"สุนัขจรจัด" ทำไมเราจึงไม่เห็นในญี่ปุ่น

ทำไมเราถึงไม่ค่อยเห็น "สุนัขจรจัด" ในญี่ปุ่น



ขึ้นชื่อว่า สุนัขจรจัด นั่นหมายถึงปัญหาที่เกิดขึ้นในทุกๆ พื้นที่ ที่มีประชากรสุนัขเร่ร่อนและเป็นหน้าที่ของรัฐบาลที่ต้องเข้ามาดูแล ข้อมูลในปี 2016 พบว่าในประเทศญี่ปุ่นมีการเลี้ยงสุนัขถึง 13.1 ล้านตัว ชาวญี่ปุ่นโดยเฉพาะในเมืองใหญ่ ๆ จะต้องดูแลความสะอาดของสัตว์เลี้ยงตนเอง เมื่อพาไปเดินเล่น จำเป็นที่จะต้องนำถุงพลาสติกไปด้วยเพื่อคอยเก็บอุจจาระ   

มีสิ่งหนึ่งที่เราไม่เคยสังเกตนั่นคือ ญี่ปุ่นไม่มีสุนัขจรจัด เค้าทำได้อย่างไร

หลายๆ ท่านที่เคยไปเที่ยวญี่ปุ่น จะเห็นว่าท้องถนนที่นั่นมีความสะอาดมาก แน่นอนว่าเกิดมากจากความมีวินัยของคนญี่ปุ่นที่จะทิ้งขยะเป็นที่ แม้ถังขยะในที่สาธารณะจะมีไม่เยอะ แต่พวกเค้าก็มีการนำขยะกลับไปทิ้งที่บ้าน สุนัขข้างถนนเป็นปัจจัยของความสกปรกในพื้นที่สาธารณะ แต่การจัดการปัญหานี้ของ ญี่ปุ่นนั้นไม่ธรรมดา 


ปัจจุบันญี่ปุ่นเป็นสังคมที่นิยมเลี้ยงสัตว์มากๆ ในมาตรฐานเอเชีย และสัตว์เลี้ยงยอดนิยมชนิดหนึ่งของคนญี่ปุ่นก็คือ "สุนัข"  (ซึ่งต่างจากโลกตะวันตกที่มักจะมีจำนวนสุนัขและแมวใกล้ๆ กันโดยแมวมักจะมีมากกว่านิดหน่อย) จากการประเมินของหลายๆ แหล่ง ญี่ปุ่นเป็นประเทศในโลกที่มีประชากรสุนัขมากที่สุด แบบน่าจะติด Top 5 ซึ่งในเอเชีย ปริมาณสุนัขในญี่ปุ่นน้อยกว่าจีนเท่านั้น และถ้าเทียบปริมาณของสุนัขต่อประชากรประเทศแล้ว ในญี่ปุ่นจะเป็นรองแค่ฟิลิปปินส์ (ส่วนไทยเราจะมาอันดับ 3)

คนรุ่นใหม่ของญี่ปุ่นไม่นิยมมีคู่ชีวิตและสร้างครอบครัวกัน แต่นิยมเลี้ยงสุนัขเป็นเพื่อน และก็เลี้ยงและดูแลสุนัขเหมือนลูก สถิติหลายแหล่งยืนยันตรงกันว่าจำนวนสุนัขในญี่ปุ่นมีมากกว่าเด็กอายุต่ำกว่า 16 ปีมาเป็น 10 ปีแล้วด้วยซ้ำ และนี่ก็ไม่แปลก ที่ในญี่ปุ่นในหลายๆ โซนเราจะพบว่าร้านขายสินค้าสุนัขนั้น หาง่ายกว่าสินค้าเด็กเสียอีก และนี่ก็ยังไม่นับว่ามีคาเฟ่สำหรับสุนัขที่มีเมนูให้กับทั้งเจ้าของและสุนัขอีกมากมายมหาศาล


การ “จัดการ” สุนัขจรจัดของญี่ปุ่น

สังคมที่คนเลี้ยงสุนัขจำนวนมากก็จะมีการทิ้งสุนัขจำนวนมากด้วย และญี่ปุ่นก็ไม่ใช่ข้อยกเว้น คนญี่ปุ่นไม่ค่อยทิ้งขยะกันเรี่ยราดก็จริง  แต่ก็ทิ้งสุนัขกันเป็นปกติ แต่ทางการญี่ปุ่นก็มีมาตรการคุมเข้มมากๆ ในการจับสุนัขข้างถนนไปไว้ที่สถานพักพิงอย่างจริงจัง และนี่เป็นเหตุผลที่เราแทบจะไม่เห็นสุนัขข้างถนนในญี่ปุ่นเลย


การต้องปลิดชีวิตสุนัขของญี่ปุ่นเป็นราคาที่สังคมต้องจ่ายเพื่อท้องถนนที่สะอาดปราศจากสุนัขจรจัด และนักกิจกรรมจำนวนมากก็พยายามจะหาทางออกให้กับปัญหานี้โดยการรณรงค์ให้คนญี่ปุ่นรับสุนัขจากสถานพักพิงมากขึ้น และการที่เทศบาลท้องถิ่นหลายๆ หน่วยของญี่ปุ่นจะเริ่มเก็บภาษีการเลี้ยงสุนัขส่วนหนึ่งก็เพื่อเป็นการเพิ่มงบประมาณให้สถานพักพิงเพื่อให้สถานพักพิงสามารถรองรับสุนัขได้มากขึ้นและจำต้องปลิดชีวิตน้อยลง

นอกจากประเทศญี่ปุ่นที่ไม่มีสุนัขจรจัดแล้ว ในประเทศเยอรมัน เนเธอร์แลนด์ และ สิงคโปร์ ก็ไม่มีสุนัขจรจัดให้เห็นเช่นกัน ประเทศเหล่านี้มีระบบการจัดการหลักๆ คือ ให้มีการลงทะเบียนสัตว์เลี้ยง กฏหมายเอาโทษเจ้าของรุนแรงมาก หน่วยงานรัฐปฏิบัติหน้าที่จริงจังอย่างบูรณาการ  มีการผ่อนผันภาษีเลี้ยงดู ชักจูง และกระตุ้นให้ประชาชน อุปการะสัตว์ มากกว่าการซื้อ แล้วจึงค่อยมีการกำจัดสัตว์จรที่ติดค้าง เพื่อลดภาระในการเลี้ยงดูสัตว์ 


เราสามารถช่วยสุนัขเหล่านี้ได้อย่างไร


ถ้าคุณอาศัยอยู่ในญี่ปุ่นเป็นการชั่วคราว การซื้อสุนัขมาเลี้ยงหรือการรับเลี้ยงสุนัขจรจัดอาจไม่เป็นการเหมาะสมเท่าไหร่นัก  แต่การไปเป็นอาสาสมัครในงาน หาบ้านให้สุนัขจรจัด การไปทำกิจกรรมกับสุนัขในศูนย์พักพิงในช่วงวันหยุด การบริจาคเพื่อการกุศล ก็จะสามารถทำได้ผ่านช่องทางต่างๆ ที่ทางรัฐบาลของญี่ปุ่นได้พยายามทำทุกวิถีทางในการดูแลสุนัขและหาผู้อุปการะรายใหม่ ก่อนที่จะเลือกวิธีสุดท้ายคือ การจบชีวิตของสุนัขเหล่านี้



แหล่งที่มาอ้างอิง 

Pettochi.  (2563).  "สุนัขจรจัด" ทำไมเราจึงไม่เห็นในญี่ปุ่น. https://www.pettochi.com/article/10/สุนัขจรจัด-ทำไมเราจึงไม่เห็นในญี่ปุ่น

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน "สุนัขจรจัด" ทำไมเราจึงไม่เห็นในญี่ปุ่น



ความเห็น (0)