เพราะ นพ. สมประสงค์ ส่งเจริญ หัวหน้าชั้น เดินทางมาจากอเมริกา มางานศพพี่ชาย พญ. จันทพงษ์ วะสี ผู้ทำหน้าที่คล้ายๆ ประธานรุ่นในเมืองไทยจึงนัดเลี้ยงอาหารเที่ยง ที่ร้านเพลิน ใกล้ซอยพหลโยธิน ๑๗ วันที่ ๒๖ พฤศจิกายน ๒๕๖๖ ตั้งแต่เวลา ๑๑ น.
ผมขับรถไปเอง ไปหลงตรงสี่แยกลาดพร้าวเสียสองรอบ จึงไปถึงเวลาประมาณ ๑๑.๓๐ น. เพื่อนๆ ไปกันพร้อมหน้าและกินอาหารกันไปบ้างแล้ว แต่ก็ยังมีจานใหม่ๆ ยกมาเพิ่มอีกเรื่อยๆ กินไปฟังเพื่อนเล่าเรื่องของตัวเองไป โดยทางร้านมีไมโครโฟนให้ ๑ ตัว แต่ก็มีคนคุยนอกวงไม่ใช่น้อย รวมมีสมาชิกไปร่วม ๑๘ คน คนที่สุขภาพทรุดโทรมที่สุดคือ Dum Dum (ชื่อใน Line) ชัยชนะ คีรีรัตน์ มาจากนครนายก โดยลูกสาวพามา
เพื่อนสามคนเป็นมะเร็งต่อมลูกหมาก ผ่าตัดและฉายรังสี ๒๘ ครั้ง และได้รับฮอร์โมนเพศหญิงทุกๆ ๓ เดือน ตอนนี้แข็งแรงดีเป็นปกติ แต่บ่นว่าเตะปี๊บไม่ได้ อีกคนหนึ่งรู้ว่าผมเป็นมะเร็งกระเพาะปัสสาวะ กระซิบบอกผมว่าเขาก็เป็น ผ่าตัดมา ๗ ปีแล้ว ไม่ต้องให้บีซีจี เพราะเป็นชนิด low grade ตอนนี้สุขภาพเป็นปกติ
อีกคนหนึ่งเป็นหลอดเลือดแดงใหญ่ในช่องท้องโป่งพอง ต้องใส่ stent ที่สั่งผลิตโดยเฉพาะสำหรับเขามาจากออสเตรเลีย และใส่เข้าไปทางหลอดเลือดที่ขา โดยทำหัตถการที่โรงพยาบาลศรีนครินทร์ ขอนแก่น เขาบอกว่าต้องนอนถ่างขานิ่งๆ ๖ ชั่วโมง พอลุกขึ้นล้มหัวทิ่ม เพราะขาไม่มีแรง ต้องฝึกกายภาพบำบัดหลายวันจึงฟื้น
เพื่อผู้หญิงอีกคน เล่าเรื่องตาเป็นโรคต้อหิน ต้องหยอดยา ๓ ชนิด ตามกำหนดเวลาที่วุ่นวายมาก เป็นมาตั้งแต่อายุ ๔๐ กว่า บอกว่า หากหยอดตาตามแพทย์สั่ง ก็ควบคุมโรคได้
เพื่อนๆ ที่มาลูกๆ โตได้ดิบได้ดีกันหมดแล้ว บางคนได้เล่าให้เพื่อนๆ ร่วมยินดี
นัดกันว่า อีก ๓ ปี จะจัดงานฉลองครบรอบ ๖๐ ปี ที่เรียนจบแพทย์ จะเหลืออยู่กี่คนก็ไม่แน่ใจ คิดกันว่าอาจไปนอนด้วยกันที่อยุธยาสักหนึ่งคืน
วิจารณ์ พานิช
๒๖ พ.ย. ๖๖
1
2
3
4
5
6
7
ขอให้อาจารย์และเพื่อนสุขภาพแข็งแรง ได้ไปร่วมฉลองที่อยุธยาทุกท่านนะคะ