การศึกษาไม่เคยสายสำหรับผู้ที่ใฝ่หาความรู้ และไม่มีการจำกัดทุกสถานภาพ เช่น เพศ อายุ สถานภาพ   ที่ศูนย์บริการการศึกษานอกโรงเรียนอำเภอละแม ก็เหมือนกัน มีนักศึกษาอยู่กลุ่มหนึ่งซึ่งแปลกมาก และเป็นจุดสนใจของประชาชนทั่วไปและสำหรับครูทุกคน ทุกวันจันทร์ เวลา 13.00 -16.00 น. จะมีนักศึกษาชาวอีสาน ประมาณ 15 คนมาพบกลุ่ม และที่สำคัญจะมากันเป็นครอบครัวเพราะเป็นนักศึกษาทั้งสามีและภรรยา  แต่ละครอบครัวจะพาลูกเล็กๆ อายุราว 3-6 เดือน และที่ยังไม่เข้าเกณฑ์ศึกษาในระบบอีก ราว 4-5 คน    มาจากบ้านคลองพา ติดเขตอำเภอท่าชนะ จังหวัดสุราษฏร์ธานี มีอาชีพตัดยาง

     ครอบครัวเพื่อการเรียนรู้ที่อยากจะให้ชาว กศน.ได้รับรู้นี้  ทั้งครูผู้สอนและนักศึกษาที่มาเรียนต่างก็มีความตั้งใจกันเต็มร้อย เท่าที่ข้าพเจ้าสังเกตดูด้วยสายตา  บางครั้งครูผู้สอนต้องสอนไป อุ้มลูกให้นักศึกษาด้วย บางครั้งก็ต้องช่วยไกวเปลที่ผูกให้เด็กนอน (เขาจะนำเปลและอุปกรณ์เลี้ยงลูกมาด้วย) เพื่อที่จะให้นักศึกษาได้เรียนอย่างเต็มที่และระหว่างทำกิจกรรมในห้องเรียน   ข้าพเจ้าเคยถามว่าทำไมถึงได้ขยันนัก เขาบอกว่า เมื่อก่อนนี้เขาลำบากมาก บ้านยากจน ต้องช่วยพ่อแม่ทำงาน ไม่มีโอกาสที่จะเรียน เมื่อ กศน.หยิบยื่นโอกาสให้ เขาก็อยากที่จะรับโอกาสนั้นและตั้งใจเรียนให้จบ ข้าพเจ้าฟังแล้วอึ้ง คิดถึงบางคนที่มีความพร้อมในทุกด้านแต่ไม่สนใจที่จะรับโอกาสนั้น คิดได้เมื่อสายไปแล้ว แต่กลุ่มนี้เขามีความพยายามมากและต้องขอยกย่อง ครูนพดล ศิริรัตน์ (ครูศรช.) ที่มีความตั้งใจในการให้ความรู้และคนกลุ่มนี้ว่าเก่งมากๆ  สุดท้ายข้าพเจ้าขอให้ครอบครัวเพื่อการเรียนรู้กลุ่มนี้จงประสบความสำเร็จในการเรียนและในชีวิตทุกคนครับ