เมื่อวันที่ 27 ธค.49  ได้เฝ้าคุณพ่อซึ่งอายุมากแล้ว 87 ปี ก็มีอาการหลงลืมบ้าง  แต่ยังจำลูกได้ คุณแม่บอกว่าคุณพ่อไม่ค่อยทานอาหาร กอบัวรู้สึกเป็นห่วงมาก  เพราะว่าอาหารก็คือยา  หากไม่ทานอาหารร่างกายจะยิ่งแย่   ได้ซื้อโจ๊กมา  แล้วถามคุณพ่อว่าทานโจ๊กร้อน ๆ หน่อยซิคะร้านนี้เค้าอร่อยมากเลย  ลูกจะดีใจมากหากคุณพ่อทานโจ๊กซักหน่อย  คุณพ่อก็บอกเอามาซิอยากกินอยู่พอดี  กอบัวดีใจมากรีบหยิบถ้วยเทโจ๊กโดยเร็ว  กลัวคุณพ่อเปลี่ยนใจ  แล้วคอยตักใส่ช้อนให้ท่านตักทานเอง  ให้รู้ว่าท่านทำได้ มือยังมีแรง   ท่านทานเกือบหมดจาน  ได้จ้ดน้ำมาให้ท่านบ้วนปาก  ล้างฟัน เรียบร้อย   คุณแม่บอกว่าวันนี้แปลกใจทานได้เยอะเลย   คุณแม่ก็ดีใจสงสัยจะพอใจคนป้อน  ตอนกลางคืนกอบัวก็ได้นอนเฝ้าคุณพ่อ  ท่านจะปวดท้องฉี่บ่อย ๆ เนื่องจากอากาศเย็นมั่ง  ก็ค่อยพยุงตัวท่าน  ห่มผ้าให้ท่าน ท่านบอกว่าชื่นใจจัง  และบอกว่าสงสัยจะไม่รอด  จะไปอยู่วัดโชติแล้วนะ   บ่อยคร้งท่านมักจะสั่งลา  กอบัวฟังแล้วก็ไม่ค่อยสบายใจ  แต่ก็ต้องยอมรับความจริงในเรื่องของสังขาร เกิด แก่ เจ็บ ตาย ไม่มีใครหนีพ้น มองให้เป็นเรื่องธรรมดา จงอยู่ให้ชิน  รู้สึกดีใจ เต็มใจที่จะดูแลท่าน เพราะว่าเวลาของท่านคงอยู่กับเราไม่มากแล้ว จะดูแลท่านให้ดีที่สุดคะ