เขาทั้งคู่ล้วนขาดหาย แหว่งเว้า แม้กระทั่งความรักที่มีมากให้กันและกันก็ไม่อาจจะเติมเต็มส่วนที่ถูกกัดกร่อนไปได้ ไม่มีใครรักษาได้...นอกจากตัวพวกเขาเอง

เคยได้ยินคนพูดเอาไว้ ว่าจอยหรือแอปนิยายพวกนี้ไร้แก่นสาร ไม่ดีเท่าหนังสือ 'ดี ดี'

อยากทราบว่าสิ่งใดคือสิ่งดี ที่คิดว่าดี...ดีสำหรับใคร

ไม่ได้รีวิวอ่านจบนานมากแล้ว วันนี้เพิ่งได้มีโอกาสอ่าน เป็นความแปลกใหม่ดี ตอนแรกเริ่มก็คิดว่าเป็นนิยายสายดาร์กทั่วไป มีทั้งคำหยาบและความหยาบ แต่สิ่งที่ยอมรับคือคนเขียนมองโลกลึกซึ้งอยู่เหมือนกัน โลกที่ถูกกรอบเกณฑ์ทางสังคมบีบอัดจนบิดเบี้ยว อ่านแล้วก็แทบอาเจียนเหมือนกัน...ไม่ใช่เพราะรังเกียจ แต่เป็นเพราะมองเห็นภาพจนอึดอัดไปหมด

เขาทั้งคู่ล้วนมีบาดแผล แผลที่โดนกรีดซ้ำไปมาไม่มีวันจบสิ้น เพียงเพราะคำว่า 'ครอบครัว' ซึ่งเป็นคำขายฝันที่ถูกฝังรากมาจนแทบจะกลืนกินความเป็นจริงในสังคมทุกวันนี้ไปหมดแล้ว

คิน-เขาเติบโตในครอบครัวคนจีน ใช้ชีวิตบนกองมรดก เพียงเพราะเป็นหลานอากง เป็นลูกชายที่เกิดจากลูกคนโต ชีวิตคินไม่มีวันที่เงินทองเหล่านั้นจะถมเต็ม ภาพแม่ที่โดนอาม่าตบตีแทบกลายเป็นความชินชา จนวันที่ป๊าพาเมียใหม่เข้าบ้าน...ชีวิตแม่และเขาจึงดิ่งลึกลงเกินกว่าคนภายนอกจะหยั่งถึง

บุษ-ผู้ชายที่ถูกคนตัดสินเพียงเพราะอาชีพที่จำเป็นต้องเลือกทำ ชีวิตในสลัม มีพี่มีแม่รวมไปถึงมีพ่อเลี้ยงที่คอยรุงรังชีวิต บีบให้เขาต้องดิ้นรน เพียงเพราะคำว่า 'แม่คลอดมา' 'พี่เลี้ยงมา' ถึงได้ตามขูดรีดเลือดไม่ปล่อยมือ เป็นคนขายตัว เป็นสิ่งไร้ค่า

เขาทั้งคู่ล้วนขาดหาย แหว่งเว้า แม้กระทั่งความรักที่มีมากให้กันและกันก็ไม่อาจจะเติมเต็มส่วนที่ถูกกัดกร่อนไปได้

ไม่มีใครรักษาได้...นอกจากตัวพวกเขาเอง

หากมองโลกอย่างพิจารณาดีแล้ว คุณจะเข้าใจคำพูดที่ว่า บ้านและครอบครัวไม่ใช่เซฟโซนของทุกคน บางครั้งความอบอุ่นก็ไม่มีอยู่จริง มีเพียงความร้อนจากนรกบนดินเพียงเท่านั้น พ่อแม่ไม่ได้รักลูกทุกคน และลูกทุกคนไม่ได้รักพ่อแม่...เช่นเดียวกันที่ว่า พ่อแม่และลูก ต่างเลือกกันและกันไม่ได้ แต่คุณเลือกได้ว่าจะทำให้เด็กหนึ่งคนเกิดมามั้ย ถ้าเลือกให้เกิดมาการเลี้ยงดูให้เติบโตสมบูรณ์พร้อมทั้งทางกายและทางใจ ล้วนเป็นหน้าที่และความรับผิดชอบ ไม่ใช่บุญคุณที่จะเอามาทักทวงใครได้ เช่นเดียวกัน หากลูกมอบสิ่งใดให้ ก็จงมอบเพราะความรัก ไม่ใช่เพื่อตอบแทนบุญคุณที่คุณไม่ได้เลือกด้วยซ้ำไป อย่าให้ความโรแมนติกจอมปลอมกล่อมเสียจนมองข้ามสังคมที่บิดเบี้ยว

คนบนโลกมีทุกประเภท ตราบที่มีลมหายใจ เราล้วนเวียนว่ายในวังวนแห่งความเป็นไป อยู่ด้วยสติ อยู่ด้วยตาที่ไม่มืดบอด และจงอยู่ด้วยใจที่ไร้อคติ

ความเห็นเล็ก ๆ ผ่านมุมมองของคนอ่านหนึ่งคน ที่อยากขอบคุณอีกหนึ่งมุมมองที่คุณถ่ายทอดนะคะ

ขอบคุณที่สร้างเขาทั้งคู่ขึ้นมาอย่างพอดี

และนี่ คือ หนังสือ 'ดี ดี' ที่ไม่ต้องรอรางวัลที่ไหนมาประทับหน้าปก ขอบคุณจากใจ 

?

 ดูน้อยลง