๘๖. เรียนรู้...


" กว่าจะเกษียณอายุราชการ ต้องผ่านพายุฝนอีกหลายครั้ง จนกว่าจะก้าวเข้าใกล้ความความสำเร็จ..แต่ข้อคิดที่ได้ในวันนี้..ก็ดีพอที่จะเป็นกำลังใจ...”คนที่ก้าวสู่ความสำเร็จในชีวิตนั้น..ไม่ใช่ทุกคนจะเป็น “นักอ่านหนังสือ”ตัวยง ..แต่คนที่ประสบความสำเร็จในชีวิตทุกคน..ต่างเป็น “นักเรียนรู้”อย่างต่อเนื่อง.."

          ผมไม่ได้เดินเข้าไปในสวนหลังบ้านมานานนับเดือน เป็นเพราะว่าฝนตกตลอด ทำให้หญ้าและยุงเยอะมาก วันนี้ก็ครึ้มฟ้าครึ้มฝน แต่ก็ต้องทนเข้าไปลุย มิฉะนั้นต้นหญ้าจะสูงท่วมหัว

      ตอนแรกคิดถึงคนงานพม่า น่าจะช่วยผมได้เป็นอย่างดี แต่คำว่า “พม่า”ในช่วงเวลานี้ ผมรู้สึกหวาดระแวง จำเป็นต้องพักงานเขาไว้ก่อน ขอลงทุนลงแรงด้วยตัวเองน่าจะดีกว่า

          เครื่องมือที่ผมใช้มีทั้งกรรไกรตัดหญ้าและจอบ กรรไกรใช้ตัดหญ้าได้รวดเร็วมาก ส่วนจอบใช้สับพรวนโคนต้นไม้ ที่ผมปลูกไว้มากมายตั้งแต่เดือนเมษายนที่ผ่านมา

          หญ้าที่ผมตัดส่วนใหญ่จะเน้นบริเวณที่รกเป็นพิเศษ และอยู่โคนไม้หลักๆ เช่น ต้นสะเดา ต้นฮอคกานี ตะคึก มะกอกและประดู่ วันนี้ได้หญ้ากองใหญ่ ผมกองสุมไว้ที่โคนต้นไม้ทุกต้น

          เท่าที่สังเกตพบว่า ต้นตะคึกและต้นสะเดา สูงใหญ่เติบโตเร็วมาก มะกอกก็ไม่น้อยหน้า ส่วนไม้ฮอคกานีที่ปลูกไว้มากกว่าเพื่อนเกือบ ๓๐ ต้น ก็มีลำต้นที่แข็งแรงและสูงมากขึ้น

          เชื่อว่า..อีกราวๆ ๒ ปี บริเวณสวนหลังบ้าน จะกลับกลายเป็นสวนป่าขนาดย่อมๆอย่างแน่นอน ชื่อพันธุ์ไม้ที่มีอยู่อาจดูไม่หลากหลาย แต่ล้วนเป็นต้นไม้ในฝันทั้งสิ้น

          อย่างต้นตะคึก ผมเคยทานยอดตะคึกที่อร่อยมากๆ เคยเขียนร้อยกรองติดไว้ใต้ต้นตะคึกของสำนักงานการประถมฯ

         วันนี้ได้ปลูกเองใกล้บ้าน มีโอกาสได้ทานยอดตะคึกอย่างแน่นอน..

          “มองแล้วคิดชีวิตคนเฝ้าค้นหา

          ด้วยคิดถึงซึ่งคุณค่าคราเติบใหญ่

          ทำที่ควรแต่อย่าคอยค่อนแคะใคร

          คึกคักไว้ให้มั่นคงเสริมส่งคน”

          ส่วนต้นสะเดาในสวน มีทั้งขึ้นเองและปลูกเพิ่ม ต้นที่ขึ้นเองโตเร็วกว่า เข้าใจว่าสะเดาจะเข้ากันได้ดีกับผืนดินในสวน สะเดาเป็นไม้เนื้ออ่อนแต่เนื้อไม้สวย ทำประโยชน์ได้หลายอย่าง

          “ให้ร่มเงาสะเดาเด่นเน้นคุณค่า

          ทั้งเป็นยาสมุนไพรใครใครเห็น

          อยากประสบพบได้ไม่ยากเย็น

          ปลูกให้เป็นทิวแถวทั่วแนวเนิน”

          ก่อนวางมือจากกรรไกรและจอบคู่ใจ ผมเดินไปสำรวจผักสวนครัว ภายใต้ร่มของต้นลำไย เป็นไปตามคาดการณ์ของผู้เชี่ยวชาญ ผมเห็นแล้วแต่ไม่เสียความรู้สึก เพราะทำใจได้..

          ฝนตกชุ่มฉ่ำ หญ้าขึ้นรกมากมาย ไม่เป็นอุปสรรคแก่บวบ ถั่วฝักยาว ฟักทองและอัญชัน แต่การเรียนรู้สภาพดินในสวนที่มีไนโตรเจนทับถม ทำให้ผักสวนครัวมีแต่ใบ ไม่มีดอกให้ออกผล

          บทสรุปวันนี้ ว่านี่คือบทเรียนจากสวนหลังบ้าน ต้องดูแลพื้นที่การปลูกอย่างพอเพียงและพอดี เป็นพื้นที่ที่เหมาะกับไม้ยืนต้นเป็นอย่างยิ่ง ไม่ใช่ผักสวนครัวอย่างที่ผมเคยคิด      

          ไม่แปลกใจเลยที่ต้นมะค่า มะขาม และสัตบรรณ สูงเด่นเป็นสง่าท้าลมฝน โตวันโตคืนอยู่หน้าบ้าน มองครั้งคราใดอุ่นใจยิ่งนัก..

          “บางคนเรียกตีนเป็ดวิเศษนัก

          บ้างทายทักสัตบรรณอันคุ้นชื่อ

          สรรพคุณกว้างไกลให้เลื่องลือ

          ว่าได้ชื่อไม้ใหญ่ปลูกง่ายจัง”

          กว่าจะเกษียณอายุราชการ ต้องผ่านพายุฝนอีกหลายครั้ง จนกว่าจะก้าวเข้าใกล้ความความสำเร็จ..แต่ข้อคิดที่ได้ในวันนี้..ก็ดีพอที่จะเป็นกำลังใจ...”คนที่ก้าวสู่ความสำเร็จในชีวิตนั้น..ไม่ใช่ทุกคนจะเป็น “นักอ่านหนังสือ”ตัวยง ..แต่คนที่ประสบความสำเร็จในชีวิตทุกคน..ต่างเป็น “นักเรียนรู้”อย่างต่อเนื่อง..

ชยันต์  เพชรศรีจันทร์

๔  ตุลาคม  ๒๕๖๓

         

         

หมายเลขบันทึก: 683320เขียนเมื่อ 4 ตุลาคม 2020 21:27 น. ()แก้ไขเมื่อ 4 ตุลาคม 2020 21:27 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง


ความเห็น (0)

ไม่มีความเห็น

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี