วันอังคาร ตั้มเฝ้าถึงราวๆ ๑๐ น. แต้วมาตั้งแต่ ๗ น. ออกไปทำงานตอนบ่าย กลับมาสองทุ่มครึ่ง
คืนวันที่ ๘ ต่อวันที่ ๙ เข้านอนสามทุ่มเศษ แต่กว่าจะหลับก็เกือบสี่ทุ่ม หลับยาวถึง ๕.๓๐ น. เมื่อพยาบาลมาวัดความดันโลหิต รู้สึกสดชื่นดี ราวๆ ๖ น. พยาบาลมาเทปัสสาวะ เห็นลิ่มเลือดเล็กๆ ในสาย
๗ น. เศษๆ แพทย์ประจำบ้านมาแจ้งว่า จะลองเอาสายสวนปัสสาวะออกวันพฤหัสที่ ๑๑
ใต้โทรมาจากสิงคโปร์ ถ่ามข่าวความคืบหน้าของการรักษา นพ. วศิน มาเยี่ยม ๗.๓๐ น. อธิบายว่าการที่เลือดออกเมื่อค่ำวานนี้เป็นเรื่องปกติ เพราะมีแผล biopsy ที่ urethra เมื่อสายสวนไปกระทบกระทั่ง เลือดจึงออก และออกมาทาง urethra ไม่ออกทาง catheter หัวหน้าพยาบาลหอผู้ป่วย พว. อรอนงค์ มาเยี่ยม ๙.๐๕ น. นพ. สุพัฒน์ โทรศัพท์มาเยี่ยมและคุยเรื่องงานมูลนิธิรางวัลสมเด็จเจ้าฟ้ามหิดล
ตอนเย็น อ. หมอปรีดาโทรมา ๒ ครั้ง ครั้งแรกตกใจที่รู้จากแอ็คว่าผมยังไม่ได้กลับบ้าน ครั้งหลังบอกข่าวว่าทีมหมอยูโรเขาประชุมปรึกษาเตรียมรับมือความไม่แน่นอนของอาการของผม ที่เกิดจากต่อมลูกหมากโตมาก และกระเพาะปัสสาวะอ่อนล้า อย่างไรบ้าง สรุปว่า ยืนยันให้ผมสบายใจได้ว่า in good hands เป็นการช่วยยืนยันความเข้าใจของผม ค่ำคุณบรรจงโทรมาถามความคืบหน้า หมอวิโรจน์น้องชายโทรมาถามรายละเอียด
หมอความดันโลหิตเพิ่มยา Manidipine 1 tab (20 mg) OD เริ่มเช้าวันนี้ ตอนเย็นแพทย์ประจำบ้าน ทราบภายหลังว่าชื่อ นพ. อายุ ภิญโญสิริพันธุ์ มาเยี่ยมและบอกว่า ยาที่ให้จะช่วยลดความดันลงไปอีกเมื่อกลับบ้าน
ตอนเช้า ทำงานแก้รายงานการประชุมสภา สบช. สองครั้งของเดือนมีนาคม แล้วเขียนหนังสือ เรียนรู้จากประสบการณ์ ต่อ จบตอนที่ ๑๔ ขึ้นตอนที่ ๑๕
ความดันโลหิต ๕.๓๐ น. 140/80, ๙.๔๕ น. 163/78, ๑๗.๓๐ น. 138/87,
วิจารณ์ พานิช
๙ พ.ค. ๖๖
ห้อง ๑๖๐๒ อาคารเฉลิมพระเกียรติ โรงพยาบาลศิริราช
ขอให้อาสุขภาพแข็งแรงนะคะ