โบราณ..ว่า..หวานเป็น..ลม..ขมเป็นยา..กับคำว่า”สวมเขา”..ภาษา รัก ยาม..ขม…<p>เก็บ ความรัก ที่ปรักพัง มาแขวน ไว้ ข้างตู้ ..นานมาแล้ว…</p><p>ความรัก ….มักคู่อยู่กับ หลง..</p><p>หลงรัก…ไม่มีแต่..วันเดียว..ที่ฝรั่ง..เรียก ..ว่า วัน วาเลนไทน์…เนอะ..รัก กันไว้เถิด เกิดมาเป็น..สัตว์ร่วมโลก..ชีวิตนั้น..สั้นนัก ….ความคิดต่าง ไม่ใช่ สัตรู..ของ อำนาจ..นิยม..เนอะ…</p><p>…..กลางดิน..แกลลอลี่ ชีวิต..</p><p>เพื่อสังคมและ สิ่งแวดล้อม..วันนี้…</p><p>…</p>
ชีวิตนั้น..สั้นนัก ดังนั้นเราควรเอาเวลาที่เหลืออยู่ให้มีความสุขนะคะสุขสันต์วันวาเลนไทม์ค่ะคุณยายธี
สวัสดีค่ะ คุณ แก้ว..อุบล..…เวลาที่มีได้ในชีวิตสั้นๆ คือ อยู่..กับ..ความว่าง..ของ..จิต…ในทุกๆขณะ…หาก..ฝึกฝนอยู่..ให้เป็น..นิจสิน…ท่าน พุทธทาส..เรียกว่า.เป็น….”ความสุข” ที่แท้….เจ้าค่ะ…
หวานเป็น..ลม..เปรียบเสมือน ความรักแรก น้ำ..ต้มผัก..มันก็หวาน..ดังใส่น้ำตาล…เมื่อรักผ่านไป…เลยตัองหา..ฟ้าทะลายโจร..มาต้มกิน…ขมเป็นยา..แก้ โรค..รักคุด คู้..เนอะ…