“จากเพื่อนถึงเพื่อน” “เพื่อนให้เพื่อน” (1)..คอยเตือน ยามเพื่อนพลั้ง คอยฟัง ยามเพื่อนขอคอยรอ ยามเพื่อนสาย คอยพาย ยามเพื่อนพักคอยทัก ยามเพื่อนทุกข์ คอยปลุก ยามเพื่อนท้อคอยง้อ ยามเพื่อนงอน คอยสอน ยามเพื่อนผิด. (2)..คอยสะกิด ยามเพื่อนเผลอ คอยเจอ ยามเพื่อนหาคอยลา ยามเพื่อนกลับ คอยปรับ ยามเพื่อนเปลี่ยนคอยเรียน ยามเพื่อนเที่ยว คอยเคี่ยว ยามเพื่อนเล่นคอยเย็น ยามเพื่อนร้อน คอยหอน ยามเพื่อนเห่า. (3)..คอยเฝ้า ยามเพื่อนฟุบ คอยอุบ ยามเพื่อนปิดคอยคิด ยามเพื่อนถาม คอยปราม ยามเพื่อนหลงคอยปลง ยามเพื่อนแกล้ง คอยแบ่ง ยามเพื่อนหมดคอยอด ยามเพื่อนทาน คอยคลาน ยามเพื่อนล้ม. (4)..ไม่มีแล้ว คนนั่งกินข้าวตรงหน้าไม่มีแล้ว วาจาอันสดใสไม่มีแล้ว คำปลอบโยนด้วยหัวใจไม่มีแล้ว ไม่มีใครไม่มีเธอไม่มีคน ร่วมตากแดดร่วมตากฝนไม่มีคน คอยเคียงข้างอยู่เสมอไม่มีคน ทุกวันเห็นทุกวันเจอไม่มีเธอ คิดถึงกัน นิรันดร" “จากเพื่อนถึงเพื่อน” - ศุ บุญเลี้ยง
