ของผม ออกจากโรงแรม ๗.๓๐ น. นั่งรถไป ๑๐ นาที   ไปเยี่ยมชมศูนย์ Renal Dialysis   ต่อด้วยไปเยี่ยมชมโรงพยาบาลที่ใหญ่ที่สุดของประเทศ คือ RIPAS   

Renal Dialysis Center มี ๔ ศูนย์ จังหวัดละ ๑ ศูนย์    ที่เราไปเยี่ยมชมเป็นศูนย์ที่ใหญ่ที่สุด    ตั้งมาเกือบ ๒๐ ปี    แต่สถานที่ดูใหม่ สะอาดสะอ้านมาก   มี ๔๕ หน่วยให้บริการ Hemodialysis   ที่เครื่องเป็นของรัฐ และพยาบาลให้บริการเป็นเจ้าหน้าที่รัฐ    แต่งานอื่นๆ เช่นทำความสะอาดสถานที่   ดูแลเครื่อง hemodialysis ตอนใช้งาน   การ maintenance เครื่อง  จ้างเหมาบริษัททำหมด   

ผู้ป่วยโรคไตเรื้อรัง (CKD – Chronic Kidney Disease)  เป็นผู้ป่วยของโรงพยาบาล RIPAS  ไปรับการรักษาติดตามที่โรงพยาบาล   แต่ไปรับบริการล้างไตที่ศูนย์ล้างไตใกล้บ้าน    ที่ศูนย์นี้มีผู้ป่วยฟอกไตแบบ HD – Hemodialysis ๒๗๖ คน    แบบ PD – Peritonial Dialysis ๑๔๓ คน (ทำที่บ้าน โดยศูนย์คอยดูแลให้คำแนะนำปรึกษา)   โดยกระทรวงสาธารณสุขมีนโยบายส่งเสริมให้ใช้ PD    ค่าใช้จ่ายในการให้บริการ  HD หนึ่งครั้ง ๑๐๐ เหรียญบรูไน   ราวๆ ๓ พันบาท   รัฐออกให้ทั้งหมด    

ที่นี่พยาบาลอยู่เวร เวรละ ๗.๕ ชม.   มี ๓ ผลัด    บริการ HD ตลอด ๒๔ ชั่วโมง    จริงๆ แล้ว ใช้เวลาฟอกเลือดครั้งละ ๔ ชั่วโมง   จึงมีกำลังเต็มที่ได้วันละ ๕ รอบ หากคนไข้มาก    แต่ที่ทำอยู่ให้บริการวันละ ๓ รอบ เนื่องจากขาดคนให้บริการ   มีพยาบาลอยู่เวรเช้า และบ่าย เวรละ ๑๐ คน    เวรดึก ๖ คน                      

โรงพยาบาล RIPAS

เราไปเยี่ยมชมศูนย์โรคหัวใจ   กับศูนย์รังสีวิทยา    ไปยืนคุยทั้งสองที่    ยืนกันขาแข็งทีเดียว   

หัวหน้าศูนย์โรคหัวใจเป็นหมอหนุ่ม จบจากเคมบริดจ์   บอกว่าเฉพาะศูนย์โรคหัวใจเป็น Secondary Care  โดยมีโรงพยาบาลกึ่งเอกชน JPSC Hospital เป็น Tertiary Care   เครื่องมือราคาแพงอยู่ที่นั่น   ตัวหัวหน้าศูนย์ก็เป็น consultant ของที่นั่นด้วย  การเป็นหัวหน้าศูนย์โรคหัวใจที่ RIPAS หมายความว่า ดูแลระบบบริการโรคหัวใจของทั้งประเทศ   

ศูนย์รังสีวิทยาก็เช่นเดียวกัน    หัวหน้าศูนย์ดูแลศูนย์ และดูแลบริการรังสีวิทยาของทั้งประเทศ   รวมทั้งเรื่องกำลังคนด้วย   

ทีม ๑ ไป ชม รพ. JPSC 

เรากลับมาประชุมต่อเรื่อง key challenges เวลา ๑๑ น. กับทีม Dept of Hospital, PHC, Health Promotion    ถึงเที่ยงก็ลงไปกินอาหารกับรัฐมนตรีสาธารณสุข Dato Seri Setia Dr. Haji Mohd Isham bin Haji Jaafar ที่เป็นหมอผ่าตัดหัวใจ    เป็น ผอ. รพ. JPSC ก่อนมาเป็นรัฐมนตรี    เป็นคนคุยสนุก รู้จักกับ อดีต รมต. สาธารณสุข อนุทิน ชาญวีรกูล ดี    ตอนรับประทานอาหารท่านคุยกับคุณหมอสมศักดิ์ ชุณหรัศมิ์ อดีต รมช. สาธารณสุขไทยอย่างสนุกสนาน 

บ่ายรวมกลุ่ม ประชุมกับ สมาคมโรคหัวใจ และสมาคมแพทย์   คุยกันเรื่องบทบาทต่อการยกระดับวิชาการของวิชาชีพ   เน้นงานวิจัย   สรุปได้ว่าไม่มีระบบสนับสนุนการวิจัยที่เป็นระบบจริงจัง    แต่ก็มีการหาทุนวิจัยกันเอง    หลังจากนั้นประชุมกับอาจารย์มหาวิทยาลัยบรูไน   ที่มีคณะวิทยาศาสตร์การแพทย์ ผลิตแพทย์ปีละ ๓๐ คน    ทันตแพทย์ ๑๐ คน   เภสัชกร ๑๕ คน  อยู่ในคณะเดียวกัน   ส่วนการฝึกแพทย์เฉพาะทางส่งไปฝึกต่างประเทศ   เขามี PGATB – Post-Graduate Advisory and Training Board ดูแลการฝึกอบรมหลังปริญญา ที่ฟังแล้วไม่เข้มแข็ง   เน้นส่งไปฝึกต่างประเทศมากกว่า เพราะมีเงิน   คนของเขาจึงเก่งมาก 

ช่วงเย็น คุยกับภาคธุรกิจ   เรื่องการจัดซื้อจัดจ้าง ที่มีบริษัท BELTS – Brunei Engineering Logistics and Training Solutions รับจ้างดำเนินการให้    จากการคุยนอกรอบ ในวงเงินปีละประมาณ US$ 80 ล้าน  เป็นการเล่าโดยบริษัทขายยาและเวชภัณฑ์ เช็คกับบริษัท BELTS   เห็นได้ชัดว่าตั้งแต่ BELTS เข้ามารับงาน    บริษัทผู้จำหน่ายชอบมาก เพราะงานคล่องตัวและเร็วขึ้นมาก เมื่อเทียบกับที่ทำโดยระบบราชการบรูไน      

เห็นได้ชัดว่า ระบบสุขภาพของประเทศเล็กแต่รวย   แตกต่างจากระบบของไทยมาก   

ตอนเย็นไปกินอาหารอินโดนีเซีย    ข้าวผัดอร่อยมาก      

วิจารณ์ พานิช

๑๓ ธ.ค. ๖๖

ห้อง ๕๑๗   โรงแรม Rizqun International