แม้จะเป็นเรื่องยาก แต่ก็ต้องทำ เพราะได้ตัดสินใจแล้ว ในแต่ละวันควรทำให้ครบถ้วน อาจจะไม่สมบูรณ์นัก ก็คงจะไม่เป็นไร...
ด้วยวิสัยที่พอทำได้ โดยแบ่งเวลาให้สมดุลหรือเหมาะสมนั่นเอง เริ่มจากโรงเรียนก่อนเสมอ ตามมาด้วยโคกหนองนาสวนป่าในฝัน จากนั้นก็จะมาจบลงที่บ้าน สำราญใจหายเหนื่อยพอดี
ทำงานเพื่องาน ให้ดีที่สุดในทุกที่ โดยที่ไม่ได้มองตัวเอง ว่าชีวิตจะเป็นอย่างไร ลืมเรื่องความก้าวหน้าไปนานแล้ว ลาภ ยศ สรรเสริญและตำแหน่ง มั่นคงและเพียงพอ แต่โรงเรียนของส่วนรวมยังน่าห่วง
ความที่เป็นโรงเรียนขนาดเล็ก ที่ไม่มีนักการภารโรง จำเป็นจะต้องตระหนักในความสะอาด ร่มรื่นและสวยงามเป็นพิเศษ คือทำโรงเรียนให้เป็นปัจจุบันนั่นเอง
เพราะโรงเรียนนอกจากจะเป็นสถานที่ราชการแล้ว ยังเป็นองค์กรที่เกื้อหนุนจุนเจือ ให้ชีวิตข้าราชการอยู่รอดปลอดภัยไร้กังวล ไม่ทำให้ถึงขนาดร่ำรวย แต่ก็ไม่เคยทำให้ตกต่ำ
จึงพยายามสร้างสิ่งแวดล้อมให้โรงเรียนทุกวัน อย่างวันนี้ แปลงเกษตรปลอดสารพิษสำเร็จเรียบร้อยโรงเรียนบ้านหนองผือ มีความพร้อมด้านแหล่งอาหาร สำหรับภาคเรียนที่ ๒ ต่อไป
เมื่อถึงเวลาก็ต้องไปดูแลโคกหนองนา อย่างน้อยได้รดน้ำต้นไม้ก็ยังดี มีการเพาะเมล็ดมะเขือและพริกขี้หนู ลงในแปลงใหม่ จะลองดูว่าอย่างไหนดีกว่ากันระหว่างในแปลงกับในถาดหลุม
อะไรที่ทำแล้ว อะไรที่ทำได้ ไม่เคยมองว่าสำเร็จสมประสงค์ แบบดีเลิศประเสริฐศรี ชีวิตยังต้องเรียนรู้และลองผิดลองถูก ต้นไม้ที่ปลูกหรือเติบโตอยู่ข้างหน้า มันเป็นเพียงการเริ่มต้นเท่านั้น
จึงเป็นเหตุผลที่ต้องสนใจ แวะเวียนมาทุกวัน เพื่อสักวันอาจใช้ชีวิตอยู่ตรงนี้เป็นเวลานาน เพื่อสร้างงานอันเป็นที่รัก อาจจะไม่ทำให้ชีวิตดีที่สุด แต่เชื่อว่าชีวิตจะสนุกได้ในทุกๆวัน
นั่นคือจุดมุ่งหมายอันสำคัญของชีวิตในบั้นปลาย จึงให้กำลังใจตัวเองอยู่เสมอและท่องไว้ให้ขึ้นใจ จุดหมายจะเริ่มใกล้ เมื่อหัวใจเราเริ่มก้าว...อย่าหยุดและอย่าท้อถอยโดยเด็ดขาด
กลับเข้าบ้าน ก็เก็บกวาดทำความสะอาดรอบบริเวณ ถือเป็นการออกกำลังกายที่ดีอย่างหนึ่ง พยายามให้รอบบ้านโล่งเตียนและปลอดโปร่ง เพราะบ้านคือวิมานของเรา จะเล็กจะใหญ่จะใหม่จะเก่า มันก็คือบ้านของเรา ที่ให้ความร่มเย็นและเป็นสุข
หนึ่งวันผ่านไป..ในโรงเรียนหลังเล็กที่ต้องการคนดูแล กับโคกหนองนา ผืนดินอันเป็นสวนป่า ที่กว่าจะได้มาช่างยากยิ่ง ต้องพัฒนาเพื่อให้เป็นป่าใจกลางชุมชนที่สมบูรณ์ แต่หากไม่มีบ้านคอยเกื้อกูล ให้ได้พักผ่อนหย่อนใจคลายความเมื่อยล้า คงไม่ก้าวมาได้ถึงวันนี้
วันที่...ชีวิตไม่ต้องดีที่สุด แค่มีความสุข กับสิ่งที่ทำก็พอ....
ชยันต์ เพชรศรีจันทร์
๑๙ ตุลาคม ๒๕๖๕ (ปิดเทอม ๑/๒๕๖๕ วันที่สิบสอง)
