สวัสดีครับเพื่อน G2K ทุก ๆ ท่าน นานพอควร ที่ผมไม่ได้มาแลกเปลี่ยนความเห็น ไม่ได้เป็นคนคิดเขียน น่าจะถึงเวลากลับมาเขียนบันทึกต่อไป แต่ตั้งใจว่าจะระวังใจมากขึ้น
หลายเดือนที่ไม่ได้เขียน ผมใคร่ครวญ พบว่า
- การคิดเขียน ทำให้เกิดอัตตาในจิต ยึดติดความคิดตัวเองมาก
- ทำให้จิต มีการคิดเป็นร่องเดิน นึกว่าตนรู้ แต่สังเกตไป ไม่ใช่รู้ เพียงคิดว่ารู้
- youtube facebook และโปรแกรมตัดต่อคลิปที่ง่ายแสนง่าย ทำให้ การจัดการความรู้เป็นเรื่องง่ายและเป็นที่นิยมมากในเรื่องการแชร์ …. แต่ก็ทำให้เกิดปัญหาใหม่ “ใหญ่กว่าเดิม” …. เฟ๊กนิวส์
ผมยังคงยึดมั่นในความพยายามเดินไปสู่เส้นทางสายเอกเหมือนเดิม แม่ว่าจะไม่ได้ก้าวหน้าไปไหน แต่ก็ได้ใคร่ครวญถึงประโยชน์และสิ่งไร้ประโยชน์ที่ผ่านมาและผ่านไป
ในภาพนี้ เป็นกองไม้ที่ชาวบ้านกำลังจะเผาถ่าน อยู่ข้างทางระหว่าง อ.บ้านไผ่ - อ.บรบือ …. ส่วนใหญ่เป็นไม้กระถินณรงค์ ที่ชาวบ้านไปขี่ขนมาใส่ซาเล้งมา ลุงป้าที่กำลังเผายินดีและดูมีความสุขมากเมื่อผมจอดรถลงไปถาม
