อาจารย์ยักษ์เคยบอกว่า โคกหนองนา พัฒนาได้ทั้งนั้น แม้จะมีที่ดินเพียง ๑ ไร่ก็ตาม ด้วยโครงสร้างที่จะต้องออกแบบให้ง่าย แต่ครบวงจร ประหยัดและได้ประโยชน์

          โมเดลที่กำลังจะขับเคลื่อนเข้าสู่สถานศึกษา ไม่เหมือนกับกระทรวงมหาดไทย ที่ได้ขยับขยายโครงการสู่หมู่บ้านและตำบลต่างๆทั่วประเทศ มานานหลายปีแล้ว

          ผมสนใจเรื่องนี้มากเป็นพิเศษ เพราะประจวบเหมาะกับวิถีชีวิต ที่ได้ลงทุนลงแรงเพื่อการนี้ เตรียมไว้หลังเกษียณ จึงตั้งใจที่จะศึกษาเรียนรู้และหาประสบการณ์ ผ่านการปฏิบัติจริง แต่ยังไม่จริงจัง เนื่องจาก..ยังต้องรับใช้ราชการไปอีกระยะหนึ่ง

          ภายในบริบทเล็กๆของโรงเรียน ยิ่งอยู่นานและสัมผัสใกล้ชิด จึงรู้สึกมหัศจรรย์ใจยิ่งนัก สภาพเชิงประจักษ์ เป็นไปได้อย่างมากจริงๆกับคำว่า โคก – หนอง –นา ตอนแรกก็ได้แค่มองๆอย่างพึงพอใจ แต่ไม่ได้คาดหวังไกล เหมือนในตอนนี้

          วันนี้...เข้าตาเขตพื้นที่การศึกษาเข้าให้แล้ว จึงเป็นหนึ่งในสองโรงเรียนของอำเภอ ที่ได้รับการเสนอชื่อไป สพฐ.ศธ. แล้วต่อไปจะเป็นเช่นไร อันนี้คงไม่สามารถคาดเดาได้เลย

          ถามความต้องการพื้นฐานของตนเอง...เมื่อโรงเรียนอยู่ในฐานข้อมูลในเรื่องนี้แล้ว อยากได้อยากดีอยากมีอยากเป็นอะไรบ้าง? ภายในปีงบประมาณนี้ หรือต้นปีงบประมาณหน้า ๒๕๖๖

          เรื่องเงินมิได้นึกถึง เพราะที่ดินโรงเรียนตรงนี้ พัฒนากันมาหลายปี ไม่เคยต้องใช้เงินเลย คิดแต่ว่า สพฐ.น่าจะจัดฝึกอบรม โดยใช้วิทยากรที่ชื่ออาจารย์ยักษ์ ดร.วิวัฒน์ ศัลยกำธร เห็นท่านแต่ในยูทูป ฟังท่านบรรยายในยูทูปมานับครั้งไม่ถ้วนแล้ว

          อาจารย์ยักษ์เคยบอกว่า โคกหนองนา พัฒนาได้ทั้งนั้น แม้จะมีที่ดินเพียง ๑ ไร่ก็ตาม ด้วยโครงสร้างที่จะต้องออกแบบให้ง่าย แต่ครบวงจร ประหยัดและได้ประโยชน์

          ดังนั้น จำนวนที่ดินจึงไม่ใช่เรื่องสำคัญ ประเด็นมันอยู่ที่ “น้ำ” หรือสถานที่กักเก็บน้ำ ต้องเพียงพอ และต้องพอเพียงกับกิจกรรมตามวิถีทางของเกษตรอินทรีย์

          ที่โรงเรียนมีสระใหญ่ถึง ๒ สระ โครงสร้างโดยรอบเป็นทั้งโคกและคันนา ที่ผ่านมา..ได้ปลูกสวนป่า แต่ยังไม่เต็มพื้นที่ ตอนนี้ได้แรงบันดาลใจแล้ว จากการเข้าร่วมโครงการฯ จึงลงกล้าไม้รุ่นใหม่หลายสิบต้น โดยใช้เวลาให้เกิดคุณค่า กับต้นไม้ที่มีมูลค่า อย่างเช่น พยุง มะค่า และไม้แดง

          ไม่ต้องรอให้ สพฐ.เรียกไปประชุมอบรมสัมมนาฯ หรือไปศึกษาดูงาน เมื่อวานรดน้ำกล้าไม้ที่ปลูกใหม่จนชุ่มฉ่ำ วันนี้ฝนตกซ้ำลงมาอีก โคกหนองนาสวนป่าในโรงเรียน ทำท่าจะไปได้สวยงาม

          เดินดูภูมิทัศน์หลายรอบ ตั้งใจจะจัดวางเก้าอี้ไว้ตามร่มไม้ เอาไว้นั่งพักผ่อนหย่อนใจ ต่อไป..อาจใช้เป็นที่ออกกำลังกาย หรือสวนสุขภาพชุมชน ที่อุดมด้วยไม้ดอกไม้ประดับ ต้อนรับผู้คนที่จะมาเยี่ยมเยือน เพื่อชื่นชมธรรมชาติและสูดอากาศที่บริสุทธิ์...ในท่ามกลางแมกไม้ที่ร่มรื่นยิ่งนัก

          คงไม่ใช่เรื่องยากเย็น เพราะเท่าที่เห็นและเป็นอยู่ โคก –หนอง –นา ในโรงเรียน นับวันจะใกล้เคียงในทุกสิ่งที่ฝันไว้

ชยันต์  เพชรศรีจันทร์

๑๗  กรกฎาคม  ๒๕๖๕