เมื่อวันศุกร์ที่ 9 กรกฎาคม 64 ได้รับโอกาสถูกเชื้อเชิญอย่างไม่เป็นทางการแต่เชื่อว่าเขา "ตั้งใจ" เชิญ เพราะจู่ ๆ เมื่อสัปดาห์ก่อน ก็มีข้อความส่งมาว่า "ครูต้องให้ติดจ่อมาครับให้ไปชมละครโรงเล็ก วันศุกร์ที่ 9 เวลา 18.00-20.00 น. ที่บ้านเสี่ยวช่าย" ... ไม่มีข้อมูลอะไร ไม่ได้ถามอะไร แต่ตกปากรับคำไปว่า ไปได้ครับ... ก็ลงตารางชีวิตไว้ จากนั้นอีกหลายวันถัดมาเขาก็ติดต่อมาอีก ขอเบอร์โทรศัพท์ เผื่อไว้โทรติดต่อ และส่งโลเคชั่นร้านบ้านเสี่ยวช่ายมาให้... ผมก็ไม่ได้ถามอะไรเพิ่ม เตรียมตัวจะไปดูละคร ซึ่งไม่รู้ว่าเรื่องอะไร ... เย็นวันศุกร์ที่เพิ่งสู้รบกับวัคซีน AZ เสร็จ ก็จัดแจงถีบร่างอันแทบไร้พลังกายแต่เต็มเปี่ยมด้วยพลังใจไปหา "เสพละคร"
ขับรถเข้าเมือง พอมีเวลาเหลือ ก็ไปหาอะไรกิน เกรงจะหิว ไซด์เอฟเฟคจาก AZ นี่ทำให้เราหิวบ่อย แวบไปโต้รุ่งแผงลอย (ตลามร่วมจิต) ... เสร็จสรรพ มุ่งหน้าไปบ้านเสี่ยวช่าย... เดินเข้าร้าน ได้บัตรละคร ได้เครื่องดื่ม นั่งสักพัก เอ้า พี่ ๆ น้อง ๆ ที่รู้จักกันมากัน ไม่มากมาย ก็เต็มที่นั่งของร้าน ... แล้วต้องยังไงต่อ ... เขาก็บอกว่า จะมีละครในร้าน 2 เรื่อง และหน้าร้าน 1 เรื่อง ... อ.ไดเกียว มานั่งด้วย หลังไม่เจอกันนาน
เรื่องแรก โอ้โฮ โอ้โห สะท้อนชีวิตอาจารย์มหาวิทยาลัยกับสังคมได้งดงาม สนุก เร้าอารมณ์
เรื่องสอง กลิ่นไอ กลิ่นอาย ของอีสานเต็มเปี่ยม สาววัยรุ่นเชียงยืน สะท้อนภาพชีวิตชนบท และถูดขีดคั่นเส้นแบ่งแดนแห่งรัฐ เชียงยืนไม่ใช่ขอนแก่น...
เรื่องสาม สะท้อนสภาพสังคม ความเชื่อ การเมือง การถูกกดขี่ และสภาพสังคม
และเมื่อได้ข้อมูลมากขึ้น Blank Space Theatreจึงตอบโจทย์ในใจผม คำว่า Blank Space ในการก่อตั้งอาจจะมีเหตุอย่างอื่น แต่ผมโยงมาถึงยุคโควิด-19 ว่า พวกเราขาดหาย "พื้นที่" ในการเสพงานศิลป์ เสพละครเวที เพราะเงื่อนไขของสังคมและโรคระบาด แต่วันนี้ Blank Space Theatre ได้เติมเต็ม "ศิลปะการแสดง" ให้กลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง ทำลายกำแพงของข้อจำกัดมากมายให้หายไป ละคร ไม่จำเป็นต้องแสดงที่โรงละคร ละครไม่จำเป็นต้องมีคนดูมาก ละครไม่จำเป็นต้องมีนักแสดงมาก ... โลกมันงามด้วยศิลปะ เพราะศิลปะคือโลก
ขอบคุณ ผศ.ต้อง ที่แอบซื้อบัตรให้พี่ได้ไปดูละครดี ๆ ในห้วงมี่ชีวิตขาดหายจากการเสพงานศิลปะ ...
ชื่นชมเด็ก ๆ ที่ตั้งใจทำ และทำได้ยอดเยี่ยม การแสดงมีทั้งหมด 10 รอบ 6 วัน 9-10-11-16-17-18 กรกฎาคม 2564
หลังจากดูละครเสร็จ ทีมงานก็สัมภาษณ์ความรู้สึกของผู้ชม ผมก็ให้ทัศนะไปว่า “ทำให้เราได้มาเสพ เพราะเราขาดหายสิ่งเหล่านี้ไปในช่วงที่โควิดระบาด ทุกคนเครียด ทุกคนเหนื่อย ทุกคนหาทางไปไม่ได้ แต่ Blank Space ทำให้เรามี Space สำหรับทุกคน ละครก็น่ารัก เท่ ๆ ทำให้คนขอนแก่นมีพื้นที่เสพละคร เสพศิลปะอีกวิถีหนึ่ง”
ทำให้ละครของ Blank Space Theatre เป็นแรงบันดาลใจในการก้าวข้าวข้อจำกัด ก้าวข้ามวิกฤติ ก้าวข้ามกรอบของการระบาดของโควิด-19 แต่เคารพในกติกาและเงื่อนไขของสังคม รวมคนไม่มาก นักแสดงก็น้อยคน แต่คุณภาพอัดแน่น ขอชื่นชมครับ
