ครูจะมีประโยชน์อะไร ถ้านักเรียนไม่สามารถเรียนรู้ได้

    การสอนเป็นงานหนัก ถ้าเรามุ่งมั่นจะทำให้ได้ดีคำกล่าวนี้เป็นที่ยอมรับของครูทั่วโลก
       “เรามีหน้าที่จะต้องทำให้เด็กเกิดความอยากรู้อยากเห็น มิใช่กล่าวโทษความไม่เอาใจใส่ของเด็ก ครูจะมีประโยชน์อะไร ถ้านักเรียนไม่สามารถเรียนรู้ได้
    
ครูจะอธิบายความเป็นวิชาชีพของตนได้อย่างไร ถ้าบอกว่า เด็กที่เกิดมาไม่อยู่ในสภาพที่ครูจะสอนได้ เหมือนเรื่องตลกเกี่ยวกับจิตแพทย์คนหนึ่งที่ไล่คนไข้ออกไปและพูดว่า หมอช่วยอะไรคุณไม่ได้หรอก คุณเป็นบ้า!
    
ถ้านักเรียนแสดงออกมาให้เห็นเมื่อตอนที่อยู่ในโรงเรียนว่าเหลือเข็นจริงๆ ชีวิตของพ่อแม่เด็กพวกนี้ก็น่าจะย่ำแย่มากด้วยเช่นกัน
    
การกล่าวโทษกัน กลับจะเป็นสิ่งขัดขวางเรามิให้ได้แนวทางในการแก้ปัญหาอย่างสรรค์สร้าง ไม่มีประโยชน์อะไรที่จะเสียเวลาหาตัวผู้ที่ต้องถูกตำหนิ
    
การเข้าไปควบคุมดูแลสิ่งที่เราสามารถเปลี่ยนแปลงได้ ย่อมจะบังเกิดผล และทำได้สำเร็จอย่างน่าทึ่ง
    
ครูต้องเชื่อว่า นักเรียนทุกคนล้วนมีความสามารถ การปฏิบัติของครูมีความสำคัญยิ่งต่อความสำเร็จของนักเรียน
    
ครูที่ประสบผลสำเร็จล้วนรู้ดีว่า ต้องทุ่มเทแรงงานในการสอน ต้องใช้การประเมินผลเข้ามาช่วยตัดสินใจในการทำงาน……ครูต้องคิดเองอยู่ตลอดเวลา ต้องรับข้อมูล จัดดำเนินการ และตัดสินใจในเรื่องที่ทำให้นักเรียนได้รับผลประโยชน์สูงสุด
    
การสอนเป็นเรื่องที่ต้องใช้เวลามาก เมื่อถึงเวลาเลิกงาน งานสอนก็ยังไม่จบสิ้น การสอนที่แท้จริงต้องใช้เวลาเตรียมการมากกว่าวิชาชีพหรืออาชีพอื่นๆ การเตรียมการต้องเป็นไปอย่างต่อเนื่อง…….หลังจากสอนแล้วก็ยังต้องคิดทบทวนอีกว่า .งานที่เพิ่งเสร็จไป มีอะไรที่ทำแล้วดี มีอะไรที่ควรปรับปรุงสำหรับงานครั้งต่อไป
    
ทั้งหมดนี้คือสิ่งดีๆ ที่ได้จากหนังสือ  ห้องเรียนสร้างสรรค์  แปลจาก Positive Classroom Management : A Step by Step Guide  to Successfully Running  the Show Without Destroying Student Dignity  เขียนโดย รอเบิร์ต ดีจูลิโอ  แปลโดย ผศ.เพียงใจ ผลโภค