หน้าที่หนึ่งของการปฏิบัติงานปัจจุบันเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ คือ การฝึกประสบการณ์วิชาชีพ ให้กับนักศึกษาที่กำลังจะจบหลักสูตร ของสถาบันการศึกษาต่างๆ ในจังหวัดอุบลราชธานี ซึ่งในช่วง 2-3 ปี ที่ผ่านมา จะมีนักศึกษามาฝึกประสบการณ์วิชาชีพ (หรือเรียกกันง่ายๆว่า ฝึกงาน) อย่างต่อเนื่อง ตลอดเวลา แต่ละรุ่นก็มาฝึกงานประมาณ 3 เดือน มีทั้งนักศึกษาระดับ ปวส. และ ปริญญาตรี
    ในระยะต้นๆ ที่รับหน้าที่นี้ ก็คิดไม่ออกว่า จะทำอย่างไร สิ่งที่ทำคือ ถามนักศึกษาว่า มีความรู้หรือประสบการณ์อะไรมาบ้าง แล้วต้องการฝึกเรื่องอะไร ส่วนมากที่ได้คำตอบก็คือ ไม่ค่อยรู้อะไรเท่าไร ส่วนจะให้ฝึกอะไรบ้าง ก็แล้วแต่จะกำหนดให้ ดังนั้นจึงเป็นเรื่องหนักใจพอสมควร เพราะต้องเริ่มจากการสอนให้รู้ก่อน แล้วจึงให้ฝึกทักษะ โดยเรื่องที่ฝึกก็คืองานที่เรารับผิดชอบ แต่เมื่อผ่านประสบการณ์กับนักศึกษาไปประมาณ 2-3 รุ่น ก็เริ่มมีกระบวนการที่ชัดเจน ว่า ถ้ามีนักศึกษาจะมาฝึกงานด้านคอมพิวเตอร์ จะให้ฝึกทักษะอะไร โดยเริ่มจากฝึกทัษะให้เป็น User ที่ดี ต่อด้วยทักษะการเป็น Pro User ตามด้วย Programmer และ Systemer ครบตามหลักการ ปรากฏว่า ได้รับความสนใจจากสถานศึกษา และนักศึกษาที่บอกต่อๆ กันไปมากขึ้นว่า ถ้ามาฝึกงานที่นี่แล้ว ได้ความู้และทักษะกลับไปมาก แต่เราจะแย่ เพราะเหมือนกับต้องเปิดโรงเรียนสอนคอมพิวเตอร์ทั้งปี
    ตอนนี้เริ่มเปลี่ยนแนวคิดและทดลองใช้วิธีการแลกเปลี่ยนเรียนรู้เข้ามาใช้ โดยใช้แนวคิดจาก KM เพราะความเป็นจริงแล้ว มีแหล่งการเรียนรู้เกี่ยวกับคอมพิวเตอร์มากมาย ถ้ามีระบบการจัดการที่ดี และวิธีการเรียนรู้ที่ดี จะทำให้นักศึกษาได้ประสบการณ์จากการฝึกงานมากกว่าที่เป็นอยู่ ที่รอรับจากครูพี่เลี้ยงเพียงอย่างเดียว (ซึ่งครูพี่เลี้ยงก็ไปราชการบ่อยมาก)
    หลังจากเริ่มต้นใช้วิธีการนี้มาระยะหนึ่ง แต่ยังไม่เข้มข้นเท่าที่ควร เพราะต้องเปลี่ยนความคิดของนักศึกษาที่ยังไม่คุ้นเคยกับวิธีการนี้ ก็คิดว่าน่าจะได้ผล เปลี่ยนแนวความคิดจากการนั่งเป็นแถวหน้ากระดาน รอรับจากครู มาเป็นนั่งหันหน้าเข้าหาหัน พูดคุยกัน เปลี่ยนจากการรับจากครู มาเป็นการรับและแลกเปลี่ยนจากครู และเพื่อนนักศึกษา และจากแหล่งการเรียนรู้อื่นๆ ซึ่งดูแล้วน่าจะเป็นวิธีการที่ดีกว่าที่ผ่านมา ต้องขอขอบคุณองค์ความรู้ต่างๆ ที่อยู่ใน Gotoknow เป็นอย่างมาก