หายเหนื่อยด้วยมือลูก

โครงการ

หายเหนื่อยด้วยมือลูก 

ความเป็นมาและความสำคัญของโครงการ 

       สังคมในปัจจุบันเป็นสังคมที่ต้องต่อสู้ดิ้นรน  เพื่อให้มีชีวิตอยู่รอด  ในแต่ละท้องถิ่นจะต้องหาอาชีพเสริมจากอาชีพเกษตรกร  เช่น ค้าขาย  รับจ้าง  กรรมกร  ทำให้พ่อแม่ต้องทิ้งลูก ๆ  ไปหากินต่างถิ่น  หรือรีบเร่งออกทำงานตั้งแต่เช้าตรู่  ทำให้มีเวลาที่จะให้การดูแลบุตรหลาน น้อยลงหรือแทบไม่มีเลยสภาพครอบครัวเกิดความห่างเหิน ต่างคนต่างอยู่ ต่างคนต่างทำหน้าที่ของตนเองเพียงเพื่อให้มีชีวิตอยู่รอดในสังคม ตามสภาพเศรษฐกิจ โดยไม่คำนึงความสัมพันธ์อันดีงามของครอบครัว เช่นพ่อแม่มุ่งแต่จะหาเงินมาจับจ่ายใช้สอยเป็นค่าใช้จ่ายของลูกๆ แต่ไม่มีเวลาที่จะให้การอบรมดูแล ใกล้ชิดสนิทสนมกันและกันถือว่าการหาเงินเป็นสิ่งสำคัญที่สุด หวังเพียงแต่ให้ลูกๆได้ทัดเทียมหน้าตาของเพื่อนๆและมีหน้าที่เรียนให้เก่งอย่างเดียวก็พอ ลืมนึกไปว่าคนเรานั้นจะต้องทั้งเก่งและดี ด้วย   ส่วนลูกๆก็คิดว่าพ่อแม่มีหน้าที่ในการเลี้ยงดูเท่านั้น เรียนให้ก็ดีเท่าไหร่แล้ว อยากได้อะไรก็ต้องได้ทั้งที่สิ่งอยากได้นั้นอยู่บนฐานความยากลำบากของพ่อแม่ พ่อแม่ต้องตรากตรำทำงานหนักเพื่อหาเงินมาสนองความต้องการของลูกในห้วงระยะเวลาที่ผ่านมาชุมชนบ้านเม็กดำ  เป็นอีกชุมชนหนึ่งที่ต้องดำเนินชีวิตไปตามกระแสของสังคม  ทำให้ผู้ปกครองต้องออกไปหางานทำต่างถิ่น ทิ้งลูกหลานไว้เป็นภาระของคนเฒ่าคนแก่  ลูกหลานมีพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสม เช่น ทะเลาะวิวาท  ไม่เชื่อฟังคำสั่งสอนของผู้ปกครอง  ทำให้ผู้ปกครองเริ่มหันมาแก้ปัญหาด้วยการกลับมาประกอบอาชีพในชุมชนของตนเองเพื่อให้ได้อยู่ใกล้ชิดกับลูกหลาน อาชีพที่ได้รับความนิยมในปัจจุบันคือ การขายล็อตเตอรี่  ซึ่งในแต่ละวันต้องออกเดินทางไปขายล็อตเตอรีในสถานที่ต่างๆ เพื่อหารายได้มาให้บุตรหลานได้เรียนสูงๆ  ทำให้เกิดความเมื่อยล้า โรงเรียนเป็นแหล่งให้ความรู้ทำการสอนให้นักเรียนได้มีพัฒนาการทางด้านการเรียนรู้( IQ)และ พัฒนาการด้านคุณธรรม (EQ)ควบคู่กันไป   การทดแทนบุญคุณพ่อแม่เป็นสิ่งที่ประเสริฐสุด  เมื่อท่านยังมีชีวิตอยู่ ก็ช่วยเหลือกิจการงานของท่าน เลี้ยงดูท่านตอบเมื่อยามท่านชรา ดูแลปรนนิบัติการกินอยู่ของท่าน ให้สะดวกสบายและเอาใจใส่ช่วยเหลือ เมื่อท่านเจ็บป่วยก็ต้องดูแลรักษาจากเหตุผลดังกล่าว ได้ให้นักเรียนได้ช่วยกันคิดหาแนวทางที่จะตอบแทนบุญคุณของพ่อแม่ผู้ปกครอง ในขณะที่นักเรียนยังไม่มีรายได้จากการประกอบอาชีพ มีหัวข้อคำถามดังนี้

คำถาม  1.  ถ้าพ่อแม่หรือผู้ปกครองของเรากลับจากการทำงานนักเรียนเคยถามท่านหรือไม่ว่าเหนื่อยไหม        2.  ถ้าพ่อแม่กลับผู้ปกครองกลับจากการทำงานนักเรียนเคยหาน้ำมาให้ท่านดื่มหรือไม่

คำตอบ   ส่วนมาก ไม่เคย

คำถาม   นักเรียนทำไมไม่ทำ

คำตอบ   อายที่จะทำ

คำถาม   อยากทำหรือไม่

คำตอบ   อยากทำแต่ไม่กล้า

เกิดคำถามขึ้นว่า ถ้านักเรียนอยากตอบแทนบุญคุณพ่อแม่ได้ในขณะที่นักเรียนยังไม่มีรายได้ นักเรียนอยากจะทำอะไร

ข้อสรุป   นักเรียนอยากตอบแทนพ่อแม่ ผู้ปกครอง  ด้วยการแสดงออกให้พ่อแม่ผู้ปกครองได้รับรู้ถึงความห่วงใยที่มีต่อพ่อแม่ ผู้ปกครอง   ด้วยการทำให้พ่อแม่ผู้ปกครองได้รับสิ่งตอบแทนที่คุ้มค่าจากการทำงานด้วยการเป็นคนดี และปรนนิบัติท่านหลังจากท่านกลับจากทำงาน โดยการหาน้ำมาคอยต้อนรับ  คอยบีบนวดท่านเวลาที่เหน็ดเหนื่อยจากการทำงาน  ทำให้ครอบครัวเกิดความอบอุ่น  พ่อแม่ ผู้ปกครอง  ภูมิใจในตัวลูกที่ทำให้ท่าน “หายเหนื่อยด้วยมือลูก”ทางโรงเรียนจึงต้องการตอบสนองความต้องการของนักเรียน จึงมีโครงการดังต่อไปนี้

1.  โครงการสร้างจิตสำนึกให้กับนักเรียนที่ยังขาดคุณธรรมด้านความกตัญญู

 2.   โครงการ“หายเหนื่อยด้วยมือลูก”