วันอังคารที่ ๒๓ พฤษภาคม ๒๕๖๖ ช่วงบ่ายผมเข้าประชุม “เวทีแลกเปลี่ยนเรียนรู้กระบวนการดำเนินงานร่วมกันระหว่างหน่วยบริหารและจัดการทุน (PMUs) ในโปรแกรมที่ 17 การแก้ปัญหาวิกฤตของประเทศ (National Crisis Management) : กรณีแผนงานวิจัยเพื่อแก้ปัญหาและผลกระทบจากโรคโควิด-19”   จัดโดย สกสว.  ถือเป็นบุญในชีวิตที่ได้รับเชิญเข้าร่วมประชุม    ในช่วงที่ชีวิตมีกรรมจากโรคภัยไข้เจ็บ และยังอยู่ในโรงพยาบาล   

เป็นบุญเพราะมีโอกาสได้รับฟังเรื่องที่หลายสิบปีจะมีสักครั้ง   เป็นเรื่องที่คนไทยมีความสุขความภาคภูมิใจร่วมกัน ว่าประเทศไทยเผชิญและแก้ปัญหาการระบาดใหญ่ครั้งนี้ได้ดีมาก    เป็นที่ยกย่องไปทั่วโลก   และคนไทยในภาพใหญ่ก็ได้รับความปลอดภัยในชีวิต   แม้จะต้องเผชิญความยากลำบากทางเศรษฐกิจและการดำรงชีวิตไป ๓ ปี   

เป็นบุญเพราะจะได้มีข้อมูลสำหรับสะท้อนคิดว่า เรื่องราวทั้งหมดสอนเราในเรื่องการพัฒนาระบบ ววน. ของประเทศอย่างไร    นอกเหนือจากการที่แต่ละหน่วยงานที่เกี่ยวข้องจะได้เรียนรู้และปรับวิธีดำเนินการของตน   นี่คือเรื่องการเรียนรู้จากประสบการณ์ (experiential learning) ที่ผมกำลังคลั่งใคล้ 

ในรายงานที่นำเสนอทั้งหมด ผมชอบของ สวรส. มากที่สุด   เพราะมีการสะท้อนคิด (reflect) ข้อเรียนรู้เชิงหลักการ (conceptualization) มาดีมาก    บอกเราว่า ระบบข้อมูลนักวิจัยยังควรได้รับการปรับปรุง    เพราะยามคับขันเช่นนั้นเขาหานักวิจัยยากมาก    นั่นคือควรคิดว่า ระบบ NRIIS ควรสนองเป้าหมายนี้ไหม   ควรได้รับการปรับปรุงอย่างไร        

เนื่องจากข้อมูลเกี่ยวกับนักวิจัยที่เก่ง และรับผิดชอบสูง มีค่าต่อหน่วยงานจัดการงานวิจัยมาก    PMU ทั้งหลายจึงควรร่วมกันทำรายชื่อนักวิจัยเหล่านี้ และระบุจุดเด่นของแต่ละคน เอาไว้เป็นข้อมูลส่วนกลางเอาไว้ใช้   และหาทางปรับปรุงเพิ่มเติม อย่างสม่ำเสมอ   

การประชุมสนุกมาก เพราะมีการเสนอจากหลายมุมมอง อย่างเปิดใจ    เห็นได้ชัดเจนว่าหากบันทึกข้อเรียนรู้จากการประชุมครั้งนี้ไว้ให้ดี   เราจะรับมือกับวิกฤติสุขภาพคราวหน้าได้ดีกว่านี้มาก    ประหยัดกว่ามาก   มีกลไกการประสานงานดีกว่านี้มาก   เกิดความร่วมมือข้ามหน่วยงานดีกว่านี้มาก    เข้าใจว่า สกสว. คงจะสรุปสาระสำคัญของการประชุมไว้   โดยที่มีประเด็นที่ดีมากมายทั้งในเชิงหลักการและภาคปฏิบัติ       

วิจารณ์ พานิช

๒๓ พ.ค. ๖๖

ห้อง ๑๖๐๒   อาคารเฉลิมพระเกียรติ  โรงพยาบาลศิริราช 

เพิ่มเติม ๒๕ มิ.ย. ๖๖  ที่บ้าน