ฟังมหาคุยภาษาวัด



นั่งฟัง “มหา” คุยภาษาวัด

ฤกษ์งามยามดี ท่านมหาเคน ภาคภูมิ ทิทา ก็ชวนไปทานกลางวัน เราก็มักจะพูดแซวกันภาษาพระภาษาวัดว่า ไปเพล แต่มีแขกคนสำคัญที่ไม่ได้พบเจอกันนาน เป็นสหธรรมิกของท่านมหาเคนคือ ผศ.ดร.คำแหง วิสุทธางกูร ปธ.๖  การ “เพล” ในวันนี้จึงเป็นวาระพิเศษ เพราะหลังเสร็จเพล ขึ้นรถกลับจึงถามท่านมหาเคนว่า เจอกันบ่อยไหม ท่านมหาเคนว่าไม่เจอกันนานแล้ว ตั้งแต่มหาคำแหง เลิกสอนที่มหาวิทยาลัยขอนแก่น

เวลาของการสนทนานั้นกลับดูสั้นมาก ท่านอาจารย์คำแหงท่านก็ยังจำ “ภาสกร” ได้  ท่านยังถามว่าเป็นอะไรกับ เชตะวัน เตือประโคน นักเขียนคนดัง

การพบปะ เพล และสนทนาในวันนี้หลักใหญ่ใจความคือ ท่านมหาคำแหง มีพระรอดวัดมหาวัน จังหวัดลำพูนมาฝากท่านมหาเคน จึงเป็นการนัดพบทานกลางวันด้วยกันที่ร้านส้มตำเลียบถนนกัลปพฤกษ์ เมื่อคนเคยเป็นพระและอยู่ในแวดวงวัดมาพบปะกัน บทสนทนาก็ดูจะเข้าไปทางวัดมากว่าอื่นใด

ผมเคยเรียนวิชา Logic  ตรรกศาสตร์ ตรรกวิทยา เมื่อครั้งเรียนปริญญาตรีกับท่าน ดร.คำแหง จากนั้นก็เจอกันบ้างตามโอกาสทั่วไป แต่ก็มักจะวนมาพบกันในกิจกรรมค่อนไปทางศาสนา

วันนี้จึงได้มุมมองของคนวนเวียนวัด ที่มีวัตรที่แตกต่างกัน มหาเคน ก็ถามเชิงชักชวนให้มหาคำแหงมาช่วยติวภาษาอังกฤษให้นักศึกษา ท่านมหาคำแหงบอกอยู่สองประเด็นว่า หนึ่ง นักศึกษา มข. มีความพร้อมที่จะเข้าถึงทรัพยากรและสามารถเรียนรู้ได้อยู่แล้วหากแสวงหา สอง ไม่ได้อยากทำงานเพื่อหาเงินเป้นที่ตั้ง แม้แต่เงินบริจาคก็ไม่ต้องการ แต่อยากจะเป็น “จิตอาสา” Volunteer  เป็นอาสาสมัครสอนภาษาอังกฤษแก่เด็กในชนบทของ สปป.ลาว ทำให้ได้เห็นเป้าหมายของ ดร.คำแหง ที่มุ่งมั่น แน่วแน่ เพื่อลดความเห็นแก่ตัวและลดการหาประโยชน์จากทางโลก โดยเฉพาะ “เงิน”

ขอบคุณโลกใบเล็ก ๆ ที่กว้างใหญ่ และขอขอบคุณโลกใบใหญ่ที่แสนแคบ ให้เราได้หมุนวนมาสนทนากันในวันนี้ เวลาเพล

ณ มอดินแดง

23 กุมภาพันธ์ 2564

หมายเลขบันทึก: 689143เขียนเมื่อ 24 กุมภาพันธ์ 2021 15:08 น. ()แก้ไขเมื่อ 24 กุมภาพันธ์ 2021 15:09 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง


ความเห็น (0)

ไม่มีความเห็น

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี