ทำไมคนเรา จึงมีปากเดียว ?
ดร. ถวิล อรัญเวศ
ปากของคนเราสำคัญไฉน ท่านเคยคิดบ้างไหมว่า
อวัยวะต่าง ๆ ในร่างกายเรามักจะมีเป็นคู่เสมอ เช่น
มีตาสองตามีหูสองหู มีแขนสองแขน มีขาสองขา
มีจมูกสองรูและมีนมสองเต้า เป็นต้น
สิ่งเหล่านี้ มีที่มาที่ไป ตามนิทานปรัมปรา ซึ่งเล่าต่อกันมา
จะขออนุญาตหยิบยกมาเล่าสู่กันฟัง อย่างน้อยก็เป็น
แนวคิดปรัชญาในการดำรงชีวิตของเราในเรื่อง
การรู้จักหน้าที่ และความพอเพียงได้บ้างนะครับ
ความเป็นมา
นานมาแล้วตั้งแต่ก่อนจะมีการสร้างมนุษย์ขึ้นมาบนโลกนี้
อวัยวะต่าง ๆ ได้มาประชุมกันในอันที่จะเสนอขอเพิ่มปากโดยให้เหตุผลว่า
มีปากเดียวไม่พอ จำต้องขอเพิ่มปากเพื่อให้เพียงพอต่อการทำงาน
โดยการประชุมครั้งนั้น สมาชิกอวัยวะต่าง ๆ ได้เสนอให้
“ท้อง” ทำหน้าที่เป็น ประธานการประชุม
สมาชิกอวัยวะ “ปาก” เสนอญัตติเป็นคนแรกในการเพิ่มปาก
โดยให้เหตุผลว่า ปากต้องทำงานหนักมาก ทั้งพูด ทั้งรับประทานอาหาร
ทั้งดื่มน้ำ ทั้งร้องลำ ทำเพลง ทั้งสอน เป็นต้น
ดังนั้น มีแค่ปากเดียว ยังไม่พอ จำต้องเพิ่มปากเข้ามาอีก
อย่างน้อยหนึ่งปาก....
พอสมาชิกอวัยวะ “ปาก” เสนอเพิ่มปากเท่านั้น
ต่อมาก็มีสมาชิกอวัยวะอื่น ๆ ก็ทยอยกัน เสนอเพิ่มบ้าง
สมาชิกอวัยวะ “ตา” เสนอญัตติขอเพิ่มตาหลังสองข้าง
โดยให้เหตุผลว่ามีสองตาไม่เพียงพอต่อการใช้งาน
เพราะอาจมีศัตรูมาคอยทำร้ายด้านหลังได้
เราไม่สามารถมองเห็นด้านหลังได้ ดังนั้น
จึงขอเพิ่มตาด้านหลังสองข้างเพื่อจะได้มี
ความปลอดภัยในการเดินทางไปมา
สมาชิกอวัยวะ “มือ” เสนอขอเพิ่มมืออีกสองมือ
โดยให้เหตุผลว่า คนเราต้องใช้มือในการทำงานสารพัดมากมาย
ทั้งงานหนัก งานเบา ทุกอย่าง เช่น เขียนหนังสือ
รับประทานอาหาร ดื่มน้ำ หรือแม้กระทั้งล้างก้น
เราต้องใช้มือ ฉะนั้น มีสองมือไม่พอต้องขอเพิ่มมือ
อีกสองด้าน เพื่อให้เพียงพอต่อการใช้งาน
สมาชิกอวัยวะ “หู” เสนอญัตติขอเพิ่มหูอีกสองด้าน
โดยให้เหตุผลว่า มีหูสองหูไม่พอ เพราะคนเราในชีวิตประจำวัน
ต้องฟังอะไรหลาย ๆ อย่างในคราวเดียวกันไม่ได้
จะต้องแบ่งหูฟัง เช่น หูด้านนี้ฟังเพลง ฟังคำด่า
ฟังคำนินทา หูด้านโน้นฟังคำสรรเสริญเยินยอ เป็นต้น
สมาชิกอวัยวะ “เท้า” เสนอญัตติขอเพิ่มเท้าอีกสองเท้า
โดยให้เหตุผล มีเท้าสองเท้าไม่เพียงพอ เพราะคน
เราจะไปไหน ๆ ต้องใช้เท้าเดินไป เมื่อเดินไปไกล ๆ
จะทำให้เท้าที่มีอยู่เพียงสองเท้าต้องเหน็ดเหนื่อยมาก
จำต้องเพิ่มเท้าเข้ามาอีกสองเท้า เพื่อแบ่งเบาภาระกัน
ในขณะที่สมาชิกอวัยวะต่าง ๆ กำลังเสนอญัตติขอเพิ่มอวัยวะกันอยู่นั้น สมาชิก “ก้น” ก็ยกมือประท้วงขัดจังหวะต่อประธานท้อง
“ท่านประธานครับ กระผมขออนุญาตแสดงความเห็นบ้างครับ”
ท่านประธาน “ท้อง” ก็เลยให้สมาชิกต่าง ๆ
หยุดการเสนอญัตติก่อนแล้วฟังสมาชิก “ก้น” แสดงความเห็น
สมาชิก “ก้น” ก็พูดว่า “ท่านประธานครับ การที่สมาชิกอวัยวะต่าง ๆ เสนอญัตติขอเพิ่มอวัยวะต่าง ๆ กระผมเห็นว่า เป็นการไม่สมควรอย่างยิ่ง
ทำไม ?
เหตุผล ถ้าเพิ่มปากเข้ามา จะวางปากที่เพิ่มไว้่ตรงไหน
ถ้าเพิ่มตาเข้ามา เราจะวางตาที่เพิ่ม ไว้ที่ตรงไหน เวลานอนเราจะไม่นอนทับตาหรือหรือ
ถ้าเพิ่มหูเข้ามา ก็เช่นกัน จะเอาหูวางไว้ตรงไหน เพิ่ม มือ จะวางไว้ตรงไหนจะไม่กลายเป็นทศกัณฐ์ไปหรือ เพิ่มเท้าจะวางตรงไหน”
สมาชิกอวัยวะ “หัว” หรือ ศีรษะ ก็ยกมือสนับสนุนก้น โดยให้เหตุผลว่าปัจจุบันแม้มี ปากเดียว ก็แทบจะไม่ไหวแล้ว ยิ่งเป็นยุคข้าวยากหมากแพงถ้าเพิ่มปากเข้ามา ก็จะกินจุก กินจิก และอีกอย่างคนเราจะถูกชกต่อยก็เพราะปากนี่แหละไปพูดด่าว่าเขา ทำให้มีเรื่องมีราว
ท่านประธานท้องก็พยักหน้ารับ และต่อมาสมาชิกต่าง ๆ ก็เสนอถอนญัตติไม่ขอเพิ่มอวัยวะใด ๆ เลย และในที่สุด ประธานท้องก็ได้สั่งปิด
การประชุม
ตั้งแต่นั้นมา คนเราจึงมีปากเดียว เพราะธรรมชาติสร้างมาเพื่อให้เหมาะสมกับภาระหน้าที่และความจำเป็นในการใช้งานของอวัยวะต่าง ๆ แล้ว ซึ่งต้องมี
ความพอเพียงจึงจะอยู่กันอย่างมีความสุข ถ้าไม่มีความพอเพียงแล้ว ก็มีแต่จะเป็นปัญหาตามมาอย่างแน่นอน และประการสำคัญถ้าต่างคนต่างรู้หน้าที่ทำหน้าที่ตามที่ตนมีอยู่ให้สมบูรณ์ก็พอเพียงแล้ว คงไม่มีความจำเป็นจะต้องเพิ่มอวัยวะใดเข้ามา...

