ผมอ่านเอกสารราชการสมัยนี้แล้วเวียนศีรษะ เพราะขึ้นต้นด้วยอำนาจตามกฎหมาย อ่านไปตั้งสามสี่บรรทัดยังไม่รู้ว่าเขาต้องการทำอะไร มีคุณค่าอย่างไรต่อสังคมหรือบ้านเมือง คล้ายๆ เป็นการเน้นทำงานสนองกฎหมาย ไม่เน้นสนองเป้าหมาย
ผมประสาทไปเองหรือเปล่าก็ไม่ทราบ
เอกสารโต้ตอบระหว่างหน่วยราชการ ที่ยกมาให้ดู นำสู่ชื่อบันทึกนี้ เพราะเอกสารตัวอย่างเน้นที่การทำตามกฎหมาย อ้างกฎหมายเป็นหลัก อ่านแล้วไม่ได้สาระของเรื่อง ต้องอ่านเอกสารแนบจึงเข้าใจว่าเขาต้องการบรรลุผลอะไร
อ่านแล้วเกิดความสงสัยว่า วิธีทำงานแบบนี้สร้างความเจริญหรือความเสื่อม ให้แก่ระบบราชการ และแก่ประเทศ
เอกสารฉบับหลัง ชื่อว่าให้ย้ายข้าราชการ อ่านแล้วงงว่าย้ายไปไหน แล้วก็รู้ว่าย้ายอยู่ที่เดิม แต่ย้ายตำแหน่ง ประเภท ระดับ ซึ่งสำหรับผมเป็นการเลื่อน ไม่ใช่ย้าย แต่ภาษาราชการในกระทรวงนี้เรียกว่าย้าย แปลกดี
ผมสะท้อนคิดว่า ปรากฏการณ์นี้บอกอะไรแก่ผม และได้คำตอบ (ถามเอง ตอบเอง) ว่า เป็นประเพณีหรือรูปแบบการทำงานที่เน้นสนองกฎหมาย มากกว่าเน้นสนองเป้าหมาย เพราะไม่มีการระบุเป้าหมายใดๆ เกี่ยวกับการพัฒนางานอยู่ในเอกสารนี้เลย ไม่ทราบว่าเป็นความคิดของคนแก่สมองเสื่อมหรือเปล่า
กราบขออภัย หากบันทึกนี้ทำให้ท่านผู้ใดรู้สึกรำคาญ
วิจารณ์ พานิช
๒๓ ธ.ค. ๖๕



I would translate that to something like “By the power vested in me (ref. a law) and reasons so described (ref. some signed statements)… I hereby do this…”
In comparison to “a verdict by a court”… an absolutely defensible decision.
ผมชอบที่กล่าวถึงเรื่องพวกนี้ เพราะแม้จะเคยเป็นอดีตข้าราชการก็ยังรู้สึกถึงความไม่เข้าท่าอีกมากมายที่รอการชำระความ ….แม้กระทั่งคำที่บัญญัติใช้ในภาษาราชการอย่างคำว่า หนังสือ ที่หมายถึงจดหมาย เป็นต้น ที่คนภายนอกเขาไม่ใส่ใจ คือ เขาคิดว่าเขารู้ แต่รู้ผิด..และไม่มีคนแนะนำ (ขอโทษครับที่ต้องพูดเช่นนั้น)….ขออภัยด้วยถ้าผมเข้าใจผิดเรื่องไป…วิโรจน์ ครับ