โดยที่มหาวิทยาลัยแต่ละแห่ง มีประวัติความเป็นมาที่ต่างกัน  มีวัฒนธรรมองค์กรเป็นของตนเอง  มีวิสัยทัศน์ พันธกิจ และเป้าประสงค์เฉพาะที่ไม่เหมือนกัน ดังนั้น พ.ร.บ. ของมหาวิทยาลัยแต่ละแห่งย่อมต้องสนองตอบต่อบริบทของตนเอง  ไม่จำเป็นต้องเหมือนของใคร  ไม่มีของใครที่ดีที่สุด  มีแต่ที่เหมาะที่สุดกับบริบทนั้นๆ

          อย่างไรก็ตาม เมื่อมหาวิทยาลัยใด ต้องการแก้ไข พ.ร.บ.เดิม จากระบบมหาวิทยาลัยของรัฐที่เป็นส่วนราชการ  เป็น พ.ร.บ.มหามหาวิทยาลัยของรัฐในกำกับ ที่ไม่เป็นส่วนราชการ  รัฐก็ได้กำหนดหลักการกลางไว้ให้เป็นแนวในการ ร่าง พ.ร.บ. อยู่ 10 ข้อ เพื่อให้การบริหารจัดการมหาวิทยาลัยในกำกับของรัฐ ของทั้งประเทศมีทิศทางในภาพรวมที่ชัดเจนและเป็นทิศทางเดียวกัน

          ดิฉันขอนำมาเผยแพร่ ให้เราๆ ท่านๆ ได้มีแนวทางในการพิจารณา ร่าง พ.ร.บ.ของมหาวิทยาลัยของตน ว่าครอบคลุมหลักการดังกล่าวหรือไม่ ดังนี้

          หลักการกลางในร่าง พรบ.มหาวิทยาลัยของรัฐในกำกับ

          ให้มีการกำหนดหลักการกลางในร่าง พ.ร.บ. มหาวิทยาลัยของรัฐในกำกับ  เพื่อให้มหาวิทยาลัยมีการบริหารจัดการที่ดีตามหลักธรรมาภิบาล  มีความคล่องตัวในการดำเนินงาน  ควบคู่กับความรับผิดชอบที่จะดำเนินภารกิจอย่างมีคุณภาพ  ประสิทธิภาพสอดคล้องกับความต้องการในการพัฒนาประเทศ  มีความเชื่อมโยงกับนโยบายของรัฐบาล  โดยรัฐสามารถกำกับ ดูแล และตรวจสอบได้โดยกลไกของรัฐ  ในประเด็นต่างๆ ต่อไปนี้

  1. สถานภาพของมหาวิทยาลัยของรัฐในกำกับ
  2. ความเชื่อมโยงกับนโยบายของรัฐบาล
  3. ความคล่องตัวของมหาวิทยาลัย
  4. สภามหาวิทยาลัยและผู้บริหารมหาวิทยาลัย
  5. การบริหารจัดการทั่วไป
  6. การบริหารงานบุคคล
  7. งบประมาณและทรัพย์สิน
  8. การใช้ทรัพยากรให้เกิดประสิทธิภาพสูงสุด
  9. การบริหารวิชาการ
  10. การกำกับ  ตรวจสอบ  โดยกลไกภายในมหาวิทยาลัย

โดยมีสาระสำคัญดังนี้ ......ติดตามหลักการกลางในร่าง พ.ร.บ.มหาวิทยาลัยของรัฐในกำกับ