คำตอบของผมคือ บอกเราว่า มาตรฐานหรือข้อบังคับมีไว้ท้าทายและก้าวข้าม เพื่อการบรรลุเป้าหมายที่ยิ่งใหญ่กว่า มีคุณค่ากว่า
บันทึกนี้ได้รับแรงบันดาลใจจากข่าว อว. ปลดล็อกข้อจำกัดทางการศึกษา อนุมัติหลักสูตรแซนด์บ็อก ๔ หลักสูตรแรก (๑)
แซนด์บ็อกซ์ จึงเริ่มที่เป้าหมายยิ่งใหญ่ ที่ทำในระบบเดิมๆ กติกาเดิมๆ วิธีการเดิมๆ ไม่มีทางสำเร็จ ต้องมีการทดลองวิธีใหม่ แซนด์บ็อกจึงต้องมี feedforward loop ที่แข็งแรงและรวดเร็ว เพื่อปรับตัวเร็ว คนทำงานในแซนด์บ็อกจึงต้องมีทักษะหมุน Kolb’s Experiential Learning Cycle สูง มีจริตของการใช้ Multiple-Loop Learning
ในทำนองเดียวกัน Sandbox Governance ต้องว่องไว ไม่อืดอาดแบบราชการทั่วไป ต้องเข้าไปร่วมทำงานใน Strategic และ Generative Mode of Governance อย่างเข้มแข็ง
ผมจึงเสนอว่า ต้องมีทีม DE (Developmental Evaluation) เข้าไปสร้าง learning loops แก่ stakeholders ของแต่ละ Sandbox คือมี Sandbox อย่างเดียวไม่พอ ต้องมีวงจรเรียนรู้จากการใช้ Sandbox นั้นๆ และเครื่องมือหมุนวงจรเรียนรู้คือ DE และควรติดอาวุธเครื่องมือ Kolb’s Experiential Learning Cycle ให้แก่ทีมจัดการ Sandbox ด้วย
วิขารณ์ พานิช
๑๓ ก.ย. ๖๕
