ไปหลงไหลได้ปลื้มเฟสบุคอยู่หลายปี  เพราะมันกระชับฉับไว  คนอ่านแยะ  มีการโต้ตอบทันท่วงที  มันสนุก  แต่หารู้ตัวใหม่ว่า คุณภาพการเขียนของตัวเองก็ด้อยลงไปตามลำดับ เริ่มเขียนสั้นลงๆ ความละเอียดละออในการบรรยายสิ่งที่พบเห็นที่คิดว่าน่าจะเป็นประโยชน์ต่อผู้อ่านก็ค่อยๆลดลงไปด้วย   ช่วงนี้อยู่กับบ้านมากขึ้น  มีเวลากับตัวเองมากขึ้น  เพราะเป็นช่วงโควิด19 ระบาด  เลยลองเปิดกลับมาดู Gotoknowพบว่าข้อเขียนทุกๆเรื่องยังถูกจัดเก็บไว้อย่างเป็นระเบียบเรียบร้อยไม่ได้สูญหายไปไหน  จะหายไปก็บรรดาสมาชิกที่เราติดตาม  เช่นพ่อครูบาสุทธินันท์  ที่เราติดตามอ่านอยู่เป็นประจำ  ก็ขึ้นไปอยุ่บนฟ้าเสียแล้ว สมาชิกที่เคยติดตามอีกหลายคนก็คงเลิกเขียนหายหน้าไปจนหมด แต่ก็ยังมีผู้เขียนหน้าใหม่มีเรื่องดีดีให้เลือกอ่านอยู่  ต่อไปนี้คงจะได้เข้ามาบ่อยขึ้น  และได้มาบันทึกชีวิตความเป็นอยู่ในช่วงโควิดบุกโลก  สิ่งแปลกใหม่ที่คนบนโลกในสมัยนี้ไม่เคยได้พบเจอ