………”หวานเป็นลม ขมเป็นยา” ลองมาปลูกหวายไว้กินเอง จำได้ว่าในวัยเด็กอาหารที่มีรสขมจะไม่ชอบกิน ยกเว้น แกงอ่อมหวายที่แม่ทำให้กิน แกงอ่อมหวายของแม่ใส่ไข่มดแดง ผักหวานป่า เห็ดฟาง ย่านาง แกงข้นๆรสชาติอร่อยมาก บางครั้งเคยตามแม่ไปหาหน่อหวายในป่าที่หัวนา สมัยก่อนไม่มีใครปลูกหวาย ต้องไปหาในป่ากว่าจะได้ลำบาก ต้องเจ็บตัวโดนหนามหวายทิ่มแทงถ้าไม่มีประสบการณ์ ส่วนใหญ่จะซื้อจากชาวบ้านที่มีความชำนาญในการหาหน่อหวาย ปอกเปลือกออกแล้วทำเป็นห่อๆด้วยใบตองชาด(ยางเหียง)หรือใบตองกุง(พลวง) จำชื่อหวายไม่ได้ว่าพันธุ์อะไร เป็นหัวเล็กรสขมมาก ก่อนนำมาแกงต้องต้มให้หายขม หรือขมเล็กน้อย
……..ช่วงหลังมาหวายขมที่เคยกินแทบจะไม่เห็น จะเป็นหวายหลากหลายพันธุ์ที่เขาปลูกเป็นพืชเศรษฐกิจ จำหน่ายทั้งต้นพันธุ์ เมล็ด และหน่อหวาย อยากกินหวายต้องซื้อและหาซื้อยาก ราคาแพง ผู้เขียนหาซื้อต้นกล้าหวายหนามขาวมาทดลองปลูกสองร้อยกว่าต้น ปลูกแทรกในแปลงมะม่วง รอลุ้นว่าจะได้ผลผลิตไหม
………หน่อหวาย คือ ส่วนลำต้นอ่อนที่แทงขึ้นจากเหง้าใต้ดินขึ้นมา ด้านนอกมีกาบแข็งและหนาม ส่วนด้านในมีเนื้ออ่อน สีขาว รสชาติขม
……… หน่อหวาย มีธาตุสังกะสีในปริมาณมาก และมีสรรพคุณทางยา แก้พิษไข้ แก้ไอ แก้ร้อนใน กระหายน้ำ ช่วยให้เจริญอาหาร ลดภาวะเครียด
เคยปลูกแต่ไม่เยอะ
พึ่งลองปลูกค่ะ ไม่รู้จะได้ผลไหม